Duygu Bahçemiz (YALANCI BAHAR, YALANCI DÜNYA) – Zübüde Erkul


Hayat mı beni anladı, ben mi hayatı anlayamadım.
Avuçlarıma aldım sığmadı, kalbime gömmek istedim…
..Hiiççç ama hiççç olmadı!..

Gözlerimi kapatıp yaşadıklarıma bakıyorum…
Hayal desem, hayal değil, rüya desem rüya değil,
Yalan desem hiç değil…

Dünden bugüne; neden, niçin, nasıl, diyorum ve yine diyorum,
Hayatım sabun gibi ellerimden kaymış gitmiş…

Ne dünya bana mezar, ne de ben dünyaya mezarım.
Ruhum bedenime, bedenim aklıma, aklım nefsime mezar olmuş sanki…

Zübüde Erkul

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir