Elif’i beklerken :)))

10 Şubat’ı 11’ine bağlayan gece yarısı…
Yeşilköy ve üstelik 35 dakika rötar yapmış …. uçağını beklemek…
Sonunda uçak indi.
Bu defa da valiz maliz hesabı, bir o kadar daha beklemek.
Fühhhhf!.. 

O sırada, kullanılmış ve çöpe atılmış bir kağıt buldum.
Arkasında yabancı birinin ismi yazıyordu; demek ki o da burada beklenmiş ve adam gelmiş ve bu kağıdın işi bitmişti…
Ben de ne yaptım?
Aynı kağıdı çöpten aldım. Tükenmez kalemle adını yazdım ve inadına gelen geçen hatunlara göstermeye başladım, ama…
..hepsi de bakıp bakıp geçtiler!..  🙁
Anladım ki, tipsizliğim üzerimdeydi, hem yorgun ve uykusuzdum, üstelik ağrım da vardı ve içimin hali suratıma yansımıştı demek ki!

Sonunda…
Elif… Geldi sonunda…
Bu kare de bize hatıra kaldı!..

Hâl-i perişânımız bütüüün bekleyenlere ve beklenenlere "kapak" olsun!.. 
M;)))

 

 

 

2 yorum

  1. Hangi bahtlı Elif’miş bakalım bu; yolları gözleneen, isminin etrafı kalpciklerle süsleneen? 😉
    O kağıdın akibeti ne oldu peki sonunda? Umarım geri çöpe falan gitmemiştir… Gitmemiştir değil mi? Elif’in yerinde olsaydım ona çerçeve yaptırıp asardım duvarıma, yahut en azından gönül duvarıma astıktan sonra özenle kaldırır saklardım… 🙂
    Hicran Seçkin

  2. Oo sen her zamanki gibi gayet yakışıklısın abicim. Hatun milletinin hali belli olmaz onlari menopoz buhranları basmıştır belki onun tersliğidir onlardaki aldırış etme sen 😉 kamil

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir