Enver Abi’li hatıralar (Şaban Çakır – Şefkat ve merhamet deryası)

 
1983 yılında bir sonbahar ayında Gördes’li arkadaşlar ile Mehmetağa’ya Harman’a gelmiştik. Ben ve Ahmet arkadaşım pardesü giymemiştik. Sabah erken saatlerde Mehmetağa’ya ulaşmıştık.İstanbul’un havası biraz sert idi.Bir haber Enver Abi Tebeşirhaneye teşrif edecekler dediler. İlk defa Enver Abiyi görecektik. kalbimiz küt küt atıyor. Heyacan hat safhada, arkadaşlarla birlikte tebeşirhaneye gittik ve beklemye başladık. Bir müddet sonra teşrif ettiler. Mehmet Çetin Abi karşıladılar. Hepimiz ile tek tek müsefaha ettiler, hal hatır sordular. Pardesüsüz olan beni ve diğer arkadaşıma siz niçin pardesünüz yok dediler. Cevap vermedik. Mehmet Çetin Abiye hemen bu 2 arkadaşa pardesü alın ve üşümesinler dediler. O pardesüleri yıllarca Enver Abimizin hediyesi olarak giydik ve sakladık. İlk karşılaşmamızda o büyüklerin türlü maddi ve manevi nimetlerine kavuşmaya başladık. Allahü Teala derecelerini ali eylesin. Şefaatlerine nail eylesin.

Şaban Çakır

1 Yorum

  1. O öyle bir Enver abi idi ki; asırlarda bir gelen/gönderilen müstesna, mümtaz Allahü teâlânın sevgililerinden idi. Doğan çok parlak bir yıldız idi.Mâlesef kıymetini bilemedik. Dolu dolu; Allahü teâlânın dinine ve kullarına hizmet, şefkat ve merhamet gibi daha saymakla bitiremiyeceğimiz üstün vasıflar ve yüce bir ahlak anlayışıkla bir dünya hayatından sonra, dâr-ı bekaya göçtü. Rahmetullahi teâlâ aleyhim ecmain.Kaddesallahu sirrehül azîz.Allahü teâlâ şefâetlerine kavuştursun!Âmin!

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir