Duygu Bahçemiz (SANA NE BANA NE - Hicran Seçkin)

 

(Velînimetim Muammer Erkul abiciğime ithafen...)

Açtım, biilaçtım...
Elime; derde devâ, sadra şifa miss kokulu bir ekmek verdiler...
Gül kokusuna muhtaç idim; demet demet gül sundular avuçlarıma...
Doydum... Derman buldum... Gülll kokusuna kandım... bandım... boyandım...
Ve yandım; yanmaya değenlere...
Elhamdülillah...
Bir lütuftu, bir ihsandı, eşşsiz bir nimetti avuçlarıma konan...
Farkındaydım...
Elbet sızısındaydım, bu ihsanın bir tek benim elimde kalmamasının...
Ekmeğime ve güllerime hayran gönüller vardı; gözleri bu hayranlığı haykıran ve sözleri bu hayranlığın terennümünde olan... Lakin nasıl bölecegimi bilemiyordum. Vakti değildi yahut belki de...
Ve; "böl" dediler bir gün ekmeğini, paylaş dediler talipleriyle...
"Dağıt" dediler avucundaki gülleri, gül kokusunun müştaklarına...

Böldüm ekmeğimi usul usul, uzattım talip bildiklerime...
Bağrımda basılı güllerimi ayırdım dal dal, sundum müştak gördüklerime...
Kıyamaya kıyamaya...
Ve ardından, bir nimetin en birinci şükrü olan "nimetin bana geliş kaynağını" gösterdim elimle... 
Ennnfes kokulu, sıcacık, derde devâ, sadra şifâ ekmeğimin pişip dağıtıldığı fırını yani...
Güllerimin yetişip sunulduğu bahçeyi 
yani... ..gösterdim...
 

Ciğerci kedisi gibi kokusuna dolandıkları, ve anlaşılan hepsini de 
"benden/benim" sandıkları, yahut bilmem nerden aldığımı düşündükleri nimetin geliş yeri talipleri ve müştakları şaşırttı zâhir...
 
Sahi, niye şaşırttı ki?..
O fırına verilmişse o ekmeğin malzemesi... O 
bahçeye bırakılmışsa o gülün tohumu...
Bundan SANA, NE! Hatta, bana 
ne...

Ben yediğim ekmeğe, o ekmekle bulduğum şifaya bakarım! Ve 
teşekkürümü yaparım gönlüm dolusu, ekmek yediğim tekneye!
O tekneye 
tükürmekten, yani nankörlüğün en alçakçasından Rabbime sığınırım!..
Ve Rabbime sığınırım; Onun bana rızık gönderdiği, Gül'ünün kokusunu yolladığı kapıyı beğenmemekten ve yüz çevirmekten...
Mevlâ bu rızkı o 
kapıdan göndermişse ve bunu görmüşsem ve görmüşsen...
Bana ne söz 
düşeer, sana ne söz düşer?
Söze yeltenen çukura düşer gayrı bu safhadan sonra!
Ki çekip çıkarmaya ne ip-urgan, ne de vinç bulunmaz!
 

Hicran Seçkin

HEADER

Bülent Arı09-05-2013 09:59#1
Bütün güller değilmi ki aynı bahçeden gelir, hatta aynı kök'ten. Öyle ise nedir bu kavga senin Gül'ün benim Gül'üm. Gül'ü doyasıya koklamak varken... Gönlünüze ve ellerinize sağlık hanımefendi.

BÜLENT ARI
Alıntı

Yorum ekle

Yorumlarla ilgili bilgilendirmeyi göster


Güvenlik kodu


Yenile