Hatıralar Sokağı (BRÖN - R.S. Erkul)


Brön; parlak kahverengi tüylü, dipdiri bir köpek.
En çok da gözlerini seviyorum onun. İnsanın içine bakıyor. Öyle candan bir hali var ki; bir de konuşsa, insan yanına arkadaş diye ondan alâsını bulamaz...
Çağırdığın zaman hep gelir, birlikte birşeyler yapmaya, oynamaya, koşmaya, yanında oturmaya hep hazır. Önceliği biziz onun.

Bir gün, ilçeye gitmek için evden çıkmıştım. Minibüse binmek için kasabanın içine kadar yürümem gerekiyordu. Bizim ev biraz kasabanın dışında kalıyor sayılır.
Brön, bahçeden çıktığımı gördü, peşime takıldı. Aşağı yukarı bir buçuk kmlik yolu benimle beraber yürüdü. Yolda diğer köpeklere sataşıp, onları tehdit ediyor, sahibini koruyor güya!.. Diğer köpekler toplansalar, lime lime edebilirler onu kolaylıkla ama yanında ben varım ya, acayip cesaretli o an. Geri dön, diyorum, dinlemiyor...

Meydandaki duraklara vardım. Oraya kadar geldi benimle. Minibüse bindim. Kalkmasına 5 dakika kadar var. Kapıya yakın bir yere oturmuştum. Brön, minibüsün kapısı hizasına oturdu bana bakıyor. Hadi git artık, dedim, gitmedi. Bi dolaştı yine geldi. Sonra hareket vakti geldi. Hava sıcak olduğu için şoför kapıyı kapatmamıştı. Zaten belli bir yere kadar çok hız yapmadan gidiyordu binecek yolcular olur diye...

Minibüs hareket etti, Brön de minibüsle beraber tin tin tin yürümeye başladı beni de gözden kaybetmeyerek. Kapı açık olduğu için beni rahatlıkla görebiliyordu. Sonra minibüs belli bir yerden sonra hızlandı, Brön de hızlandı.
Minibüse yeni binenler ve kapıya yakın olan adamlardan bazıları bir kaç kere "hoşşt, ççıdı" filan diye tersleyerek onu kovmaya çalıştılar ama Brön onları duymadı bile!

Şimdi artık minibüse yetişebilmesi için koşması gerekiyordu. Ne zaman pes edecek diye bakıyorum, pes etmiyor... Hatta bir ara minibüs şöforü arkasına dönüp:
"Bu kimin köpeği? Peşimizden gelip duruyor." Diye sordu.

Mi
nibüs artık hızlı gitmeye başlamıştı. Şöfor gaza bastıkça, Brön de hızlandı. Koştuuu, koştuu, koştu...
Çok şaşırmıştım, hiç ihtimal verememiştim bu kadarına ama; kasabadan çıkıp bağlantı yolunun da sonuna varmak üzereyken arkaya dönüp baktığımda Brön, kan ter içinde hala koşmaya devam ediyordu...
Yetişemeyecekti belli, ama koşuyordu işte...
Sevginin başka nasıl bir ifade şekli olabilir ki?

Gözümden bir damla süzüldü.



HEADER

Zehra Öner06-07-2011 23:29#1
Duygusal çitlembik! Çiçeklerin güzeli! Öpüyorum seni, o bir damlanın süzüldüğü yerden…
:)

Zehra Öner
07 Temmuz 2011
Alıntı

Yorum ekle

Yorumlarla ilgili bilgilendirmeyi göster


Güvenlik kodu


Yenile