Ceylan pınarı!.. [30 Kasım 2006 Perşembe]



Ben...
Bir zamanlar...
Seni görürdüm gözlerimde...
Ben... Bir zamanlar, severdim aynaları...
Su içen bir ceylan gibi yüzüme sokulup, bakardım kendi gözlerime...
Sen, benim gözlerimden; bana bakardın!..



Ben, bir zamanlar seni görürdüm gözlerimde...
Bir ‘aaahh’ desem, buharlanırdı yüzü göllerin! ..
.....
Şimdi is sarıyor kırılmış aynaları, her ahımda; tütüyor içim...
Tütüyor içim! ..



Ben... Ben bir zamanlar seni görürdüm gözlerimde... Ben; sen gibi bakar,,, sen gibi güler,, ve sen gibi, severdim...
Sen gibi!..



Aynalar bana benzemezdi içimde sen varken;
Hani, toprak yolun bir adımlık çukurunda birikmiş suya benzemediği gibi gökyüzünün! ..
Aynalar bana benzemezdi içimde sen varken;
Hani ben, parıldarken...
Hani ışıl ışılken; elektrik verilmiş ampulleri gibi, kristal avizelerin...



Ben, bir zamanlar...
Seni seyrederdim, su içtiğim göllerde seenn sanıp, aksimi!..
Ben, bir zamanlar; senn kokan nefesimden buharlanmış göllerin yüzüne yazardım adını, parmağımla! ..



Ben, bir zamanlar; severdim seyretmeyi, aynaları...
Hani içimde sen varken... Hani, seni sızdırırken dışıma... Hani, seni yansıtırken; bilsem de sığmayacağını gökyüzünün, yüzüme!..
Ben, bir zamanlar severdim aynaları...
Ben, bir zamanlar severdim;
Sevilirken! ..



Ceylanlar sokulur da pınar başına...
Kimse bilmeez;
Pınarların suyuyla mı doyar ceylanlar, yoksa ceylanların gözünden mi dolar pınarlar!..



Stop
Muammer Erkul
30 Kasım 2006 Perşembe



Yorum ekle

Yorumlarla ilgili bilgilendirmeyi göster


Güvenlik kodu


Yenile