Şansının farkında olmak [23 Eylül 2011 Cuma]


İnsan, annesi nerede doğurduysa orada hayata başlıyor. Ana babasını ve doğum zamanını seçmiş olan, elbette yok aramızda. Erkek veya kadın olmayı da seçebilmiş olan yok ve hatta insan olmayı bile!.. Soğuk yılanlar, ben kartal olmak istemiyorum, dememişti; yahut köpek doğmak istemeyenler değildir o şirin kedi yavruları.

Bizler, “insan” olarak doğduk; acaba bu minnet nasıl ödenir?
Her sağlam organımız için binlerce kere şükretsek azdır ve hele akıl sağlığımız için...



Dünyanın en güzel toprak parçasında yaşıyoruz; bir yanda dağlar denizler, bir yanda ovalar göller. Her iklim ve her mevsim bizim topraklarımızın ahbabıdır ve bütün nehirler, bütün meyveler topraklarımızın evladıdır. Doğru ekilip biçildiğinde, dünyanın bütün insanları bu topraklardan çıkan yiyeceklerle hayatta kalabilir.

Peki, başka bir şey düşünün şimdi: Yine aynı yaştasınız ve yine bu topraklardasınız ama tarih yüz sene öncesini gösteriyor! Anneler tezeklerin içinden birkaç sağlam buğday tanesi arıyor, henüz kopartılmamış bir yeşil ot gözlüyor; ağlayan çocuğuna yedirmek için!
Yaralarındaki sinekleri bile kovmaya mecali olmayan babalar ise; gölgesine sığındıkları, gövdesine sırtını dayadıkları ağaçların kabuklarını kemirmeye çalışırken ölüyor!

Bir Pigme kabilesinde veya Hinduların, hatta iğrenç farelere tapanların arasında ya da Cengiz’in zulüm ordusunda da dünyaya gelebilirdik...

Ya da, yine bugünü yaşıyor olabilirdik... Müslüman bir ana babadan doğmuş da olabilirdik, ama Somali’den Kenya’ya kadar aç karnına ve susuz olarak yürüyebilmek için, açlıktan ağlayan ve susuzluktan bitap düşmüş en hasta çocuğumuzu yolda ölüme terk etmek zorunda da kalabilirdik!



Örnekler elbette bitmez.
İşte biz “bu”yuz ve “burada”yız ve “bu zamanda”yız; bunun şükrü nasıl yapılabilir?..
Fakat bu vatan; kendisi ve insanlık için bıkmadan, durmadan çalışanların vatanı olarak kalacaktır..


Stop
Muammer Erkul
23 Eylül 2011 Cuma




 


HEADER

sadık15-10-2011 11:43#2
Yüreğine sağlık abim
Alıntı
Nesrin23-09-2011 19:09#1
Kaleminize, yüreğinize, zihninize sağlık Muammer Bey. Açıkçası ben de bir kaç aydır, işlerle meşgul olurken bunu düşünüyordum. Bir fare olarak doğabilirdim. Ya da bir yarasa, hamam böceği, sinek, karınca veya derdini ifade edemeyen bir ağaç vb. Ve diyorum ki; Allah'ım ne de çok seviyorsun ve değer veriyorsun ki, muhataba aldığın, uyararak kıymetlendirdiğ in, şefkat, merhamet, sevgi gösterdiğin bir insan olarak yaratmışsın.
Yaşıyordum, insandım, aklım vardı ama şimdiye kadar hiç bu açıdan bakmamıştım. O sebeple bir süredir insan olmanın asaletininde farkında olarak şükrediyorum. Boşu boşuna geçirmiş gibiyim onca senemi... Gerçekten iman etmek, insan olmanın asaletini kucak kucak dağıtmakmış, dua ile, şükür ile, sevgi ile. Sevgiler kere sevgiler... N)
Alıntı

Yorum ekle

Yorumlarla ilgili bilgilendirmeyi göster


Güvenlik kodu


Yenile