…ardından [01 Nisan 2012 Pazar]
(1)
Tren kalktı!..
İstasyon booş, vakit; gece yarısı…
Ben, “seni” kaçırmışım!..
…..
İçi bensiz trenlerin yolunda mı gözlerin?..
{*}{*}{*}
(2)
Bir siyah karpuz gibi kırıldı gece…
Yarıldı içim;
…sen sızdın!..
{*}{*}{*}
(3)
İhtiyar bir konağın, iki karanlık duvarı arasında sallanıp duran bir sarkaç gibi bıraktın beni;
Boynumdan, zamana asıp!..
…..
Sallanıyorum…
Saat dolabının camları içinde,,, yanıyor canım!..
Dolap ise; camlı salonda tutsak!..
{*}{*}{*}
Benim avucumdayken zaman, ben’im kıvranan zamanın avucunda;
…kalbine mahmuz saplı avı gibi kartalın…
Pençesinden kurtulsam, yer parçalar düşünce!..
…..
Yaaar, yar;
Revâ mı bunlar?..
{*}{*}{*}
Bu nasıl bir gidiştir, parmaklarının ucunda?..
Ve, parmaklarının ucunda iken, canıma batan diken…
Canımsın…
Cananımsın, da bu gece; neden üşüyorum hayalinin kollarında?..
{*}{*}{*}
(-1)
Tren kalktı!..
İstasyon boş…
Ve, gecenin yarısı…
…..
Seni kaçırdığımı hangi cümle söylesin?..
Sen- i kaçırdınız? Belki de Biz- im için…
İbrahim Arslan
Cansın. Kalemine, yüreğine sağlık canım kardeşim.
Herkes bu şiirden üzerine düşeni alır…
Seni ve aileni [ve bu satırları okuyan kardeşlerimi], en güzel dost olan ve bizi yoktan var eden Allahü tealaya emanet ediyorum. Rabbimizin rahmeti ve bereketi hepimizin üzerine olsun.
Ümit Özbek
Reva değil hiçbir gidiş geride kalan sevdalıya… Velakin ne gidişler son buluyor, ne hasretlikler… Ama… İçi yar’sız trenlerde olmamalı hiçbir sevdalının gözü… Hisseden gönül, yazan eller dert görmesin bu güzeli’M yazıyı 🙂
H.Seçkin
“Tren kalktı!.. İstasyon boş… Ve, gecenin yarısı…
Seni kaçırdığımı hangi cümle söylesin?..”
…
Bazen cümleler bulunamaz anlatmaya.
Bazen ise cümleler yetmez…
Hilale M.