Senin çocuğun neden yazar olmak istesin ki? [08 Temmuz 2012 Pazar]
Sana en yakın çocuklar “yazar olacaklarını” söylemiyorlarsa, bu yolun ilerisinde ciddi problemler var!
Yolda gördüğünüz “Heyelan Mıntıkası” tabelası ne diyorsa size, işte bu da aynı şey!
{*}{*}{*}
Çocukların, büyüdüklerinde “ne olacakları” elbette önemlidir. Fakat büyümüş kimselerin, çocukluklarında “kimlere hayranlık duymuş oldukları” bundan daha önemlidir!
Bütün kızlara dizi oyuncusu, bütün oğlanlara futbolcu, bütün züğürtlere piyango zengini olma hayali solutulduğu zamanımızda, kimlere özenmekte sizin çocuklarınız?
Hâlbuki bir kişinin önce fikri olacak!
Önce fikir sonra pazarcılık, önce fikir sonra mühendislik, önce fikir sonra futbolculuk, balıkçılık, çiftçilik, tüccarlık, pilotluk, dalgıçlık, kuyumculuk, kasaplık her neyse…
Önce fikir altyapısı olmalı da acaba sen kimi alkışlıyorsun çocuğunun gözü önünde veya kimi horluyorsun?.. Bir imam efendi, sana ne kadar lazımsa son gününde; senin çocuğun için de işte ondan çok daha lazım birileri.
Kim onlar?
Yavrunun iç âlemine şekil verecek kalem erbapları, evladının ufuklarına ışık dökecek gönül kahramanları…
Sen, kimi alkışlayıp saygı gösteriyorsan karşısında, çocuğun da o olmak istiyor ve onun ilk kahramanları, senin takdir ettiğin işte o kimseler oluyor!
{*}{*}{*}
Basite alınan “hikâyecilerden” filan bahsediyorum ben.
Senin çocuğun işte bu insanlara hayran olarak başlamalı hayata.
Neden?
Çünkü ilk basamakları çürük, eğri, emanet veya hiç olmayan bir merdivenle “hangi yükseklere” tırmanabilir ki insan?..
Bize “basamakları sağlam” merdivenler lazım ise; bizim evlatlarımıza da ilk önce, merdiven gibi sağlam, kaliteli, güzel, cazip çocuk kitapları yazacak ustalar lazım!
“Heyelan Mıntıkası”na varmaya acaba ne kadar zaman kaldı?
Kaybolan her eski yazarın yeri için kaç genç yazar sırada bekliyor?
Tekrar düşünmenin sırasıdır; kimi alkışlıyorsun çocuğunun gözü önünde?
Herkesin yazarı var olabilir ama soru şu: Senin çocuğunun yazarı kim?
Stop
Muammer Erkul
muammer.erkul@tg.com.tr
08 Temmuz 2012 Pazar
Ben bu yazıyı okuduğunda mutlu olan, gururlananlardanım çok şükür… Ve bu duyguyu yaşayan birçok anneden biri olmak istiyorum… İnşallah yanılmam. Evet benim miniğim yazar olmak istiyor. Okumayı öğrendiği günden bu yana, kendi kitabının hayalini kuruyor… Miniğimin minik iki şiirini eklemek istiyorum…
TASARRUF
24saatte bir,
Kumbaraya para atalım,
Tasarruf yapmak için.
Bunu her zaman yapalım
İhtiyacımız olduğunda,
Muhtaç kalmayalım..
…
İNANÇ
Allah birdir,
Peygamberimiz de öyle
Herkes onlara inanmalıdır
İşte böyle.
Allah’a inanmanın
Ödülü cennetttir.
O her yerden güzeldir…
PENDİK’TEN ŞULE
Sevgili Şule, neden “isimsiz” şiirler gönderdin bize :))) Üzüldük şimdi…
Kim yazmış bu mısraları? İsmiyle yayınlayalım da teşvik olsun devamı gelsin. Ne güzel olmaz mı?
M:)
Seni alkışladım tabii ki ve onlar yolda giderken hep hasreti aradılar gökyüzünde. Okuma yazma bilmeden önce de seni okuyabildiklerine inanıyorlar hala. Kemalettin Tuğcular, Yavuz Bahadıroğlu, Vehbi Vakkasoğlu ile büyüdüler. Küçük prensi, Çekirge Çetin ile arkadaş ilan ettiğimde onlar da beni alkışladılar ve hala biz sizi alkışlıyoruz duyuyor musun?
İLİRYA SEVEN
Malesef isim yazmayı unutmuşum 🙁 Hatice Eslem’im de çok üzüldü. Şiirler Hatice Eslem Bayram’ın kaleminden. Muammer Abisi beğenmiş mi? Çok merak ediyormuş…
PENDİK’TEN ŞULE
Hor görülen ve gösterilmeye çalışılan kalem erbapları… Önüne acımasızca takozlar konan, setler çekilen yazar adayları… Kalemden kitaptan uzak tutulmaya çalışılan fikirsiz nesiller… Veli olacağına deli olması yeğlenen, hazımsız ebeveyn mağduru evlatlar… Suya sabuna dokunmayan avare mülk emanetçileri… Ve bunların akabinde dövülen dizler…
Hal-i pür melalimiz!
HİCRAN SEÇKİN
Gençliğimizin kâhir ekseriyetinin profili; “kırıtan kızlar”, “serkeş oğlanlar”!
İşte bunların akıllarının ucundan bile geçmedi ve geçmiyor yazar olmak, fikretmek.
Memnun isek eğer bu profil tablosundan, vah bize, yuh bize!
Böyle bir iz’ansızlığa diyecek söz kalmıyor…
Kamil