3 mins read

Velimeşe -2- [03 Haziran 2012 Pazar]


Velimeşe; birlikte göçen altı hane Evlad-ı Fatihan (yani fethe gidenlerin torunları)’nın belki yorulup, belki beğenip (1877 senesinde) kaldıkları bir bölgedir ve burası Veli isminde bir beyin meşeliğidir. [Çerkezköy tarafından gelip Çorlu’ya doğru giden Kocadere’nin doğusunda kalan araziye yerleşen ikinci kafilenin kurdukları köye ise Veliköy denir.]

Velimeşe’ye (Sultan Hamid Han dönemi tarzı) bir cami yaptırılır. Yarısı iki kat ve mekteptir, iç kısmı ise cami. Kapısının üzerinde padişah tuğrası işli mermer bir kitabe… Ahşap minberin üzerinde ise sancak dururdu. O sadece asker uğurlamak ya da hacıları karşılamak gibi durumlarda açılır; derenin hemen ardındaki istasyona veya yine demiryolu boyundaki yolun sapağına kadar sancak önde köylü arkada gidilir ve gelinirdi.

{*}{*}{*}

Ben 7 ve 9 yaşlarım arasındaki iki kış ve üç yazı Velimeşe’de geçirdiğim için burada eşsiz çocukluk hatıralarım vardır. Hüseyin Dedem ve Ahmet Amcamın (bence mükemmel ve yeri asla dolmaz) yüksek kerpiç evleri son yıllarda yıktırıldı. İlginç bir güzelliktir ki; bu evlerin kilidi, anahtarı olmadı! Çünkü eski evlerde kapı sadece içeri hayvan girmesin diye iliştirilirdi, fazlası konu komşuya karşı ayıptı!

Velimeşe’nin asıl meşhurlarından ilki küçük ve pembe renkli karpuzuydu. İnanılmazdı! Buz/kar ısırır gibi bir kıtırdama hatırlıyorum ve mükemmel bir lezzet. Rengine bakan önce burun kıvırır ama sonra tadını unutamazdı! Şimdi toprağın da tohumların da özelliği değişti…

İkinci ünlü, yani benden bir önceki 😉 ise bozadır! Akıllara eza’dır!.. Onu da anlatacağım bir gün ama şimdi özetle şunu desem belki önemi anlaşılır: Bozacısının heykeli dikilen tek vatan toprağı “Velimeşe Cumhuriyeti”ndedir!

{*}{*}{*}

Velimeşe güreşlerinde, Belediye Başkanı Rasim Yüksel’in takdim ettiği plaketten yola çıkıp nerelere geldik. Köşe yazısında yer belli, laf uzatılamıyor. Fakat www.muammererkul.com isimli sitemizde ve ayrıca @merkul adresli twitter hesabında o günü de uzun uzun anlattım. 40-50 kadar da fotoğraf ekledim. Meraklısı bakacaktır…


Stop
Muammer Erkul
muammer.erkul@tg.com.tr
03 Haziran 2012 Pazar


Gazetemizin "Stop" köşesinde çıkan bir önceki,
yani "Velimeşe" isimli yazımızı okumak isteyenler
BURAYA tıklayabilirler…
…..
Velimeşe Yağlıgüreşlerinin,
sitemizin SeyirDefteri bölümende yayınladığımız hikayesini
ve bol fotoğraflarına ulaşmak isteyenler ise
BURAYA tıklayabilirler:

 
 

4 thoughts on “Velimeşe -2- [03 Haziran 2012 Pazar]

  1. Yazıyı okudum da sabah… Velimeşeli olasım geldi… İyi ki Muammer orada… Velimeşe ancak onun kaleminden bu kadar güzel anlatılır…
    Bi tanem… Eline sağlık e mi…
    ÜNAL BOLAT

  2. Hüseyin Dedemiz(senin deden bizim de dedemiz olur, değil mi abiciğim 😉 ve Ahmet Amcamızın bizce de “mükemmel ve yeri asla dolmaz” olan o evleri yıkılmasaydı keşke… Çok paraları olan amcalar almayı, alıp da muhafaza etmeyi hiç akıl etmiyorlar ya, keşke benim şöyle çok paralarım olsaydı da alabilseydim o “kilitsiz” evleri… Alıp da canıma bassaydım…

    FATMA

  3. [quote name=”Ünal Bolat”]Yazıyı okudum da sabah… Velimeşeli olasım geldi… İyi ki Muammer orada… Velimeşe ancak onun kaleminden bu kadar güzel anlatılır…
    Bi tanem… Eline sağlık e mi…
    ÜNAL BOLAT[/quote]

    “Eline sağlık e mi…” Ü.B.

    Ne hoş cümleee!
    Cıvıl cıvıl, içten, samimi, sımsıcak bir tebessüm gibi!
    Her tarafı papatyalarla dolu bir bahçe gibi!
    Dost gibi…
    Sevgi gibi…

    Muammer Erkul; iyi ki yazmışsınız bu yazıyı, e mi.
    Ünal Bolat; teşekkürler, e mi.

    🙂

    Zehra Öner

  4. Biir: Velimeşe Karpuzu… İkii: Velimeşe Bozası… Üüüç:Velimeşe Muammer Erkul’u… En tatlısı en sondaki 🙂

    H.Seçkin

FATMA için bir yanıt yazın Yanıtı iptal et

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir