Muammer Erkul Web Sitesi

Zihninin derininde… Gözünün kenarında… Göğsünün kıyısında; var mı küçücük bir yer?.. {*} Bir ben’cik; fazla gelmez sanırım sana, göze batmaz sanırım sende, dile düşmez sanırım senle! Göğsünde var mı yer; ben kadar, bana kadar? {*} İliştir beni hadi göğsüne, tuttur beni hadi kendine; ki “sen” denen bütünün dâhilinde ben de olayım! Bana bakanlar, beni sende […]

Her harf ateşten bir ilmek değilse kendin için ördüğün… Ve yakmıyorsa seni tenine yapışan kor gibi; ..serinlemez içenler, bardağındaki sudan! {*} İçindeki sivri kayalarda yırtılan fırtınaların feryadı sağır ederken kulaklarını; zaten duyamazsın, hakkında söylenenleri… Ama böyle zamanlarda fısıldasan; ..işitir seni kâinat! {*} Yazmak; ..deli gömleği… ….. Darağacının meyvesi; insandır… Yaftanda, el yazın! {*} Lambaya girmiş […]

Kırkar yarayla çizilmiş bedenlerini, kırkar yamalı mintanları içine tıkmış kırk yiğit, kırk gündür kılıç sallamaktaydı; gül bahçelerinde gülüşür gibi… Ama eğer biri, tek fiske indirseydi “aman” diyene; Kırk günlük yoldan öyle çekilirdi ki ipi; kesilirdi nefesi! {*} Kılıç, kudurmuş bir canavar değildi, bükülmez bileklerde… Zaten, kılıçları her önüne çıkanı yem bilmediği için bükülmezdi bu bilekler! […]

(Evlat doğurmuş bir anne gördünüz mü oralarda; yahut anneden doğmuş bir evlat?.. Söyleyin, bu yazımız kendileri içindir!..) …….. Anneler, yavrularının kendilerine en fazla muhtaç olduklarını hissettikleri zaman, onların yanındaydılar zaten… Sonra büyük bir “kopuş” peydahlandı hiç yoktan! Ardından; Yavruların onlara en fazla ihtiyaç duyduğu zaman geldi; ki onlar, artık başka uzaktaydılar… ….. Bir evlat şunu […]

İdeali olan insanlar; kazanır veya kazanamaz, başarır veya başaramaz, ulaşır veya ulaşamaz… Fakat ideali olan insanlar; yola çıkanlardır, adım atanlardır. Cesareti olanlardır… İdeali olmayan, ülküsü olmayan, hedefi olmayanlar bunu bilmez… Ve onlar hiç bir yere varamaz! {*} İdealist olanlar, hedeflerine dokunamasalar bile mutlaka bir yere varırlar. Çünkü yola çıkmışlardır, adım atmışlardır, nefes tüketmişler, ter dökmüşlerdir… […]

Fenerbahçe’yle uğraşmaktan çok ne hoşuna gider rakiplerinin? Kalp krizine en yakın taraftar ise Fener’lilerdir, çünkü şampiyonluk maçı yaparken aynı zamanda küme düşme ihtimali vardır bu takımın, o derece yani! Her yıl, artık futbol izlemeyeceğim, derim. En kesin kararım ise, geçen sene son maçındaydı. Şampiyonluğun, başka bir statta başkasıyla maç yapan Galatasaray’a ikram edildiği o rezil […]

İnsanın boyunu… Asıl ölçen; ..yol’dur! {*} Belki bu yüzden yol gibi kendi üstüne sarılmıştır mezura… Ve yine yol gibi serilir insanın önüne… {*} Kendi yolu, insana; yürüdükçe var kılınır… Yürürse yollar açılır, engeller çıkarsa aşılır; fakat varmak için, önce adım atılır! ….. Gitmeyene; ..yol ha vardıır, ha yok!.. {*} Mezura, yola benzer; ..ve bir yol […]

Dikilmemek acıların önünde; dikilmek içindir, bir gün… Ama daha önce, kesilmek için! {*} Serilmek yere böyle sessiz sedasız; sınanmasıdır sabrının… Üstünde kuru sabun çizgileri ve bir makas; cenaze üstündeki bıçak gibi! {*} Ölçülürken, çizilirken bilirsin ve hatta dokunurken… Doğmuş isen bilirsin ya öleceğini… Bilirsin kumaş isen; kesileceğini! {*} Sen, kıyafet değilsin; böyle henüz bir topta […]

İnek, mahkûmdur üretmeye… Hatta “üretmeme” gibi bir lükse sahipse, o zaten “inek” değildir! {*} Süt üretmeye mecburdur bir ineğin metabolizması. Ne yese, bünyesine ne girse süt olur… Süt ise; şifa olur… Fakat onun vücudundan “çıkarsa” şifa olur, yani girerse boğazlara… {*} Peki ya çıkamazsa?.. İneğin, her aldığını süte çeviren vücudu; yaptığı sütü kendi dışına çıkaramazsa? […]

(Peygamberimizin Ayak İzi) Sirkeci Garı’yla Yenicami, ve iskelelerle Büyük Postane çizgilerinin kesişme noktasında, herkesin bildiği halde bilmediği “gizli” bir mekân var… Birazdan Üsküdar’dan vapurla Eminönü’ne geçeceğim ve gönlümde yatan bu “Hazine Sandığını” size göstereceğim… Bu bölgeden günde milyonun üstünde insan geçer… Mümkün olsa, her geçeni tutup; “şu pencerenin arkasında ne olduğunu biliyor musun” diye soracağım!.. […]

Bu zamana kadar kim bilir kaç yazıya konu olmuştur İstanbul? Varsın, bir yazı daha İstanbullu olsun! Olsun ki, biz de soralım: İstanbullu yazılar en çok hangi şehirde yazılmıştır? Sormaya da devam edelim: En çok yazan insanımız nerededir? Peki, en çok yazmayan nerededir? Okuyan insanlar en çok İstanbul’dadır, evet. Okumayan insanlar da İstanbul’dadır… {*} En çok […]

Her sene rüzgâr eser, bulutlar koşuşur, yağmur çiselerdi. Bu defa öyle olmadı. Hava pırıl pırıldı. Anneler ve babalar renk renk elbiseler giymiş çocuklarıyla birlikte okul yolundaydılar. Ben de duvarında “T.C. Milli Eğitim Bakanlığı, İstanbul ….. İlköğretim Okulu” yazan bir binanın bahçesindeydim. {*} Göndere bayrağımız çekilmiş, dalgalanıyordu. Az önce herkes hep bir ağızdan İstiklal Marşımızı söylemişti, […]

1790-1869 yılları arasında yaşamış, doğu seyahatleriyle Müslümanları yakından tanımış Lamartine “Türkiye Tarihi” (Histoire de la Turquie) adlı eserinde, Sevgili Peygamberimizi anlatırken diyor ki: “Tarihte kim Muhammed ile karşılaştırılabilir? En meşhur insanlar, sadece ordular, kânunlar ve imparatorluklar meydana getirmişlerdir. Çoğu defa gözleri önünde dağılıp giden maddî iktidarlardan başka bir şey kurmamıştır onlar. Fakat O, yalnızca orduları, […]

(Yeni yazmaya başlayan bir dosta mektup) ………. Yazan kimse, okuyanının zihninde ister istemez “şekil” alıyor… Ve genellikle bu şekil, alçı gibi donuyor… Alçı kırılırsa; suyla karışsa bile yeniden hamur olmuyor, yeni şekiller için… Kırılmışsa, o artık; alçıdan bir heykelin parçasıdır sadece! Ya terk ediliyor bütün verecekleriyle birlikte… Veya çook nadir olarak, yapıştırılıyor kırık yerlerinden; ama […]

Size bir şey sormak istiyorum, demişti… Hayalleriniz mi çok, yoksa hayal kırıklıklarınız mı? Ben de sana bir şey sorayım, dedim… Denizdekiler mi çok, yoksa kaçırdığın balıklar mı? {*} Denizde, kaç balık olur? Ama oltan, bir tanedir! Yani, sayısız balık arasından yakalayabileceğin miktar sınırlıdır… Oltan bir tanedir; Ama deniz balık doludur! Yani, sayısız balık arasından yakalayabileceğin […]