karanlık

Karanlık ve umut… Kıpırdatınca omuzlarını, karanlık sanki bir pelerin gibi sıyrılıp düştü ayaklarına… Karanlık çökerken yere, aydınlık yüreğime yükseliyordu!..  {*} Gün, dolanadursun dünyanın arka sokaklarında; Umudum boynuma dolanmadaydı… Umudum, bunca karanığın içinde, ayışığından iki kol gibiydi; incecik… ….. Umudum, bunca karanlığın içinde, altın suyuyla yıkanmış bir fısıltıydı; ufukları istilâ etmiş bütün uğultuları ve ulumaları susturan…  […]