(İnsan ancak, yaşı büyüdükçe “OLMAZ”larla tanışıyor!. Ben ancak, “ŞİMDİKİ AKLIMLA” inanamıyorum Mıkı’nın yaptıklarına. Yoksa, Mıkı varkenki idrakim için o kadar NORMALDİ ki gördüklerim!) Annemle beraber, trenden inmiş ve üç kilometreden fazla yürümüş olmalıyız. Yol artık derenin kenarından gidiyor. Üzerinden at arabalarının rahatça geçtiği, kütüklerden yapılma köprüye varıyoruz. Geniş bahçenin tekDevamı

O kapkara ve şıkır şıkır oğlak, dayımın gözüne bakar, sözünü dinlerdi. “Öl Mıkı!” derdi dayım; Mıkı, atardı kendini yere… Dayımın yüzünü bile hatırlamıyorum… Ama Mıkı’nın hiç düşünmeden, tereddüt etmeden “küt” diye yan üstü kendini yere vuruşu… Parlak ve simsiyah tüylerinin kıpır kıpır oluşu gözümün önünde beliriyor… “Kalk Mıkı” derdi ardındanDevamı