Duygu Bahçemiz (BOL ACILI – İlhan Palalı)

Öyle, en olmaz kuralları hiçe sayıp
Sahipsiz, başıboş, biçare…
Günde seni bilmem kaç kere sayıklayıp
Yaşayıp gidiyordum…
Sonum hicrandır, fakat ne çare?
Ben hâlâ amaçsız, hâlâ bir tutam sevgiye muhtaç
Hâlâ o eski efsanelere dalmışım
Kafamda Ömer Hayyam şiirler okur
Gönlümde canım Pirim sevgiler dokur…
Bir lisan bir insansa ben insanım
Bir lisan için tütüp duruyorum, senin için
Derinden birşeyler kaynıyor fokur fokur
Senin için atıyorum, senin için çarpıyorum, senin için
Senin için bölüyorum katmanlarına aşkı
Düşünüyorum: sevgi, saygı, aşk; sevilmek nedir?
Bilgiler karmakarışık, aklım allak bullak
Sevmeye çalışıyorum sevemiyorum
Sevilmeye çalışıyorum, sevmiyorsun beni…
 
Ağlasan sesim, dokunsan tenim incinir…
Ağlama, dokunma bir zaman
Gözyaşlarıma set çekiyorumdur seni gördüğümde
Ya üşürüm, ya… ya yanarım kimbilir…
Kimbilir kaç kere öldüm kaç kere dirildim?
Ben ki kutlu gerçeğe erdiğimde
Ancak bildim, ancak gördüm gerceği
Bildim de gerçeği apışıp kaldım
Vurulan bir kuş gibi yerlere serildim!
Katiller hücum etti birden
Hani hiç solmayacaktın can çiçeğim
Ben senin için beyazda aldım
Birgün sihir bozuldu eridim, eridim…
Kan damlıyor şimdi o kesilen yerden
Hani nerdesin; iki gözüm, nurum, merceğim?
Sensiz karanlıklar içinde kaldım
Bin iştahla karanlığı kürüdüm
Yetişmedi aydınlığın seherden
Senin ne geleceğin var, ne göreceğin…
 
Abes kaçmazsa sana fısıldıyorum,
Bir gül ver diyorum, gülizârından
Sen kuşlar kadar hürsün, uçabilirsin
Ben kanadı kırık kuşlara fısıldıyorum
Yer verilmez bana gönül pazarından
Ancak, bir firsat bulup kaçabilirsin
Ne dersen de, ben “yeşil” diyorum
Bir makam kopardık yarin nazarından
Artık sevgili martı, göçebilirsin…
 
İlhan Palalı