Uyanmıştır şimdi kuşlar Dev bir gece daha teslim olurken sabaha. Biliyorum yorgundur omuzların… Hala…  Sen yine de hatırla anne… İlk çiğ tanesinin düşüşünü yaprağa… Serçelerle uyandığımız sabahları hatırla… Mayısı hatırla anne… Mayısı hatırla… Buralardan okullu çocuklar geçiyor. Çoğu kez  kendimi görüyorum aralarında… Sanki bir bayram günü… Şiir okumak için koşuyorum okula… İşte böyle anne çocuklaşıp […]

6 "Donkişot" bir tek malum hikayeyi mesken tutan zât-ı müvesvis değil… Donkişotluk insanlık tarihi kadar eski ve o tarih sürdükçe de var olmaya devam edecek… Yel değirmenleriyle savaşıyorsun, değil mi? Nerden mi biliyorum? Savaştığımdan! Yerden-gökten, dağdan-taştan sağanak sağanak yağan, çığlık çığlık haykıran gerçekler seni "sesin sahibini" aramaya itiyor. Sesin sahibi sandıklarınla savaşıyorsun sonra kıyasıya! Yahut […]

5 Huzur ocağının yolunu gösterdik sana, huzursuzluğunu maharet say da paketleyip bize de sat demedik, yanlış anlama… Ocağında huzur tütüyorsa bilmediğim zamanlarda ve memnunsan ve razıysan içinde bulunduğun ve de ilerde gelecek daha ağır şartlardan, kimin ne sözü olabilir sana? Sözün ne faydası olur yahut?.. … El freni çekiliyken gaz pedalına yüklendikçe nerelerini yaktığını bilirsin […]

  (Yazımın ismine NASİHATLER diyecektim ama sana nasihat etmek ne haddime! Hiçbir zaman değişmeyecek olan VASİYETLER’imi yazayım dedim onun için… Kabul edip etmemenin bir ölüye ne fayda verir ne de zarar…) Bir terazi vardı, arazide! İki kefesindekiler biribirine gidiş gelişteydi… Arası karışıktı, bulanıktı… Net değildi… Çok kişi o kefede vardı, ama yine çok kişi de […]

3 Yanlış anlama sakın, sana "bu yenir mi" ya da "nasıl yenir" demedim… Tabağımda/tenceremde yemeğim vardı ve ben sana sadece "buyur" dedim! Aç gibiydin… Bildiğim bir açlıktı bu… Yemeğimi seninle paylaşmak istedim. Ve paylaşabilseydik mutluluk duyacaktım bundan. Ya sen?! Yook senin karnın tok, sırtın pek idi ise, onu da sen bilirsin… Kararını sen vereceksin… Sana […]

2) Epeyce bir büyümüştün gözümde. Meğer "irilikten" ibaretmiş büyüklüğün! Ve küçüldün… Bir kapı açmıştık "kapı"; sana ve sana ve sana! Titriyordunuz, bir zamanlar benim de titrediğim sokakta… Kapı açtık, girin de ısının diye… Gördüğün sıcağıma meyletmekten menedemiyordun kendini, hatırla… Şaşıyordun; bu zemheri ocağında nerden almıştım bu sıcağı? Vardı da bu ocakta bu sıcak, "sen" niye […]

İnsan o kadar güzel sever ki… Anlatması  zordur… Bir kız çocuğunun parmakları dolaşıyor  yüreğimde… Orada en güzel sevgim var… İnanmasan da… Sesimi duymasan da… Yüreğimde öyle güzel ki sevgilerim… Yalnızca onları bir kenara atmayı başardınız… Yüreğimden söküp atmayı değil… Ağaç köklerini  ne kolay kökünden ayırırsın… Ne de özünden… Olsun varsın olsun… O ta içten gülen gözlerde […]