Brön [20 Mayıs 2011 Cuma]

 

Onun bize hissettiği, kelimenin tam karşılığıyla aşk’tır. Başka ifade bulamıyorum…
Hangi vakitte gelsek hemen anlar, hasret gidermeye çalışır, dünyası biz oluruz…

Bahçe kapısı altında tüyler gördüm. Anladım ki; ardında biz varız diye, Brön demir kapıya kendini dayamış!..
Sevinçle içeri daldı.
Şimdi onun bütün çabası; ellerini üzerime koyup ayakta durmak, yüzüme bakmak…
Zaten görmeseydim de, sanki bir küçük kedi gibi bahçe duvarına çıkacak, kiremitlerin üstünden geçerek çimene atlayacaktı.
Hayat onun için işte budur. Bu kapının önünde aç ölmeye bile razıdır; yeter ki kovulmasın, dışarı çık denmesin.

Komşu bulmuş onu dükkân yakınlarında, şaşkınmış. Alıp eve getirmiş.
İlk gördüğümde: “Adı ne?” Demiştim.
“Hiiç, köpek işte, nah nah diye çağırıyoruz” demişlerdi…

Komşunundu bu hayvan ama biz onun yanaklarını avuçlayıp gözünün içine baktık… Kahverengi tüyleri yüzünden ismine “Brön” dedik. Biz ona özel mamalar almadık, özel veterinerlere götürmedik, özel kulübeler yapmadık…
Biz sadece ne yaptık biliyor musunuz?.. Onu “biri” yaptık!..
Biz ona ne verdik biliyor musunuz? Ona sadece “sevgi” verdik!..

Brön’se bize kendini verdi; canını bile verir!..
İzin versem; öleceği, ayaklarının parçalanacağı zamana kadar koşar peşimden. Fakat kıyamam. O benim sadece “geri dön” emrimi dinlemez; azarlanma pahasına sesimi duymayı tercih eder!..
Ben de onun ulaşması imkânsız bir süratle uzaklaşırım yanından.
Ama buğulu dikiz aynasından; gücünün bittiğini, yetişme umudunu yitirdiğini, sonunda yavaşlayarak yol ortasında durduğunu ve gözlerini dikip ben kayboluncaya kadar kıpırdamadan ardımdan baktığını görürüm!

Brön, seni seviyorum oğlum ve sadakatine hayranım…

Ben de her hikâyeyi getirip “insan”a bağlıyorum değil mi?
Evet, bu da bir insan hikâyesi aslında; Brön üzerinden insanı anlatmaya çalıştım ve anlaşılmıştır zaten.

Stop
Muammer Erkul
20 Mayıs 2011 Cuma

6 yorum

  1. Sabah sabah ağlattın beni :'(
    Brön’ü yolun ortasında öylece koyup gidince!

  2. Brön, “biri” yaptıklarından sadece bir teki…
    Sağol, varol her daim güzel insan.

    Fatma

  3. Brön ile ilgili hatıra çok. Buraya yorum olarak yazmak istedim ama uzun geldi. Hatıralar sokağında paylaştım 🙂

  4. Yaşayan her varlık sevgiye muhtaç. 40’ı dolmamış bebek bile anlıyor sevgiyi, azarlandığında ağlıyor. Ağaçlar da çiçek açmak için tatlı bir bakış bekliyor. Yetimlerimiz, kimsesiz yaşlılarımız da…
    Ancak herkesin gözardı ettiği bir gerçek var ki, Allah evrende bu güne kadar yaratılmış tüm varlıkların sevgilerinin toplamından daha fazla seviyor bizleri. Çoğu kez üzüntümüzde, onunla dertleşmekten yüz çeviriyoruz. Özellikle ağlarken, aklımıza bizi en çok seven, düşünen, karşılıksız veren, koruyan, gözeten dostumuzu getirmeliyiz diyorum. Tüm samimi duygularla, sevgimizle dualarımızı sunalım diyorum. Saygılarımla…

  5. Kırılan eşyalar yahut ölen hayvanlar için “insanlar ölüyor” derler bazen, daha büyük musibetler de var anlamında… Ama çoğu kişi Brön kadar sevgiyi haketmeden ve ardında onun kadar iz bırakmadan gidiyor dünyadan…
    Brön sana anlattıkları ve senin kaleminle bize öğrettikleriyle hatıralarımızda kalacak abiciğim…
    Hicran Seçkin

  6. Bana çok şeyler söylemiş ve neler öğretmiş o güzel hayvan.
    Brön öldü! 🙁

    M.E

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir