…Sen o paranı al… [15 Haziran 2012 Cuma]
Son kırk yıldır, göbeğinizden gayrı büyüyen uzvunuz oldu mu?
Bu kalınlaşma ister yağdan olsun, ister kuşağınızın içindeki keselerden, fark etmez. Umursadığım gerçek şu ki; siz “dışınıza” doğru genişlerken, torunlarınız “kendi içlerine doğru” çökmekte!..
Çünkü siz; birkaç senelik daha uykum var sonra uyanacağım (!) derken, torunlarınız için bahar geçmekte!
Kazanmaktan bıkılmaz, biliyorum…
Kimisi için para kazanmaktır bu lafın özü, kimisi için itibar, kimisi için insan kazanmak…
Peki birer yıldız gibi bilinmezlere doğru kayan torunlarınızı kim kazanacak? Paraya yapışmış ellerinizle yönünü tutmayı akıl edemediğiniz bu çocukları, kimler hangi rotalara çevirecek?
{*}{*}{*}
Bu ülke çocukları hormonlu, asitli, zararlı kimyasal dolu gıdalarla beslenirse şu kadar yıl içinde bünyesinin mahvolacağını biliyorsun da; böyle hormonlu ve zehirli fikirlerle beslenip, istikbali eriten asit yağmurları altında dolaşırken, nasıl “sen gibi” kalabileceğini zannedebiliyorsun?..
Bu köşede dilimi bozamıyorum!
Bu köşede “yuh olsun böyle düşünenlere” bile diyemiyorum!
Fakat… Çocuklarımızın, birer GDO (genetiği değiştirilmiş organizma) haline gelmesinde benim ne kadar payım var, senin ne kadar payın var, artık bunu düşünmemizin zamanı geldi, öyle değil mi?
{*}{*}{*}
Türkiye’mizden kazanmış her insanın, bu ülkenin istikbaline borcu var!
Gözün açıkken kıyamadığın paralarınla, gözün kapandığında bu işlerin yapılmasını beklemek “ışığa gözünü kapamak” olmaz mı?..
Bu halde ölüp gidemezsin!..
Paran var mı, yetkin, itibarın, kalemin, çenen var mı?
Öyleyse borcun var!
Bu ülkenin çocukları için “altına imzanı atabileceğin” kaç roman yazdırttın, kaç kitap bastırttın, kaç film çektirttin?
İşi başkasının yapmasını, ama neticenin senin istediğin gibi olmasını daha çook beklersin!..
Şaşıracaksın belki ama duy benden: Yapacağım demekle olmuyor, “yapmakla” oluyor!..
Senin; “kendine benzer nesiller üretmek” idi vazifen… Fakat neslinin genetiği değiştirildi, umursamadın! Şimdi sen, al da o çok kıymetli paranı…
..mezara götür!
Stop
Muammer Erkul
muammer.erkul@tg.com.tr
15 Haziran 2012 Cuma
Başta dinimizi yaşayışımız olmak üzere örfümüzden, adetlerimizden, gelenek ve göreneklerimizden kısacası bizi biz yapan değerlerimizden hızla uzaklaştıran ya da uzak kalmamızı sağlayan zihniyetlere karşı, mücadele edebildiğimizi zannedip aslında bir arpa boyu yol alamadığımızı haykıran bu muhteşem yazıyı belki onuncu kez üst üste okuyorum ve okumaya da devam ediyorum. Ellerine ve yüreğine sağlık Muammer Abi… ‘Türkiye’mizden kazanmış her insanın, bu ülkenin istikbaline borcu var!’
Emrullah Kandırmaz
Canım Abim;
Sadece torunlar değil çocuklarımız için neler yapıyoruz, neler yapalım düşünüyor muyuz?.. İyi okullarda okutmak marifet değil. Kendimizden ödün vererek onlara gerçek anne, gerçek baba olduğumuzu hissettirebiliyor muyuz?.. Kendi zevkimizden kendi uykumuzdan çalıp onlara gerçek aşkı aşılayabiliyor muyuz? Sonra da soruyoruz kendimize; ne olacak bu memleketin hali, diye. Ondan bundan şikayet etmenin çok kolay olduğu bir çağda kendimizden şikayet edebilme erdemine sahip miyiz? Bu ülkeyi emanet edeceğimiz çocuklarımıza, gençlerimize hem dünya hem ahiret mutluluğunu elde edebilecek bilgileri verebilme umuduyla…
ALİ DUMAN