Gidenler kimdi? [24 Mart 2004 Çarşamba]

Şunu yaz bir kenara:
Gidenler, seni hak etmeyenlerdi!
Gittiler; doğru insana yol açılsın diye…

{*}

Bahar geldi; su yürüyor şimdi her ağacın dalına…
Bahar geldi; yeşermekte yapraklar…
Bahar geldi; içine ve içime…
Ama, bahar gelirken gene ve yine giderken bahar; yanacak bazı canlar!..

{*}

Unutuyorsun bazen;
Attığın her okunun saplandığı nokta olmayabilir hedef…
Sen, sezdiğin hedefle buluşturmaya çalışacaksın okunun ucunu!

{*}

Değneğinin yere değdiği yer olmayabilir çoğu zaman dünyanın merkezi…
Dünyanın merkezi; yüreklerin ayrı köşelerinden tutuşmasıyla değil, kalplerin aynı noktada buluşmasıyla belirir!..
Belki bu hal; iki gönlün, aynı yerde kök salabilmesi olarak ifade edilebilir. Yani, iki sarmaşık tohumu gibi sanki…

{*}

Şimdi sen, bir ok olup uçarken… Veya bir hedef gibi beklerken… Neden sızlanmaktasın ki bulamadığın hedefler, yahut seni bulamayan oklar için?..

{*}

Bahar gelir, sular yürür; kışı canlı çıkaran her ağacın dalına, yaprağına…
Gönül ister ki; yanmasın canlar. Gönül ister ki; giden olmasın ve kalsın ilk gelen…
Peki, bu olur mu sence her zaman?..

{*}

Gidecek zaten; gidecek olanlar!
Anlamak lazım; yolcular için olduğunu yolcu koltuklarının!..
İsteyen iner, ve insin de zaten dilediği durakta;
Sen yürü!..

{*}

Hadi, şunu yaz bir kenara…
De ki;
Gidenler, beni hak etmeyenlerdi!
Gittiler; doğru insana yol açılsın diye…

Stop
Muammer Erkul
24 Mart 2004 Çarşamba