Dünya denen sahnede, önümde bir bilmece,
Bu rüyâ sona erse, kâbus olsa gördüğüm…
Zehir olup günlerim demeden gündüz, gece,
Bahtıma düşen çile ilmek ilmek ördüğüm…
Unutturmaz gerçeği haykırır durur bir ses,
Şu feleğin sillesi aldırmıyor tek nefes…
Ne lokmamda tat kaldı, ne gönlümde bir heves,
Ömrümün baharında her iş oldu kördüğüm!..
Hicran Seçkin / 2007