Uzakta mı sanıyorsun?.. [11 Mayıs 2002 Cumartesi]
Halbuki geldim!.. Ordayım, iyi bak; uzanıver içine, tut elimden al beni!..
…..
Uzakta mı sanıyorsun?
Değilim…
Uzakta mı sanıyordun?
Değildim!
{*}
Orda idim!..
Yüzün avucumdaydı, ve sarı kanatların savrulup sürtünüyordu parmaklarıma…
Ve dünya yeşile kesmişti yıldızların altında!..
Şehir, ve şehrin göğü, ve bir nehr’olup akan zaman üstündeki şavkı bütün ışıkların;
Yeşildi, ve yemyeşildi…
{*}
İçim dökülüyordu gözlerine;
En yükseklerden!..
{*}
Bir orman gölü gibiydi gözlerin, uzuun sazların arasında;
Işıltılı…
Deriin ormanların, yağmura doymuş dallarındaki her rengi yansıtan göllere benzeyen bu gözler, "koyu yeşil" oluyordu;
Kapanmak için beni beklerken, dudakların!..
…..
Sen, akmaya hazır gözlerinle gözlerken beni…
Ben, gözlerine dökülüyordum!
{*}
Şimdi ben…
Nice dağlardan yuvarlanıp, sana dolduktan sonra… Açsan bile kapılarını, nereye gideyim; kanatsız bir kuş gibi?..
Kafesimsin!..
…..
Ve nefesimsin; uzaklaşamadığım… Tuttuğum…
İçimde tuttuğum!
{*}
Uzakta mı sanıyorsun?
Değilim…
Uzakta mı sanıyordun?
Değildim!
Ve uzakta mı sanacaksın hep beni?..
…..
Halbuki ben; uzakta olmayacağım!..
{*}
Bak, gene geldim.
Ordayım işte…
Uzanıver içine, tut elimden; al beni!..
Stop
Muammer Erkul
11 Mayıs 2002 Cumartesi
-Uzakta mı sanıyorsun?
-Bazen…
-Uzakta mı sanıyordun?
-Evet…
-Ve uzakta mı sanacaksın hep beni?..
-I’ıh…
…..
-Halbuki ben; uzakta olmayacağım!..
-…
H…
Sen aslında gerçekten uzaksın bana, rüyalar kadar…
Ama seni öyle yakın hissediyorum ki kendime, yine rüyalar kadar.
M.Erkul
Bak, gene geldim.
Ordayım işte…
Uzanıver içine, tut elimden; al beni!..
—-
Oysa “giden gelir”
Olduğum yerdeyim ben, bıraktığın yerde..
İçindeyim..
Karbugalarının altında, kilitliyim!
Uzandım içime, tuttum elinden… Bir ömür, ve sonrasında, uzakta olmamak dileğiyle…
Hicran Seçkin