…ardından [13 Mart 2003 Perşembe]

(1)
Tren kalktı!..
İstasyon booş, vakit; gece yarısı…
Ben, “seni” kaçırmışım!..
…..
İçi bensiz trenlerin yolunda mı gözlerin?.. 

(2)
Bir siyah karpuz gibi kırıldı gece…
Yarıldı içim;
…sen sızdın!.. 

(3)
İhtiyar bir konağın, iki karanlık duvarı arasında sallanıp duran bir sarkaç gibi bıraktın beni;
Boynumdan, zamana asıp!..
…..
Sallanıyorum…
Saat dolabının camları içinde,,, yanıyor canım!..
Dolap ise; camlı salonda tutsak!.. 

Benim avucumdayken zaman, ben’im kıvranan zamanın avucunda;
…kalbine mahmuz saplı avı gibi kartalın…
Pençesinden kurtulsam, yer parçalar düşünce!..
…..
Yaaar, yar;
Revâ mı bunlar?.. 

Bu nasıl bir gidiştir, parmaklarının ucunda?..
Ve, parmaklarının ucunda iken, canıma batan diken…
Canımsın…
Cananımsın, da bu gece; neden üşüyorum hayalinin kollarında?.. 

(-1)
Tren kalktı!..
İstasyon boş…
Ve, gecenin yarısı…
…..
Seni kaçırdığımı hangi cümle söylesin?..

Stop
Muammer Erkul
13 Mart 2003 Perşembe