Beyaz, ve adam!.. [16 Kasım 2002 Cumartesi]

Beyaz ve boş bir defter vardı öğretmenin masasında;
Sahibi belli olmayan…
…..
Çocuklardan biri şöyle diyordu içinden:
"Alıştırma defterim bitmek üzere… Babama, yeni bir deftere ihtiyacım olduğunu nasıl söyleyeceğimi düşünüyordum ben de!.."
Başka bir çocuk şöyle diyordu:
"Böyle bir defterden; sayfalarını yırtınca tam yirmidört tane, teli sökünce oniki tane büyük boy uçak çıkıyor!.."
Bir diğeri şöyle diyordu:
"Günlük tutmak istiyorum. Ama hatıralarımın orada burada değil, yeni bir defterde olmasını istiyorum…"
Bir başkası da şöyle diyordu:
"Bana, okulda ve okul dışında lüzumlu olacak pratik bilgilerle sık sık karşılaşıyorum. Bunlara istediğim zaman, tekrar ve kolayca ulaşabilmek için onları bir defterde toplamak istiyordum…" 

{*}

Adam, ağır ağır yürüyordu…
Yaklaştıkça bunun kendileri için yeni biri olduğunu farkettiler; henüz tanıyan yoktu…
…..
Biri şöyle diyordu içinden:
"Allah’ın garibi, kim bilir nerden beri yürüyor. Bir çay söyleyeyim de içi ısınsın, yolcunun duası kabul olurmuş!.."
Başka biri şöyle diyordu:
"Tam zamanında geldi… Baksana, bunda bir kumarbaz tipi var. Biz de zaten dördüncü adam arıyorduk!.."
Bir diğeri şöyle diyordu:
"Kömürlükte yapılacak işim var, acaba buna versem yapar mı?.."
Bir başkası şöyle diyordu:
"Kimbilir nerden gelip, nereye gitmekte… Kim bilir neler görmüş neler geçirmiştir bu adam… Kim bilir onun ne çok anlatacak şeyi, ve benim ondan öğrenecek ne çok şeyim vardır!.." 

{*}

Biri şöyle, biri böyle… Her biri, ötekilerden farklı şeyler geçiriyorken zihninden… Öğretmen, eline aldığı defteri kaldırarak sordu:
"Buna kim sahip olmak ister?.."
Bütün sınıf aynı anda parmak kaldırarak;
"Bennn" diye bağırdı!..
……….
(Yazı harici bir not)
Boş bir defter meraklardaydı o sıra;
Acaba "kimin" eline düşeceğini!..

Stop
Muammer Erkul
16 Kasım 2002 Cumartesi