1 min read

Diken, gülün kendidir!.. [25 Mayıs 2003 Pazar]

Serâbın, suyunda yüzüm…
Kumm dolu gözüm… …..
Şarap kusuyor zamaan,,, ve içimde, şarapnel parçaları!.. 

{*}

Sıkıyorum dişimi.
Doğursam; "acı" çığlık atacak!..
…..
Korkarım ki görenler, beni vahşî sanacak…
Bedeni bedenimden kopup ayrılsın diye, doğurduğum bebeğin; dişle kemirdiğimi, göbeğinin bağını… 

{*}

Kızgın zamanın kustuğu sıcak şarabın ortasında, beyni kaynayan meczuptan farksız iken;
Bir serâp buldum…
Ama, bilmek lâzım şimdi;
Serap mı benim hayâlim, yoksa ben mi serâbın bir sahnesiyim?.. 

{*}

Hayalden bir göl içinde kum dolu gözüm…
Kusulmuş şaraba kokan zamanın orta yerine şarapnel kusuyorum!.. 

{*}

İğnem, samanlığa saklanmış…
Samanlıktaki iğne,,, canıma batan!
…..
Benim "canııım" delinmiş; seninse haz akıyor diline, tenimin her deliğinden!.. Benim canım delinmiş; sense haz emiyorsun, parçalanan tenimden!.. 

{*}

Akrebin kuyruğu gibi; sivri dikeni gülün, bedeninden çıkıyor…
…..
Biliyorsun; canım yanıyor…
Ve biliyorum;
Yanması gerektiğinden yanıyor canım!.. 

{*}

Ben,,, seninle güzelim;
Dikenli,,, bir gül gibi!..

Stop
Muammer Erkul
25 Mayıs 2003 Pazar

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir