Duygu Bahçemiz (ÖLÜME BİR ADIM – Hülya Koçalan)

Bugün doğum günüm…
Ölüme bir adim daha yaklaştım ve ben biraz daha büyüdüm.
Ölüm yaşa ya da sıraya göre miydi, hayır…

Değildi belki ama bizim ilk kaybımız da öyle olmuştu.
Bugün aklıma gelen ve yokluğunu hissettiğim abim..
Bu sene yokluğunun altıncı senesi ve o sırasını kimseye vermedi. Keşkelerim var ona dair.
Keşke diyorum değil bir kaç saat, bir kaç dakikalığına da olsa onu görebilsem ve içimdeki herşeyi söylesem.
Onu çok sevdiğimi, onun için yapamadıklarımdan dolayı beni affetmesini. O kadar çok şey biriktirdim ki içimde; karşımda olsa susmadan ona dair herşeyi söylerdim.
 
…SANCILI BİR HAYAT VE ACI BİR ÖLÜM…
Hayat sevdiğinizi söyleyemeyecek kadar bile kısa, ne olur ertelemeyin, hissettiğiniz ve söylemeyi istediğiniz herşeyi söyleyin, içinizde tutmanın kimseye bir yararı yok.
Ne karşınızdaki bunu bilecek, ne de siz söyleyebilecek kadar ona yakın olacaksınız.
Hayat, sevdiğimizin yokluğunda vuruyor bizi ve hiç hazır olmadığımız bir anda en değerlimizi kaybetmiş oluyoruz.

Doğumla ölüm arasındaki mesafe bitmeyecek kadar uzun olsa da, göz açıp kapayıncaya kadar kısa…

Hülya Koçalan