Posted on: 28 Şubat 2013 Posted by: meadmin Comments: 0

 

Bugün Şubat’ın yirmisekizi.

Bugün 28 Şubat…

Dün, 22 şubat akşamı 21.30 idi saat.

Ve her bir yarın, yine Şubatlardan bir Şubat günü olacak.

Yetim Şubat…

Kış mevsiminin en yakıcı ayı; Şubat.

Hüzün pembesi Şubat.

Şubat; Ayrılık ayı.

Şubat; Kavuşma’nın müjdecisi.

Yere düşürülmüş kalın bir cam kalıp gibi; ince ince, yol yol, damar damar çatladı canımız tenimizde.

Kelimeler üşüdü saklandı. Söylenecek cümle bulunamadı.

N’apılsın bilinemedi. Nereye gidilsin bilinemedi. Dağlar düşmüştü, yollara.

Ve dağlar; düşmüştü yollara… Her birinin başında karlardan sarıklar… Sessiz, kimsesiz, hep beraber yürüyen; ama bir başına kalakalmış, her biri diğerinden yüksek dağlar…

Şimdi her biri ciğerinde kaynayan volkanlarla yürüyordu dağlar.

Ağlıyordu dağlar.

“Dağlar”ın ayı Şubat.

Ağlıyordu Şubat.

 

Rayet Su



 

 

Leave a Comment