Sen çok tatlı yazıyorsun yaa… 🙂
Küçücük gibi görünen bir ifaden, tam yerinde kullanılmış tatlı bir kelimen… Damağında bal gibi bi tat bırakıyor insanın.
Senin kalemini görmüş dünya benim kalemimi n’etsin, deyip bir daha yazmayasım geliyor…
Yazmayı henüz yeni yeni söken kalemimin cesareti kırılıyor 🙁
Zaten her yazdığım da senden kopya çekmiş gibi oluyor. Allah’tan, yüzüme vuran yok (fazla kimse görmediği için, keh keh :))
Şunlara bak; sen herşeyi yazmışın, bana bişey koymamışın ki… 🙁
Ne vardı sanki bu kadar çok ve güzel yazacak? Azcık ta kötü yazsaydın ya! Ya da yazmasaydın!.. >:(
Ne bileyim işte, bana da bişeyler bıraksaydın…
Yazar felan olamıyacağım yani bu gidişle, hem de senin yüzünden; ühüü hüüü… :'(
Yeni açılmış kalem 🙂
Ha sen ile ben…
Ha denizde iki balık!
Anladın, değil mi?
Önden giden büyük balık ne kadar bitirirse denizi; ben de ancak o kadar bırakmamış olabilirim sana, yazacak konuları!
M:)
🙂