Hatıralar Sokağı (İÇİNE İSTANBUL SIZMIŞ – Zehra Öner)
İÇİNE İSTANBUL SIZMIŞ
Muammer Erkul’a…
Kim bilebilir?
Koparıp alsan İstanbul’u elinden, geriye ne kalır?
Ya da; koparabilir misin?
Koparmak için, bir İstanbul bulamazsın!
Çünkü, İstanbul’un varlığı, kopacak gibi durmaz onda…
Solumak; cana can katmak, canlı kalmaktır…
Ve; her bir soluk kendine özgüdür, tekrarsızdır.
Biz zamanı, bir mekanı solumuş olmayı kim geri alabilir?
Bir zamanı solumuş olmak; o zamana göre örüvermek;
..ya da o zamana göre örülmüş olarak buluvermektir, DUYGULARI…
Bir mekanı solumuş olmak; o mekana göre tanımlamak;
..ya da o mekana göre tanımlanmış olarak görüvermektir, NESNELERİ…
Zamanıyla, mekanıyla;
..İstanbul’u, kim solumuştur onun kadar?
Solumuşsa bile, nasıl bir farkındalıkla ve ne kadar önemseyerek!
O, öyle bir farkındadır ki İstanbul’unun;
..öyle önemsemektedir ve öyle anlatmaktadır ki:
O, anlatmasa; İstanbul görünmeyecek, sanırsın!
Ya da İstanbul görünmese; o, anlatamayacak!
Koparmak istesen bir İstanbul, bulamazsın;
..İstanbul’un varlığı, kopacak gibi değildir, onda.
O, İstanbul’dur, İstanbul da o!
Çünkü ve bu yüzden:
Her yılın sonbaharında; o, İstanbul’dan doğar, İstanbul ondan…
Zehra Öner
26 Ekim 2011