Muammer Erkul Web Sitesi

Dilimiz sarkmış ve ter içinde salona daldığımızı görenler derdi ki; “Bakın benim oğlum ne kadar uslu. Nasıl da paşa paşa oturuyor misafirlerin yanında!..” Eyvah!.. Şimdi bundan daha bağlayıcı bir laf ne olabilir? Ne azılır, ne kaçılır artık. Üstelik şimdi, açtığı iki gözüyle sana bakmaktadır herkes, gayrisamimi bir sırıtışla… Sense derin derin solumaktasın! {*} Diğerlerinden farklı […]

"Ben yazı yazayım mı"nın cevabının devamı… ……… Karikatür, resim, resimli roman yapıyorken bu işe meraklı o kadar çok kişi geliyordu ki yanımıza… Her gün önümüzde dosyalar olurdu; amatörlerin getirip bıraktığı. Hepsine bakmak mümkün bile olamazdı. Üç beş karalamasını bir sanat eseriymiş gibi önüme koyanlara; "Büyük emek harcamışsınız, tebrik ederim, derdim. Çok çalışırsanız başarabilirsiniz. Bu getirdiklerinizİN […]

Demek "Ben yazı yazayım mı?.." ………. Umut; ürkek bir sevgilidir… Bazen bir yolun sonunda, bazen bir engelin ardında, bazen bir bekleyişin biteceği anda kavuşmayı beklersin ona… Bazen de; şu an bende olduğunu hissettiğin gibi hissedersin birilerinin içinde onu… Bendedir, veya değildir… Senin için önemli olan; kolların her an açık beklemektir umudu… {*} Şu an bu […]

Genellikle bize anlamsız gelir; ama ninelerin çoğu yanlarında birkaç çocuk fotoğrafı taşır. Muhabbet başladığında hemen bunları çıkartır… Hatta otobüste, trende, vapurda yan yana oturdukları hiç tanımadıkları insanlara bile bu resimleri gösterip; kim olduklarından, neler yaptıklarından, nelerden hoşlandıklarından filan bahsederler. "Bu şeker kız veya afacan oğlan şimdi kaç yaşında" deseniz, şaşırabilirsiniz… Çünkü, konuşma başlarken peşin peşin […]

Çocuklukta alınan bilgiler, mermere kazınmış gibiymiş Yaşlılıkta alınanlar suya yazılmış gibi. Elbette şimdi daha çok okuyorum, daha çok tarıyorum ama zemin su olunca kayıp kayıp gidiyor. Ama dedemin dedikleri, ninemden gördüklerim "taş gibi" duruyor. Granite çekiç ne desin. Balyoza bile gülüyor. Vur, bir daha vur, tek kıymık kopmuyor. {*} Bilirsiniz bu köşeye en çok anamdan […]

(Not: Yazarken değil, okurken anlıyor insan; ne çok ihtiyacım varmış meğer, bu yazıyı okumaya…) Hayat "gerçekten" zor mu? Domates mi kırmızı?.. Hayat zor, diyenlere şaşmak lâzım… Çünkü "hayat zor"; eşittir deniz ıslak, taş sert, domates kırmızı, kar soğuk!.. Kar soğuk olmasa "kar" olmaz!.. Kar olmasa ne kartopu, ne kardan adam yapılmaz… Kar olmasa eğer, kar; […]

Korkudan sararmış bir yaprak indi önüme, göç eden sürüden düşen kaz tüyü gibi… Bu teleğin her telinde bir satır, her satırında; fark edilecek derin manalar vardı… ….. Çok üzülüyorum, diyordu… Sanki bende, artık hiçbir şey eskisi gibi değil… Sanki size yazmama bir şeyler engel oluyor… Sanki bitiyor bir şeyler… Sanki size yazarsam hata etmiş olacağım, […]

Yorgundum, ama sabırla çalışıyordum… Biri geliyor bakıyor, biri geçerken dudak büküyor, biri görmüyor, biri görmezden geliyordu… Görenler görmeyenlere söylüyor, sonra görmeyenler görmeye geliyor… Ya da görmüş olanlar tekrar görmemek için yolunu değiştiriyordu… Bazıları da çekiç seslerimi duyacak bir mesafeye oturup; bitmeyecek gibi uzamış olan bu "tek perdelik oyunumu" seyrediyordu!.. {*} Sonunda, biri dayanamadı… "Sen, dedi… […]

Çiçek resimleriyle süslü pembe bir zarf gelse postadan. Peki, kimden?.. Belli değil! {*} Zamklanmış, ve bir de üstünden bantlanmış olsa bu zarf; mazrûf anlaşılmasın diye. Sızmasın diye yani, hapsedilmiş duygular!.. Sonra, beyaz bir kâğıt bulsam içinde, bana seni hatırlatan; iki yanını dantel gibi kestiğin… ….. Yazı olmasa mektubunda, hiçbir şey anlatılmamış olsa ama ben, çok […]

Bir arkadaşım “Okunabilecek Kitaplar Listesi” yapmış, isteyene veriyor. Dur, dedim! Okunacak kitaplar listesi, zor olan. Asıl yapmamız gereken: Okunacak Yazarlar Listesi… {*} Ömrümüz; “okumayacak olsak da şu meşhurun kitabını satın alalım, herkeste var ayıp olmasın” sayıklamalarıyla geçti. Sonra biri gördü elimizde kitabı, o da ayıp olmasın diye aldı, sonra biri daha gördü ikimizin birden elinde; […]

Berber Ali babamın arkadaşıymış ve dükkanında kullandığı jilet kağıtlarını biriktiriyormuş. Bir yaz ikindisi öğrendim bunu; önüme, sanki bir kamyon(!) jilet kağıdı yığıldığında… Şaşkın ve sevinçliydim. Beş yaşındaki bir çocuk için bundan daha ilginç kaç oyuncak olabilir; özellikle de o dönem yaşadığımız mahallede?.. {*} Babamın getirdiklerini M.’ de görmüştü. Aynı bayırda oturuyorduk ve o çocuk, bahçemizin […]

İşte, yeni Türkiye!.. İşte; belediyesinin borcu, insanlarının işsizi olmayan Kayseri… Ve Guinness rekorlar kitabına girmesi teklif edilen (aynı anda 139 fabrika temelinin daha atıldığı) bir sanayi bölgesi… Bu işler devletten iş ve aş beklemekle, ter dökmeden düş görmekle olmuyor!.. Bu işler dövüşmekle, sövüşmekle olmuyor!.. İşin siyasi ve ekonomik boyutu beni aşar. Fakat benim şimdi aktaracaklarım; […]

Hani iki ay önce dükkana bir adam gelmişti, hatırladın mı? / Nasıl bir adamdı bu, kimdi, neyin nesiydi?.. / Hani elinde gül vardı. Hani bizim sınıfta bir çocuk vardı, hatırladın mı? / Hangi çocuk, adı neydi?.. / Adını bilmiyorum, ama çok tembeldi. Nasılsa yapmam, diyerek öğretmenin yazdırdığı ev ödevlerini dahi not etmezdi hani… Hani eve […]