şefkat
Ya dedeler olmasaydı… [16 Temmuz 2010 Cuma]
-Babamı görsen, var ya, inanamazsın, dedi… -Hayırdır, ne var ki, ne oldu? -Bir haftaya yakın bizde kaldılar, bana “nasılsın oğlum” dedi… Kendi arabasına beni aldı ve benim işlerim için günlerce birlikte dolaştık, sohbetler ettik… Görsen, babam gitmiş de sanki bambaşka bir adam gelmiş onun yerine… -Biliyorum, dedim gülerek. Ben de gördüm anlattığın o “değişik” adamı!.. […]
Dedemin sırtından düşmek(!) [29 Ağustos 2001 Çarşamba]
Onun hazırlandığını görür görmez, aklıma yeni bir “deneme” yapmak gelmişti… Az sonra boyum hizasındaki yüklüğün üstüne tırmanıp oturdum. Padişah gibi odaya hakimdim şimdi!.. ….. Dudaklarında mırıl mırıl bir dua ile odaya giren ve elindeki peşkiri kapının ardındaki çiviye asan dedem; aslında, az evvel koşarak buraya daldığımı da görmüştü galiba… O yüzden şimdi ben de, suratının […]
Bir güzel şehir [05 Ocak 2001 Cuma]
Şehirler, içlerinde bulunan insanlarla güzeldir… Değil mi?.. ….. O zaman hangi şehrin güzel olmasını istiyorsak, oraya önce kendimizi sokmalı ve ardından bütün gücümüzle kendimizi güzelleştirmeye çabalamalıyız. Çünkü her zaman bize bakıp kendilerini güzelleştirmeye çalışanlar olacak!.. {*} Sakın ha!.. Bunları, öyle söylenmesi zor laflar falan sanmayın. Hissedin sadece… Üfleyin ki kendi içinize; çıksın meydana sevgileriniz ve […]