Voleybol nasıl oynanır [14 Ekim 2005 Cuma]
(Voleybol sevme işidir..)
Bizler, aslında sisler içindeydik; pek kural bilmiyorduk. Yürüyeceksek çok kestirme yollar, çizeceksek dümdüz çizgiler vardı önümüze… Oyunu da, oyunculuğu da; ne öğrendiysek, ne anladıysak, hep sonradan öğrendik, anlamaya çalıştık!
…..
Her şey gibi, voleybol oynamanın da ilk kuralı neydi, biliyor musunuz?..
Sevmek…
Çünkü sevmeyen, kolay kolay başaramaz! Seven ise başarmanın bir yolunu arar; ta buluncaya kadar. Sabırla…
{*}
Size bir sır vereyim: Jetonlar düşecek! O zaman, daha ne kadar çok topun ne kadar güzel olduğu fark edilecek… Her birinin tozu silinecek ve her biri bir eldeen bir ele doğru havalanacak!
Bir sır daha ister misiniz? Buyurun:
Voleybol; top ile, el ile, oyuncu ile değil; kalp ile, gönül ile oynanır…
…ve sevgi ile!
{*}
Bildiğiniz şeyler anlatacağım aslında. İşte bu bilinenler içinden “bilmediklerini” fark edecek bazıları.
Fakat bu sözü geçenler, görünmese de; bardağın içindeki şeker gibi, kara çaya tadını onlar verecek!..
{*}
Hangi zaman, hangi vakit olduğu önemli değildir…
Çocuklardan biri sokağın başından heyecanla seslenir; kolunun altında bir top vardır!
Fark eden herkes mutlulukla sıçrar yerinden. Ona doğru koşup karşılarlar…
-Kim verdi, nerden aldın, nasıl buldun? Der, sorup öğrenirler önce…
-Çok güzelmiş, diyerek topu överler sonra. Biraz soyulmuş, çizilmiş filan ama, olsun… Çamurunu yıkar, tozunu sileriz şimdi, yırtık ve söküklerini tamire çalışırız, derler…
{*}
Voleybol, tek başına oynanmaz…
-At bakayım bana doğru, der biri…
Top avucuna geldiğinde; şöyle bir yoklar, tartar… İçindeki havaya, dışını saran kaplamaya, büyüklüğüne, sertliğine, tahminen kaç yıllık olduğuna bakar çaktırmadan, ve; “al bakalım” diyerek, ta karşı uçtaki arkadaşına doğru fırlatır onu…
Ve top, kendisi için yeni bir sevgili daha bulmuş olur…
{*}
Voleybol oynamak için dünyanın en kabiliyetli kişisi olmaya lüzum yoktur. Düşmüş bir topu yerden kaldırmak… Eliyle çamurunu silmek… Sadece oynayanlara uzatmak bile bu oyuna katılmaktır… Hatta alkışlamak, baktıkça-işittikçe sevinmek bile…
Voleybol oynamak; bir topun, geniş bir çember olmuş arkadaşlar arasında, mümkün olduğu kadar canı yanmadan elden ele dolaşmasıdır…
Sürekli oyunda kalmasıdır…
Çamura düşürülmemesi, ve asla çaldırılmamasıdır…
{*}
Voleybol, sevgi işidir!
Çocuklar, oynamak ister…
Abilerin bir görevi; voleybol oynamayı kardeşlerine öğretmesidir…
Stop
Muammer Erkul
14 Ekim 2005 Cuma