Yazar “kim” olmalı
Haykırılmamış feryatlar duyuyorum:
“Bana kötü bir söz söyleyeceksen, hiçbir şey söyleme…”
Sanki yalvarmalar duyuyorum:
“Bana kötü bir yazı yazacaksan, hiçbir şey yazma…”
{*}{*}{*}
İnanıyorum ki; bir toplumda moral eksikse, konuşan “moral” olmalı…
Ve yazar; moral olmalı.
{*}{*}{*}
İnanıyorum ki; bir yerde huzur eksikse, konuşan “huzur” vermeli…
Ve yazar; huzur vermeli.
{*}{*}{*}
Neden her yanı pisliğe batmış değnekler “gündem” olsun ki?
Gündem ne demek?
Veya insanların gündeminde “daha iyiye daha güzele” hiç mi yer yok?
{*}{*}{*}
Elbette var.
Ama elbette “sokaklarımıza” ne pazarları kurulduğu da mühim.
Balık halinde tavuk bulamıyorsan sana sürpriz mi?..
{*}{*}{*}
İnce sızılar hissediyorum:
“Bana, kahve adamlarının konuştuklarından başka şeyler söyle…
Bana herkesin yazdıklarını yazma; boğuluyorum…
Bana can simiti ol, can yeleği ol, can kurtaran sandalı ol; canımı kurtar!..
Bana, bana lüzumlu olduğu bile unutturulmuş olanlardan bahset…
Bana sevgiden bahset… Aşktan bahset.
Bana moralden, huzurdan, heyecandan bahset. Bana düşüncemden, davranışlarımdan, insan ilişkilerimden bahset.
Bana tebessümden, motivasyondan ve bende mevcut bulunan güçten bahset…
Bana baykuşların, kargaların ve çakalların yaptığını yapma!..”
{*}{*}{*}
“Bana kötü bir söz söyleyeceksen hiçbir şey söyleme… Çünkü yeterinden fazla duyuyorum.
Bana kötü bir yazı yazacaksan hiçbir şey yazma… Çünkü gereğinden fazla okuyorum.”
{*}{*}{*}
Duyuyorum işte bu; “söylenmeye unutulmuş ricaları” irkiliyorum.
Ve insanlar görüyorum tavuk pazarında balık arayan, üzülüyorum…
İnsanlar görüyorum; balık halinde tavuk soruyor…
İnsanlar görüyorum bezgin, yorgun, ümitsiz.
Balık ararken tavuk kokan!..
Tavuk sorarken balık kokan insanlar!..
{*}{*}{*}
İnsanlar çöplükte yuvarlanıp yuvarlanıp çöp kokmaya çalışıyor!
{*}{*}{*}
İnanıyorum;
Bir yazar, mevcut gündemlere “katkı” değil, bir kişiye bile olsa “gündem” olmalı.
Günlere “dem” olmalı.
Yazar güzellik olmalı.
Yazar umut olmalı.
Yazar huzur ve mutluluk olmalı…
{*}{*}{*}
Yazar, bir bahar gibi açabilmeli yüreklerde…
Yazar örnek olmalı.
{*}{*}{*}
Ve bir yazarın; kendi komplekslerinden, kendi vehimlerinden, kendi korku, karamsarlık, mutsuzluklarından başka…
Ayrıca kendi başından geçmiş (veya hayalini kurduğu) berbat hikayelerden başka sermayesi yoksa ve istese de bulamıyorsa o “yazar” yazmamalı.
İlla ki yazacağım diyorsa da okunmamalı.
——————————————————
Haykıra haykıra yaşamak
Yaşamak! Ama insan olduğunu hissederek yaşamak.Duyguların tadını çıkararak. Bunu yapabilenlere imreniyorum. Hissettiği gibi yaşayabilenlere. Kalbinden geçeni dışarı vurabilmek -belki de- insana hissettiğini, düşündüğünü, yürek sahibi olduğunu kanıtlıyor. Bu duygu sıradışılığı, farklılığı getirse de güzel olmalı.
Yürekli olmalı insan, hissetmenin tadına varabilmek için.
Nefes alırken, uyurken, severken, sevilirken, ağlarken, düşünürken ve hissederken.
Yani yaşarken yürekli olmalı insan. İnsan olmaklığın hakkını verebilmek için.
Sevdiğinin gözlerinin içinde okumalı yazdığı şiiri seven, kendi içinde değil.
Gidenin ardından rahatça ağlayabilmeli dost…
Anneye söyleyebilmeli evlat, ne kadar çok sevdiğini.
Düşünülenler, kalpten ve beyinden geçenler ortaya dökülebilmeli; ne kadar farklı ya da saçma olursa olsun…
Sonucu ne olursa olsun…
Yürek gerek insana haykıra haykıra yaşamak için…
İnsan olduğunu hissederek yaşamak için.
Deniz Sarı-Amasya
SON ŞİİR
(Gül Dağları)
Yıkıldı dört duvar kırıldı çiğdem.
Kıyılar yoklayan sular çekildi..
Kurtların geceye tünediği dem,
Diktiğim kuleler bir bir yıkıldı.
Bu sana son şiir bitkinim artık.
Paslanmış tüfeği astım odama.
Sen bir hatırasın sökük ve yırtık,
Bu aşkta gözlerin bana son yama.
Şimdi bulutlarda türküler söyle,
Goncaları topla gülizarından.
Rüyalara uzan aşk öyküsüyle,
Kan ekerek umut bekle yarından.
Elveda tüm yarım yanılgılara.
Bir ateş göster ki kül etsin beni.
Bir deniz boşaltın bu yangınlara;
Kutuplara çeksin kordan bedeni.
Şimdi çiçek vakti Gül Dağlarının.
Kollayın gitmesin bir çiçeğe su.
Mağrurdur sahibi gönül varının;
Ki beni anlatsın bir gül kurusu.
Gön: Turan Çevik
K.Çekmece.İst.
Stop
Muammer Erkul
30 Haziran 1999 Çarşamba