Enver Abi unutur mu? 1992 senesiydi. Gazetenin Spor Müdürüydüm. Telefon geldi, “Enver Ağabeyler çağırıyor” diye… Merdivenleri üçer beşer çıktım. “Gel” buyurdular. Oturdum. “(Genel Yayın Müdürü) Kenan Akın geldi, enflasyon sebebiyle maaşların düşük kaldığını söyleyip zam istedi. Onlara (Yazı İşleri’ne) zam yaptık. Siz kenarda kalmayın, size de zam yapalım” deyip, bizim ekibin yeni maaşlarını elleriyle […]

  Enver Abimizin kayınpederleri muhterem Hüseyin Hilmi Işık’ın arkadaşı Habil Amca (Kalkıcı) Kocamustafapaşa’da otururdu. Eski bir terziydi ve çocuğu olmamıştı. Kendisi gibi yaşlı olan hanımı ile yaşıyordu. Ara sıra ziyaretine giderdim. Yine bir gün yanındaydım. Bir ara dedi ki: – Elektrik, su faturalarını ödeyemiyorum. Telefonu borçtan dolayı kestiler. Faturaları Enver Beye göndersem ayıp olur mu? – Neden […]

  Enver Ağabey Houston’da göz ameliyatı olmuştu. Metin Güner de zaman zaman ziyarete gitmiş, hizmetlerinde bulunmuş.  Bu arada, bir gün Metin Güner ağabeyi İstanbul’dan hanımı aramış: – Sana bin kere söyledim, kabul etmedin. Borca harca giremem dedin. Emeklilik ikramiyesiyle ben bir ev aldım. Sadece bin dolar eksik kaldı. – Hatun elli kere söyledim, kimseden bir […]

  1985 yılında güzel bir mayıs sabahıydı. İşe biraz geç kalmıştım.  İşyerinde olmam gereken sabahın 9.30’unda Fatih’teki evimden çıkmış, Yavuz Selim yokuşundan aşağıya, Fevzi Paşa Caddesi’ne iniyordum. Oradan 90 numaralı Draman-Eminönü otobüsüne binip işe gidecektim. Yokuşun başında iken Enver Ağabeylerin arabasının yaklaştığını gördüm. Arabayı Erol Sevdi Ağabey kullanıyor, Enver Abim de önde yanında oturuyordu. Makam […]

  Enver Ören abimiz, bizleri yazmaya teşvik etmişti. Türkiye Gazetesi, gazeteden öte tam manasıyla bir mektepti. Hayatın, edebin, edebiyatın, tarihin, kulluğun, sevginin abiliğin öğrenildiği bir mektep… Bizim Sayfa, hakikaten de bizim sayfaydı… Bizlere açıktı, bizlerin, içimizden birilerinin yazılarıyla doluyordu, ehl-i sünnet âlimlerinin kitaplarını ölçü almak şartıyla… Sadık Söztutan’dan Ünal Bolat’a nice yazarlar bu sayfada, bu sayfanın […]

  Enver Abi, her zaman olduğu gibi büyük küçük herkesle ilgilenir, onların gönüllerini alır, hatırlarını sorar; bazen de latife yapardı. Çocuklar bilhassa Holdingdeki yemek sohbetlerinde ihtirâm mangası gibi saf olup dört gözle Enver Ağabeylerini beklerlerdi. Enver Abi onlara:  – "Siz kimsiniz, ne yaparsınız" diye sorar, Onlarda yüksek ve ahenkli bir sesle, koro hâlinde: – "Biz […]

1981 senesiydi. Bursa’da Türkiye gazetesi dağıtıcısıydım. O sabah da erken saatler ofisten gazetelerimi almak için gitmiştim. Bir sürprizle karşılaştım. Enver Ağabey, ofisimize teşrif etmişlerdi. Beni görünce, "Yaşar ne kadar zayıflamışsın (18 kilo) Saim abi sana bakmıyor mu?" diye sordular. "Bakıyor efendim" dedim. " Akşam Cüneyt Abilere yemeğe gel" buyurdular. Arkasından işimin kıymetini anlamam için de, […]

Enver Ağabey; sizi, hasretiyle yanıp tutuştuğunuz Mübareklere uğurlayalı günler geçti.  Siz maşukunuza kavuştunuz. Sevenlerinizin yüreği ayrılık hüznüyle tatmadığı acıları tattı.  Fakat bugün bu acının bizi tarifi mümkün olmayan iklimlere götürdüğünü fark ettim. Ne gariptir ki giderken bıraktığınız bu acı, hayattayken gönül pınarınızdan akıttığınız nasihatlerinizin yumuşatamadığı taşlaşmış kalbimizi yumuşattı. Tabutunuza dokunmak için çırpınırken, Hakkınızda söylenenleri dinlerken, […]