Yaşam boyu tanıdığınız insanları şöyle bir hatırlayın.  Bunlardan kaçı için "O gerçekten iyi bir insandı" yargısını verebilirsiniz.  Çok yetenekli, çok başarılı, çok renkli ve çok boyutlu insanları tanımış olabilirsiniz.  Mesleğinizde veya düşünce dünyanızda size ufuklar açan kişileri de hatırlarsınız.  Ama "İyi insan" olmak başka bir niteliktir.  Sonsuz yolculuğuna uğurladığımız Enver Ören benim hep "O […]

  Eyüp Sultan, o gün hiç olmadığı kadar kalabalıktı… Herkes sohbetinize gelmiş gibiydi… Fakat herkes melül ve mahzundu bu kez…  Ağlıyordu… Ağlıyorduk…  Çünkü bu, sizinle dünyadaki son buluşmamızdı… Ve bu buluşma gönüllere gıda, ruhlara sürur veren sohbetiniz için değil, sizi ahirete uğurlamak içindi…  Fakat biz sizsizliği hiç düşünmemiştik ki…  Sizsizliğe hiç alışmamıştık… Sizi hiç böyle […]

  7 Aralık 2012 Cuma günü, namazdan sonraki ziyaretimizin Enver Ören ağabeyimizle son görüşmemiz olduğunu bilemezdik. O gün Güzelşehir’deki evlerinde bir saate yakın baş başaydık…  3 Aralık’ta Amerika’dan Türkiye’ye gelmiştim. Aile efradım ise hâlâ Washington, DC’deydi. Her birini ayrı ayrı sordular. “Geçen gün sohbette niçin yoktun, dâvet mi gelmedi? Bir davet bekleme ve her toplantıya […]

  Bu satırları yazarken ellerim titriyor, boğazım düğümleniyor. Biz gazete çalışanlarının patronu değil ağabeyi olan Enver Abimiz daima doğruları yazmamızı, okurlarımıza ve halkımıza yanlış bilgi vermeme adına gazeteciliğe yakışan davranış sergilememizi isterdi.  Onun en önemli özelliği ise, daima tarafsız ve objektif haber yapmamızı istemesiydi.  Türkiye Gazetesi uzun yılardır, basın alanında haftada 7 gün olarak Sosyal […]

  Enver abimizi ve hanelerimize huzur, kalplerimize sürur veren Türkiye Gazetesi’ni 1973 yılında tanıdım.  Vefatlarını öğrendiğimde, içimden bir şeylerin koptuğunu hissettim.  Acımız büyüktü. Tarifi imkânsız duygulara gark oldum.  Defalarca yazdım, defalarca sildim.  Olmadı, olmadı, olmadı!  Bir şeyler söyleyebilmek için kendimi çok zorladım, fakat bir türlü beceremedim.  Anladım ki..  Sevgili büyüğümüzün ideallerini, insan sevgisini ve engin […]

  Gazetemizin kurucusu ve İhlas camiasının kıymetli büyüğü… ağabeyi… hocası… babası Enver Ören hakka yürüdü… O’nun yolunda ve O’na doğru yürümek için dua ile…  ‘Saf acı’dır babanın ölmesi!.. Kalbin üzerine inen yumruğun acısıdır… İçini, sızlayan açık yaralar kaplar. Mezar topraklarına dikilen çiçeklerle boy atar babası ölen çocuklar. Özlemlerden yarım kalan umutlardan kırık kanatlarından oyuncaklar yapar […]

1978 yıllarında İstanbul Fatih Erkek Lisesinde tanıdım.Genç ince bıyıklı nur yüzlü biyoloji dersi öğretmenimizdi. Dersi haftada 2 gündü biz o günün gelmesini iple çekerdik. Sınıf başkanıydım sınıfın mevcutunu verip deftere imzasını aldıktan sonra derse başlardık. Ders 40 dakikaydı 20 dakikası biyoloji dersi 20 dakikası dini ilmi sohbetti. Onun sohbetine doyamazdık. Okulda 6-Fen-A sınıfımız en gürültülü […]

Biz gazeteciler hafta sonu, bayram, düğün dinlemez çalışırız. Çoğu zaman bu önemli zamanla mesaide oluruz. Bu yüzden gazeteci yalnız adamdır. Haber merkezinde çalışan arkadaşlar olarak Enver Ağabeyimizi son yolculuğunda uğurlamak için Eyüp Sultan Camii’ne gitmek istiyorduk. Bu tarihi ana şahit olmak lazımdı. Fakat, gelen haberleri mutfakta hazırlayacak ekip de lazım. Namazdan hemen sonra gazeteye dönmek […]

  Benim Enver Abi ile yaşadığım hatıra namına anlatacağım tek şey şudur: Babam memurdu, imkanı mahduttu yani. Enver Abi’nin açtığı yurtlarda hem ben, hem abilerim hem de amcalarım okuduk, yedik, içtik. Enver Abi ihsan ettiği için bir kuruş bile ödemedik. Hoş, ödenmek istese bile o zamanlar verecek imkanımız da yoktu…   Birgün Enver Abi’nin sohbetine […]

  Hayatımdaki hemen her adımı sormuştum abime, sorarak yürüdüğüm için de çok rahat etmiştim. En son 4 ay önce kızımı elini öpmesi için götürdüğümde çok dua etmişti.  6 yaşındaki cocuklara bile "dava arkadaşım" derdi. Gece ağlar gündüz gülerdi.  Sanırım hep istediği gerçekleşsin diye yine kendini feda etti, gitti. Geceleri ağlayan gündüzleri gülen binlerce talebe bıraktı, […]

  Sene 1987  Gazetede 5. yılımdı.  Fakülteyi bitirmek üzereydim.  Gece çalışıyordum.  İş yerinden bir abimiz, "Okul bitmek üzere seni evlendirelim" dedi.  Ben de bakarız, ederiz diye geçiştirdim.  Israr etti, düşün taşın, yarın akşam kararını ver, dedi.  Ertesi gün işe erken geldim. O zamanki Yazı İşleri Müdürümüz Mehmet Okyay Abinin odasına girdim, masada Enver Abi oturuyor.. […]

  Dün sabah, gazeteyi elime alır almaz "vah!" diyerek hüzünlendim. Birinci sayfada, onun büyük bir resmi vardı ve gözyaşı gibi birkaç kelime: "Acımız büyük. Enver Ağabeyimizi kaybettik!"  Ölümü ona hiç yakıştıramyordum. Bütün üstün meziyetleri, güzellikleri yaşayan ve yaşatan bir kimse idi. Bu bakımdan herkes ona "Enver Ağabey!" diye hitap ediyordu. O kendisinden 15-20 yaş büyük […]

  "En büyük" ağabeyimin çok farklı özellikleri vardı.  Bunlardan biri de çocuklara isim koyma meselesi… Akıl sır ermez!  İnsanlar onun bu özelliğini bildiği için, çocuğu, torunu olan ondan isim vermesini istirham ederdi.  Mesela tarihçi dostum Gazanfer, oğluna isim sormak için telefon etmiş, şu cevabı almıştı:  – Ahmet Yesevi olsun.  Ee? Bunda şaşıracak ne var?  Şu:  […]

  Hakk’ın rahmetine kavuşan ve ebedî istirahatgâhına; dualarla, gözyaşlarıyla tevdi edilen, değerli patronum, saygıdeğer arkadaşım ve sevgili Enver Ören Abi’yi yitirmenin dayanılmaz üzüntüsü içinde, bu satırları ard arda getirmek zor oluyor. Gerçekten de; Türkiye “Enver Abi”yi unutmayacak. “Enver Abi”nin; insan sevgisine dayalı söylevleri, inançlı görüşleri, yapıcı direktif ve uyarıları, zaten akıl ve gönüllerde nakşedilmiş bulunuyor. […]

  Gökyüzü kara bulutlarla kaplı, yağmur yağdı yağacak, Eyüpsultan’a hüzün hakim. Caminin içi dışı dolu. Gençlerin çokluğu göze çarpıyor. Ülkenin dört bir yanından gelenler var. Gençlerden biri ‘İzmir’den geldim’ dedi, diğeri ‘Van’ ve ‘Erzurum’ dedi. Ezana doğru kalabalık arttı. Oğul Mücahid Ören metin. Ölümün bilincinde. Ölüm her canlı için mukadder, kaçış yok. Şişli Belediye Başkanı […]

  Bir süre patronluğumuzu yaptı. Ben o zamanlar Türkiye Gazetesi’nin Genel Yayın Danışmanı olarak görev yapan Prof. Dr. Nevzat Yalçıntaş hocamla birlikte çalışacaktım. Rahmetli Enver Ören’le konuşmuşlar. Enver Ağabey, “Ciddi ve çalışkan bir genç. Zeki de…” demiş. Nevzat Yalçıntaş Hocam’la benim “haber” işlerine destek vermem konusunda anlaşmışlar. Epeyce haberimiz çıktı o bir yıl boyunca; verimli […]

  "Güle güle git" demenin manasız kalacağı bir ebediyet yolcusu Enver Ören. Ömrünü "güle güle" yaşamış bir insan olarak kazındı hafızama. Gülümsemeyi terk etmiş bir yüzle gördüğüm anı bulamadım. Dahası; güleç oluşunun kaynağı "olup biteni" hafife almaktan değil, fıtratına sinmiş bilgeliğiydi. Eski bir TGRT çalışanıyım mâlum. 1999’dan başlayarak, müthiş bir atak geliştiren, yaptığı transferler, programlar, […]

7 Aralık 2012 Cuma günü, namazdan sonraki ziyaretimizin  Enver Ören ağabeyimizle son görüşmemiz olduğunu bilemezdik. O gün Güzelşehir’deki evlerinde bir saate yakın başbaşaydık… 3 Aralık’ta Amerika’dan Türkiye’ye gelmiştim. Aile efradım ise hâlâ  Washington, DC’deydi. Her birini ayrı ayrı sordular. "Geçen gün sohbette niçin yoktun, dâvet mi gelmedi? Bir davet bekleme ve her toplantıya gel. Bir […]

  23 Şubat 2013 Cumartesi günü Eyüp Sultan semtinde bulunan SEVGİLİ PEYGAMBERİMİZ MUHAMMED MUSTAFA Sallalllahü Aleyhi Vesellem’e bizzat hizmetle şereflenmiş, evinde misafir etmiş mübarek sahabisi ekseri bilinen ismiyle Eyyub Sultan hazretleri (Rahmetullahi Aleyh ) Camii şerifi avlusu, sokakları, çevresi onbinlerce müslüman ile dolup taşmıştı. Ben de mübarek Enver abiye son görevimi yapmak üzere oradaydım. Mübarek […]

  Ensemize yalancı tokadını atar, gülerek “Tövbe de be yav!” diye bağırırdı. Ya da çarpıcı biz söz söylerdi, ibretlik bir menkıbe anlatırdı, finali öyle yapardı: Allah de be yav! “Ölüm sevgiliye kavuşmaktır” derdi. Sevgiliye kavuştu. O öldü diye değil, biz kaldık diye üzülüyoruz. Onsuz bir dünyada yaşamak… Böyle bir akıbeti hiç aklımıza getirmediğimiz için büyük […]