2 mins read

Duygu Bahçemiz – ÇOCUKLARIMIZ VE BİZ – Sibel Emine Ersarı

 

Herkesin hayattan bir beklentisi vardır.

Kimi güzel bir meslek sahibi olmak ister, kimisi zengin olup dünyayı gezmek.
Kimisiyse fazla bir beklenti içine girmeden sade bir hayatı tercih eder.
Benim beklentimin ne olduğunu sorarsanız eğer.
Çok birşey istemem derdim sizlere.
Çünkü, çok şükür bir çok şeyi elde ettim ama Rabbim anne olmayı nasip etmedi.
Bu isteğimi sevgili öğrencilerimle gidermeye çalıştım.
Çocukları çok seviyorum.

İşte insanlar bir çok şeyi yapmak, yaşamak elde etmek ister.
Ama olmayınca olmuyor.
Çocuk sevgisi içimde kalan tek uktedir.

Bazen soruyorum kendime çevremdeki çocukları bu kadar çok seviyorum, acaba kendi
çocuğum olsaydı demek ki o sevgi bambaşka olacaktı.

Çevremdeki insanlara bakıyorum.
Çocuklarıyla ilgilenmeyenler, dövenler, eziyet edenler, onları çalışıtıranlar…
Farkında değiller ki ellerindeki nimetin değerinin.
Bazıları sadece çocuğu olsun diye çocuk yaparlar.
Bazıları ise soyları devam etsin diye…
Bazı insanlarsa yaşlılıklarında çocukları onlara baksın dıye…
Bana sorarsanız eğer, ben karşılıksız, çıkarsız bir sevgi için çocuk yapardım.

Ben bir eğitimciyim.
Anne ve babalara derim ki çocuklarınızın zamanını çalmayın.
Siz anneler çocuklarınızı evde bırakıp o gün senin bu gün benim gezerseniz çocuğunuza
ayırmanız gereken zamandan çalmış olursunuz.
Siz babalar kahve köşelerınde vakit öldürürken yine çocuklarınızın zamanını çalmış olursunuz.
Onlarsa başı boş, gereken ilgiden yoksun kalmış olurlar.
Bence aile içinde öncelik çocuk olmalıdır.
Önce onun her türlü maddi manevi ihtiyaçları giderildikten sonra insan kendine zaman ayırmalıdır.
Çocuklar geleceğimizdir, onları en iyi şekilde yetiştirmek bizim görevimizdir.
Hani derler ya ne ekersen onu biçersin. Güzel şeyler verirsen güzel şeyler görürsün.
Ama siz ona eğriyi doğruyu öğretmezseniz kötü  karşılık alırsınız.
Ardından şu soruyu kendinize sorarsınız ben nerde yanlış yaptım.
İşte bu soruyu kendimize sormamak için, geç kalmadan evlatlarımıza gereken ilgi, sevgi ve
alakayı göstermeliyiz.
Onlar bizim geleceğimizdir.


             
Herkesin farklı istekleri vardır demiştik…
Amaç ortak bir noktada buluşmaksa, beklentilere ulaşmaksa, güzel bir hayat sürmekse
dilerim herkes beklentilerine ulaşır.
Mutlu bir hayat sürer.  

Sibel Emine Ersarı

 

 

One thought on “Duygu Bahçemiz – ÇOCUKLARIMIZ VE BİZ – Sibel Emine Ersarı

  1. Yüreğine kalemine sağlık Sibelcim.
    Yazmaya yeni başlamana rağmen gayet iyisin.
    Çok da önemli noktalara değinmişsin.
    Haydi bakalım devamını diliyorum inşallah.

    Yüreğinde ukde kaldığını söylediğin konu için bir sözüm olacak.
    Annelik illa bir bebeği doğurarak sahip olmak değil.
    Ben biyolojik olmayan annemi, kendi annemden çok çok daha fazla sevdim.
    Mekanı cennet olsun inşallah.

    Anneye muhtaç bütün bebeler bizim…

    Başarıların daim olsun.
    Sevgiler selamlar…

    SULTAN YÜRÜK

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir