Bizim Oranın Kızları!.. Memlekete gittim mi ben her seferinde farklı duygularla dönerim evime. Çocukken fark etmediğim bazı şeyleri 15-16 yaşlarımda fark etmeye başladım ilk kez bizim oralara dair… İnsanların yaşamları üzerine düşünmeye başlamam bu zamanlara denk geliyor. Babaannemin yazın serin, kışın soğuk evinde o zamanlar çok olmasa da bekar kızlar vardı. Ve çoluk çocuğa karışmış […]

Ses etmeden gel. Usulca düşen her damlayla ürpersin tenin. İnen her melekle temizlensin yüreğin. Her sonbahar hatırla ölürcesine sevdiğini. Gözlerin ıslak mı yağmurum? Yüreğin ıslak mı? Yasak mı sevdaların; razıyken bi yudum vuslatına. Sardı mı yine dikenli teller. Güneş te açar belki birazdan gökkuşağı çıkar. Tükenmez umudum. Tükenmez yağmurlar. Dolu dolu olur gözlerim yağmur yüklü […]

SENİ OKUMAK (Türkiye Gazetesi Stop köşesi yazarı, kıymetli insan Muammer Erkul’a ithafen…) Seni okumak ekmek yemek, su içmek gibiydi kimisine… Ama illa ki ilaç gibiydin hep-isine!.. Kimi karnını doyuruyor, kimi susuzluğunu gideriyordu. Ama illa ki bi’yerlerinin ağrısına veya yarasına merhem yapıyordu seni; bir pınar misali evinin önünden aktığın heerkes… Ama yine gizledi bunu herkes! Mazereti […]

Yaşamaya dair ufacık bir istek arıyorum kalbimde… Soruyorum ‘Yaşamak istiyor musun?’ diye. Cevabı hep aynı oluyor. ’Neden yaşayayım ki?’… Sonra vicdanım geliyor yanıma. ’Yapma ’diyor… ’Vicdansızlık yapma!’… ’Bak etrafa… Gökyüzü, hava, toprak, su, börtü böcek senin için buradalar; sen yaşa diye.’, ‘Ve insanlar…’ diye ekliyor… İlk saydıkları hoşuma gidiyor da, ’İnsanlar’ kelimesini duyunca irkiliyorum birden… […]

Şehirler değişir… Zaman değişir… İnsan değişir… Duygular değişir… Geçen sefer bu şehre geldiğimde sırtıma yüklediği ağırlıktan yakınmıştım, mutsuzdum… Ayaklarım arşınlarken sokakları bir mıknatıs varmış gibi çekip beni yere sermek istiyordu sanki, büküyordu belimi…  Bu şehri sevmeme rağmen yüklediği ağır yükler ondan uzaklaşmama neden oluyordu. Kaçıyordum bu şehirden, başka şehirler sevmeye çalışıyordum başaramayacağımı bilerek… Bu sefer […]

  İstanbul havası bu ciğerlerime çektiğim… Sigaramın dumanıyla karışan ve dolan içime… Hani martıların yarıp simit yakaladığı, Devasa gemilerin ve minicik teknelerin karşısına korkarak çıktığı, Bir yandan titreten bir yandan ısındıran kalpleri… Şehrin her evine her taşına her insanına dokunmadan geçmeyen, Bir kere dokundu mu bir daha gitmeyen, İstanbul havası…   İstanbul dalgası bu… Hiçbir […]

Bıraktığın yolun sonundayım, ne bir adım ileri ne bir adım geri. Sorma beni belki de bir seher vakti en olmadık yerdeyim. Gitmek isterdim ağır adımlarımın altında ezilmeden ve bilmeden hangi yöne ve nereye gittiğimi, firarımın çığlıklarında kaybolurken. :))) Aslında bitmeyen sayfalar doldurmak ve saatlerce yazmak istiyorum ama kelimelerin çok canı yanmış, yeter artık deyip isyan […]

Hep derler ya yaza(n)rlar, yazmak bir tutkudur diye… Ve davam ederler ardından yazmanın güzelliklerini saymaya. “Beni hayata bağlayan şeydir yazmak” diyenler var mesela. “Beni ben yapan şeydir yazmak” diyenler… İnsanlarla paylaşmanın güzelliğinden bahsedenler… Bugün ilgilendiğim yer olumlu getiriler değil. Çünkü yazamıyorum… Aylar boyunca sonbaharın gelmesini bekledim. En sevdiğim, hiç gitmesin istediğim mevsim… Yaprakların renginden, havanın […]