(Bugünkü yazıyı okumadan evvel dün çıkan ilk kısmını da okumanızı tavsiye ederim..) Aklı başında olan herkes bilir ki; iki ayrı takvim var, ve yine herkes bilir ki; bunlardan biri 15 sene kadar önce değiştirilerek (olduğu gibi korunan) diğerinden ayrılmış… Acaba insanlar niye anlamıyorlar; (1)güneşin TAM doğduğu an, (2)günün TAM öğle vakti, (3)güneşin TAM battığı anın […]

(Peşin peşin anlaşalım. Bu yazı iki günlüktür. Bugün okuyup yarın okumazsanız, eksik kalır…) Tilki kurnazı, ormanda gezinirken, birden durur; o da ne?.. Aman Allah’ım!.. İşte bir ağaç, ve ağaçta bir dal ve de dalda bir but… Hem de bir geyiğin budu… Burası dağın başıdır, hava soğuktur, ve tilkinin karnı da açtır, ama şüphelenir; kim ve […]

Bir gün, bir deniz kıyısından, bir şişe salmıştık suya; ağzına mantar tıkalı… İçinde mesajımız vardı… {*} Ve sonra buldu onu birisi, aradı bizi. Çocuk sayılırdı yaşımız. Ama mesajımız Karadeniz’in Boğaz’a dönen köşesinden, şehrin yakınlarına kadar ulaşmıştı… Çocuk sayılırdı yaşımız, ama hatıralarımız bizi büyütecekti… {*} Büyüdükçe sevdim, ve öğrendim bu işi; Yıllar sonra, odamdan bir mesaj […]

Bütün imkanlar var elinde; alet edevat, cihaz makine, araç gereç, dilediğin kadar yardımcı, kılavuz ve bu güne kadar yazılmış, saklanmış bütün bilgi ve tecrübeler… Üstelik gözün açık, ve aklın başında… Var mı daha başka da istediğin?.. {*} Şimdi, elinde bunca bilgi ve tecrübe ve donanım varken; istediğin vasıtalara binip seyahat etmen serbestken, üstelik en detaylı […]

Yıllardır sana bu yazıları yazmasaydım düzeltebilecek miydin kendini?.. Yöneleceğin, döneceğin, bakacağın istikameti bilebilecek miydin, ve hatta aynalarla yüzleşmeyi akıl edebilecek miydin?.. Sanırım, bir de, şu âna kadar sen; Kırk yılın başında bana yazdığın eciş bücüş o bir kaç satır ve doğrultmaya çalıştığın o bir iki topal cümleyle, beni,,, beni düzelttiğini sanıyordun, ha?.. …vah!.. Biz kalemimizle, […]

Vapur, mahallenin hizasına geldiğinde, sanki bizim için, mutlaka uzun bir düdük öttürürdü: "Ffvvvvvvvp!.." Bu, insanın içinden gelen sıcacık duygular gibi, vapurun da içinden çıkan sıcak buharlarla; "aman kimse kalmasın" gibisinden üflenmiş bir sesti, ve başka zamanlar çıkan "v’ooort!" sesine benzemezdi… {*} Sanırım ki kaptan, mavi suda iskeleye doğru kayan vapurun tepesindeki penceresinden, mahalleye doğru şöyle […]

Soğuk bir İstanbul günü, saat on bir suları, sabah… İmza gününüzün olduğunu bir gün önce Ekrem Abi’yle (Kaftan) hasbihâl ederken öğrenmiştim. Evet, saat birdeydi… On bir civarında Beylikdüzü’ne geldim, kitap standlarını dolaşmaya başladım… On iki oldu saat, ardından ‘yarım…’ Ve orada durdu sanki zaman, geçmek-tükenmek bilmedi. Birdeydi ya sizin imza gününüz, inat ediyordu, inatlaşıyordu benimle… […]

İçinde odun kömür değil de, sanki başka bi’şeyler yanardı o zamanlar sobaların, değil mi?.. Hani sanki sobalar; konuşurdu bizimle, söyleşirdi… Ninniler anlatır, masallar dinletir, bilmediğimiz sırları fısıldarlardı kulaklarımıza… Değil mi?.. {*} Aynı minderin bir kenarında gözleri kısılmış kedimiz mırıldanırdı, diğer kenarında biz… -Yanacak bir gün bu kedi, derdi annem… Yakacak kendini, baksanıza sobaya dayana dayana […]

Demiştik ya; acaba bazıları “ancak böyle önemsendiklerini” zannettikleri için mi çürük bir sakız gibi çiğneyip dururlar ağızlarında, “intihar” kelimesini; ortalığı leş gibi kokuta kokuta!.. Çürümüş sakızları çiğnemek ve onlardan medet ummak neye benziyor biliyor musun?.. Bir pireli eniğin, zehirlenmiş anasının soğuk memelerinden sıcak süt çıkarma çabasına!.. Köpek yavrusu bilmiyor ki; çıksa, bu sütün ne kadar […]

(Böyle bir kelime duymamış mıydınız daha önce?.. Öyleyse size bir masal anlatayım…) ….. Vakti zamanında bir kadıncağız, 25 yıldır evli olduğu kocasıyla birlikte 60’ıncı doğum gününü kutlamakta iken,,, aniden bir peri peyda olmuş… Kadına hayırlı yaşlar ve mutluluklar dileyerek; -Son 25 yıldır sevgi dolu, anlayışlı, fedakar, örnek bir eş oldunuz, demiş. İşte bu yüzden sizin, […]

Bir gün sizler yazmaya başlayacaksınız, ve benim yazmama lüzum kalmayacak, diyordum bir zamanlar. Ve hatta şöyle diyordum: Yazın ki, ben yazmayabileyim!.. Tam 9 sene sonra. Pek kalabalık olmayan konferans salonun ortalarındaki koltuklardan birinde, karşımda oturuyordu. Biliyordum ki; o “biri” idi ama bilmiyordum kimdi. Fakat, deselerdi ki; “filan kim bu salonda”, parmağımı uzatır ve “o” derdim… […]

Acaba bazıları "ancak böyle önemsendiklerini" düşündükleri için mi çürük bir sakız gibi çiğneyip dururlar ağızlarında "intihar" kelimesini; Ortalığı leş gibi kokuta kokuta!.. {*} Hayat zaman zaman ağır imtihan soruları da koyabilir insanın önüne. Hakikaten ciddi bir şey olur, ve bakarsın ki; yürür kişi ölümün gözüne doğru. Anlayamazsın, intihar teşebbüsü müydü bu, yoksa kör mü olmuştu […]

Merhaba, ebru güzeli!.. ….. Ödüm koptu; göreceksin sandığımdan içimi… Duruyordun ya karşımda; öd karışmış suda yüzen gül gibi!.. {*} Bir teknede kardılar; zamk, ve kola, ve "kopartılmış" ödleri kıvâmı-ı kesîf mayi ile. İşte bu suya çizildi resmin… Neft yağıyla incelmişti boyalar ve damla damla aktı, çizgi çizgi uzadı su üstünde duygular… Renkler, renklere karıştı; parmaklar […]

Köroğlu’nun kayıp atını duymayanınız var mı?.. Hani peşine düşer de aramadık yer bırakmaz. Sonunda bir pazarda satılık olduğunu görür ve kendisini bekleyen hayvanının üstüne atladığı gibi birlikte uçup giderler… Peki Hâtim-i Tâî’nin rüzgâr kanatlı, meşhur siyah atını duymamış olanınız var mı? Ki Sâ’dî-i Şîrâzî bile, cömertler cömerti bu şairi atıyla birlikte anlatır?.. Ya Alparslan’ın Malazgirt […]

Ben, kitaplara sevdalıyım… Bilirim, sevda ateşi kitapla harlar, ve kitapları ısıtıp tutuşturansa; sevdalardır yine… İnsan kitapsız kalamaz. Çünkü kitaplar kılavuzdur insana; insanlığın var’lığı boyunca… {*} Paşabahçe’liyim… Çocukluğum, dalgalayla ebeleşen İnciyköy’ün kıyılayında oynayayak geçti. İlk yazım, "y" hayfleyini doğyu düyüst söylemeye çalışıyken çıktı biy gazetede. Adımı bit kadaycık yazmışlaydı… Ama, heey; bu bile, sevinçten uçmam için […]

Bitlensem, ve “bitlerim kadar bile sevmediğimi” söylesem şu İngilizleri,,, bunun sebebini yine sadece İngilizler anlar… ….. Ama, Leydi Di’ye dokunmuş dantelleri “bir kerecik görebilmek” ümidiyle müzayede evlerinde koşturan….. İngilizlerden değil; İngiliz’i İngiliz yapan İngilizlerden bahsediyorum… Bir diğer boyut ise şu ki; (hani hatıraları ele geçip yayınlanan) İngiliz casusu Hempher’in bile adını hiç duymamış insanlarımıza, “bu […]

Millet, uyanın!.. Koca bir deniz gibi; ayak parmağımızla henüz ucundan dokunduğumuz yeni bin yılın bütün çorapları başımıza örülürken, sadece sürünün koyunları otlamakla meşgul… Önümde BİN YILIN KİTABI duruyor, okunmayı bekleyen… {*} Tartışılacak şimdi; kitap mı bizi bekliyor, yoksa biz mi bu kitabı bekliyorduk?.. A’hah işte bu kadar kiloluk ben; nasıl, nah şu kadarcık bir hap […]

Nerde okumuştum, hatırlamıyorum… Ama, akıl almaz bir acı hatırlıyorum ve çaresizlik ve yalnızlık ve ümitsizlik… Hangi savaştı, silinmiş zihnimden. Ama adam,,, adam aynen bana benziyordu. Seslerin kesildiği zamandı, derin bir uğultu vardı sadece kulaklarında. İnsanlar koştukça, parça parça çamur sıçrıyordu çarıklarından!.. Yüzü, çamuruna bulanmıştı; kanla yumuşamış toprağın… {*} “-Hıı’!..” deyip kalmış, bütün gücüyle boşalttığı ciğerlerine […]

(Posta kutumda gene yok, parmaklarını öpmüş harflerle yazılmış birkaç satır…) Gök yıldız doluyken, gözünün önünde kendi yıldızı kaymış bir yolcu gibi şaşkın ve çâresizim. Kara bir okyanus içinde çalkalanırken, başka kaç parlayan göz kırpışı var gökte, umursamıyorum… Yıldızları dökülmüş gökyüzü gibi karanlık içim! {*} Halbuki biliyorsun; Bana her dokunuşunda yannndımm!.. Çünkü "alev" olmam gerekiyordu görmem […]

Kendini sevmek ile kendini beğenmek arasında, şöyle koskocaman bir fark var, öyle değil mi?.. ….. Şimdi sen, bir “deve”ye benziyorsun. Deve deve, bildiğin deve!.. Ama sen, işte bu deve ile uzun, geniş, sıcak, fırtınalı, zehirli ve yırtıcı hayvanlarla dolu bir çölden geçiyorsun… İşte, kendini sevmek; Seni taşıyan bu devenin terini silmektir, bitini kırmaktır, suyunu içirip […]