Hatıralarınız

Sevgili Muammer abi! "Fok Yaşar" konusunda yazan kardeşimizin yazısını okuyunca, yazmadan edemedim. Aynı makalenizin içinde bir de motosiklet cambazı vardı. Ben de henüz çocukken izlemiştim bu cambazı bir yaz panayırında. O zamanlar Aydın’da Pınarbaşı diye bilinen mesire yerinde panayır kurulurdu yaz aylarında. Salıncaklar ve diğer eğlenceler arasında ilgimizi çekmişti bu motosikletli cambaz. Tıpkı yazınızda anlattığınız […]

Sevgili Muammer Erkul… Facebook’ta gezerken hayranlarınızın açtığı gruba üye oldum ve orada "muammererkul.com"un reklamını görünce sitenize girmeye başladım. Dikkat ettiyseniz de Ziyaretçi Defteri’nizi haddim olmayarak karalıyorum. Sizinle direkt iletişim kurabilmek için yıllar yıllar önce size faks çekmiştim ve işyeri numaralarımı yazmıştım. Siz de dönüp beni aramıştınız. Ne kadar çok şaşırmış ve mutlu olmuştum. Çorlu’da ikamet […]

Sevgili Muammer abi, bana bakmak annemin işine gelmez. O zaman kendi durumu daha da vahamet kazanır 🙂 Beni, hep çocuk görüyor o sebeple 🙂 Annem, köyde yetişmiş, ilkokula ancak 3. sınıfa kadar devam etme imkanı olabilmiş bir insandır. Sizin yazılarınızı, kendi okuduğunda tam değil fakat, ben ona tane tane okumuşsam, gayet iyi anlamıştır. Hani, insanlardan […]

Ya aslında bu siteyi açılışının ilk haftasında buldum, ama Ziyaretçi Defteri’ndeki yorumları okuyunca bir şeyler yazmaya cesaret edemedim… Sanki herkes birbirini ve MUAMMER ERKUL’u tanıyormuş, onun yakınıymış gibi geldi. Yabancı kalmaktan çekindim biraz da… Ama yazmazsam içimde kalacak 🙂 Bu sitedekiler kadar tanımasam da Cibali Lisesi’nde MUAMMER ERKUL şiirlerinin akımını başlatan kişiyim ben yaa :)) […]

Allah’ın selamı, rahmeti tüm kalplerin üzerine olsun inşallah… Hoşgeldiniz ekranımıza çocukluk döonemimde Çetin’le güldüğüm anılarım aklımda, ilk gençlik dönemlerimde (daha kıtabınız çıkmamışken) kesip yapıştırdığım o güzel yazılarınız hala elimin altında ve bunlar bana inanılmaz bir keyif veriyor… Şimdi olgunluk çağımızda inşallah bir bağımız daha oluştu hayırlar, faydalar, muhabbetler getirsin cümlemize… Yalnız bu kadar benimsemişken kendimi […]

Gönül dolusu sevgilerle Merhabalar! Ebelenen kim. Ebe kim bilmiyorum, kimseye sözüm yok sitenin kurulması yeterli. Gönül istiyor elbette tüm gönül dostları burada olsun. Onlardan haber alalım. Birbirimizle paylaşacak yüreğimiz var. Benim STOP köşesiyle tanışmam farklıydı. Doğrudur Uğur İlyas’ın programında tanıdım ben o güzel ve özel dostumu. Bir Türkiye Gazetesi aldım, yazdığı köşesini aramaya başladım. Hiç […]

Merhaba Muammer Abi. Abi dememin sebebine gelirsek; sizi aileden biri olarak görüyorum, ve yazılarıyla yol gösteren bir rehber olduğunuza inanıyorum. Türkiye Gazetesi’ni sabah gazeteci abimiz getirince, bir an önce köşenizi okumak için sabırsızlanıyorum. Çok ama çok uzun zamandır sizin yazılarınızı okuyorum. Bazen, ben de birşeyler yazmaya kalkıp, bir iki şey karalıyorum. Kalemi bırakıp, okumaya başlayınca […]

Sene 1995… (Eski zamanları karıştırıp durduğumdan dolayı beni affedin, ama aslında hepsi, bence bugünü de ilgilendirdiği için yazıyorum.)  Muammer Erkul’la konuşmak istiyorum. Hem, Stop köşesindeki yazısında ismimi dahi verip, beni ara demiş 🙂 Artık yüzüm de var yani 🙂 Türkiye Gazetesi’ni arıyorum. "Efendim" diyen sese, meramımı anlatıyorum. "O gelmez buraya", diyorlar. Allah Allah diyorum. Onu […]

Çocukluk kahramanımın "babasına" bir teşekkür mektubudur bu… Merhaba Muammer Abi… Çocukken dağıtıcının her sabah Türkiye Gazetesi’ni kapımıza getirmesini dört gözle beklerdim. Bir çok sebebi vardı elbette; senin çizdiğin Çekirge Çetin’in maceraları, çok sevdiğim bulmaca köşesi dolayısıyla aradaki 7 fark ve rakamları birleştirerek resimler oluşturma vb. en sevdiğim köşelerdi. Yıllardan beri şeklini, tipini beynime kazıdığım, resmim […]

Muammer Erkul’lu hatırlar: 5 ÖLÜM ALLAHIN EMRİ; AYRILIK OLMASAYDI… Haftasonuydu. Gecenin ilerleyen saatleri… Ben, odama kapanmış, salı günü çıkacak yazımı toparlamaya çalışıyordum. Bekarız daha. Arkadaşlar salonda gece haberlerini seyrediyorlar TGRT’de. Önce Bilal’in sesi geliyor: – Süleyman! Gel, gel habere bak! Ben aldırış etmiyorum, yazıma devam ediyorum. Bu sefer Ali Kaya sesleniyor: – Koca Trakyalı bi […]

Fahriye abla, Stop köşesinin ablası diye belirttiğiniz için abla dedim, mazur görün. Henüz çocuk sayılacak yaşlardaydım. Köşemizi takip ediyordum ancak, diğer isimler çok fazla hafızamda değil. Dikkat de etmiyordum sanırım. Köşemizden sakladığım yazıların içinde bazı okuyucu mektupları da var. Yalnızca onlar hafızamda kalanlar. Yine de yabancı gelmiyor isminiz, farklı bir şekilde aklımda kalmış da olabilir. […]

Hey gidi hey heyyy! Geldik 35 yaşına… 9 yaşından beri Muammer abiyi görüyorum; ama resimlerde, ama billboardlarda, ama boy boy posterlerde, gazetelerde falan. O genç ben yaşlı… Haklı olarak onun resimlerini basacaklar değil mi? Sevenlerin seveni, sevgilinin seveni, Muammer abi! Seni bizler de seviyoruz. Böylece sevgililer sevgilisini sevenleri de seviyoruz…   Kıvanç {*}{*}{*} Kıvanç Abiiii, […]

Muammer abi yazmak istiyorum ama ekrana düşen kelimeler kalbimi ve hislerimi kâfi miktarda yansıtamıyor. Ben sadece biliyorum ki şu an birşeyler başarabildiysem hayatımda, kazandığım bütün sınavlar, takılmadan geçtiğim bütün tümsekler yalnız sizin ve yazılarınızın ışığı sayesinde olmuştur. Kaybettiğim bütün umutlarımı bir bir yazılarınızı okurken tekrar kazandım. İş yerimde duvarlarım hep sizin yazılarınızla doluydu yıllarca ve […]

Güzel insan, güzel buluşma demek… Bir hayatın nefesin manasına ereceği an vardır ya hani aydınlanacağın ümitleneceğin gülümseyebileceğin yaşamak isteyebileceğin diğer yarın vardır . Vesile olan da bizzat kendisidir, güzel insan güzel buluşmalara köprü oluyor köprünün diğer ayağına… Gözgöze geldiğim ilk şiirinin dörtlüğü şöyleydi: "Attığın taşın vurduğu nokta" değildir, birini sevmek! .. Atacağın noktayı bilmek… Oraya bakmak, orayı görmek… […]

  Selamun aleykum Muammer abi. Siteniz hayırlı olsun. Şifa’ya [yurt] ilk geldiğiniz zaman küçücüktük ve karneler gününden bir kaç gün henüz yol almıştık ki, geleceğiniz haberini almıştık. Dizilmiştik sıra sıra, ama küçük yüreklerimiz karşımızda koca bir yüreğin olduğunu anlayamamıştı. Küçüklüğümüze verdin di mi? Takdir belgesi almıştık, bize kitaplarınızdan hediye etmiştiniz. Hiç değişmeyen bir şey vardı […]

  İlkokul çağlarımdı fark etmeden Muammer abinin köşesiyle tanışma zamanım… Eve hergün gelen gazetemizin o zamanlar beni tek ilgilendiren bölümüydü yüzündeki yara bandıyla bana son derece sevimli gelen Çekirge Çetin’in maceraları… Ortaokul zamanlarımda Çekirge Çetin’in yanında çıkan yazılar çekmeye başlamıştı dikkatimi… İlk fark ettiğim yazıyı hala hatırlıyorum: "Kış Geldi" Şiir defterime o yazıyla başlamıştım. Bu […]

  Yıllar önce, sabah namazından sonra gazete dağıtıcısının Muammer’in yazdığı gazeteyi balkona attığı gazetenin, taş zeminde çıkardığı sesleri beklerdim… Güne ilk önce gazetinin "stop" köşesini okumakla başlardım. Yıllar boyu böyle sürdü. Şimdi farklı bir heyecanı yaşıyorum. Balkona düşen gazete sesi yok. Ama uyanır uyanmaz hemen pc.nin açma tuşuna basıyorum. O da ne, sık kullanılanlara eklemişim. […]

Mahbub oldun bize candan, Uzaklıklar elbet fâni… Ankara’dan, yahut Van’dan, Muhabbete yoktur mâni… Masal gibi bir diyârda, Erişelim vuslata biz… Renk renk güller açar nârda, Erir benlik, kalmaz bir iz… Râyihanla kokar yerin, Kimler duyar, kimler gelir?.. Usârendir her eserin, Lezzetini tadan bilir… Karanfil

Yılı kesin olarak hatırlamamakla birlikte 2004 senesi olduğunu tahmin ediyorum. O zamanlarda bir kahveye babamla, ya birini beklemek için ya da başka bir nedenden oturmuştuk. İlk "Ne mümkün" isimli yazısıydı, beni Muammer Bey’le tanıştıran.   Ben o zamanlar 19 yaşındaydım. Sıkıntıdan masanın üzerindeki Türkiye Gazetesi’ni karıştırırken bu yazı dikkatimi çekti: "BİR KÂSE SUYA DÜŞEN BİR DAMLA ZEHİR […]

    Sevinçle başlayıp hüzüne dönüşen mail zinciri 🙂 (Meğer, adaşımın soyadı da benimkiyle aynıymış!..) ……… Hatıralar sokağına herkes bir şeyler yazar da ben eksik kalır mıyım hiç, ben de yazarım:) Genelde buraya yazmaktansa yazılanları okumayı daha çok severdim, ama Muammer Abinin "TEMBEL DEĞİLSEN" lafından sonra buraya yazmamak nasıl olur! 🙂 Muammer abiciğimle aramızda geçen […]