Hatıralarınız

(Evde yemek yiyorduk. Zeytinyağlı dolmaya şaşırmıştı. Ve bize bir hatıra bıraktı…) *** Annem evdeydi. Oğlumun okulunda toplantı vardı. Acele ile giyindim çıktım. Okula gidecektim evet. Ama aklım karışıktı. Oğlumun durumunu az çok biliyordum. Aklım Sultanahmet’teydi… Neyse okulda işim çabuk bitti. Trafiğin yoğun olmadığı bir İstanbul saatiydi. İçim rahattı. Duymak istediklerimi duymuş, Ali ile gurulanmıştım. Her ana, […]

Yıllar önceydi. Henüz ağzı süt kokan bir bebekti köşemiz. Her biri beş altı sayfayı bulan mektuplar postaladığım zamanlardı. Uzuuun zaman bu şekilde süren mektup trafiğinden sonra nihayet telefonla aramaya karar verdim satırlarının arasına kalpler serpiştiren yazarı. Yazar, evet… Muhakkak ki gayet ciddi şeyler konuşan tok sesli bir ağır abi olmalıydı. E ben de iki ciddi kelam […]

Bizim de imtihanımız böyleymiş işte kardeşim… Nasıl başlasam bilmiyorum ama bi yerden başlayacağım. Sene 28.05.1983 te evlendik. Severek evlendim. Muammer, hatırlar mısın benim asker resmimle (o zaman nişanlıydık) ikimizin resmini çizmiştin kara kalemle. Hala duruyor. Neyse. Ve şimdiki bu zamana kadar çocuğumuz olmadı, yanı 27 yıllık evlilik hayatımızda. Tabi biz bunun için tıbben ne gerekiyorsa […]

Daha büyüyecek bir bebek, sevgi sitesi. Lakin aslında büyük bir alemin, sevgi bahçesi. Kocaman yüreklerin hemhal olduğu, kökü yıllar öncesine uzanan çınar gibi. Yeni yaşı kutlu olsun. Bu sitede gönlündeki sevgiyi, heyecanı paylaşan o kocaman yürekli sevgiyi, sevgi ile yaşayanların pek çoğunu yakından tanıdım. Satırlarında aktardıkları sevgiyi, gülen gözlerinde yaşadım. Sanırım ben çok şanslıyım. Sassız’ımla […]

Yaşlanmışsın hacı, yaşlanmışız… Ben lisedeyken senin köşe yazılarını okuyordum abone olduğum gazeteden… Okumakla kalmıyordum, kesip biriktiriyordum yazılarını… Şehirde hiçbir şeyini yiyemediğimiz ama aynı zamanda vitrinine bakmadan geçemediğimiz pastanedeki enfes muhallebiler gibiydi yazıların… Biz o zamanlar hiç muhallebi yiyemezdik hacı… Sadece senin yazıların teselli olurdu, yarınlara bir umut namıyla… Yaşama her ne olursa olsun tutkuyla sarılmak […]

Muammer Bey, Uzun zamandır gazetede sizi takip edemiyordum. Siteyi takip etmeye çalışıyorum. Bir kaç yıldır sizi takip edemedim ama sizin sıkı takipçinizdim. Ablam ve ben hemen hemen bütün yazılarınızı keser saklardık. Beni en etkileyeni neydi biliyor musunuz? Bunu size hep yazmak istedim bir türlü yazamamıştım: 78 yılında doğmuşum ben, bu siyasi olayların zamanında. Annem hep […]

Merhaba… Uzunca bir süre yazılarınızın (Türkiye Gazatesi’ndeki köşenizin) takipcisi idim… Sevgi ile hasretle ve özlemle yazılan yazıların… Okurken bunda da benden bişiler var dediğim hayat gibi yazılarınızın… Ve şimdi bu siteyi gördüğümde çok memnun oldum… Hani bir yazınızda vardı ya; bir gülüşe dilenci olduğum bu günde, bir gülüş gönder bana sıcacık olsun. Bu sitede o […]

Ben seni; içinde ne olduğunu bilmeden… Kimden gelip kime gittiğini bilmeden… Aynen; sadık bir yol arkadaşı olmak için zarfına sımsıkı yapışan pul gibi sevdim! Merhaba, Sayın Muammer Erkul. Sizi ilk bu şiirinizle tanımıştım yıllar önce Stop köşenizde. Geçerken sadece uğramıştım ama şimdi yazılarınızın ve şiirlerinizin en yakın takipçisiyim 🙂 Pranga net’te şiirlerinizi tüm arkadaşlarımızla paylaşıyoruz […]

  Muammer Abi, yıllar öncesinde gazetenin sayfalarını karıştırırken senin yazın dikkatimi çekti okudum, tekrar okudum, sanki insanı alıp götürüyor bir yerlere, hafifliyor insan, birden bire duygu yükleniyor. Ondan sonra her gün senin köşeni takip etmeye başladım. Sadece senin yazılarını okuyordum, beni sadece onlar rahatlatıyordu. Çünkü yazılarınla kendimi biribirlerine çok yakın görüyordum. Sanki beni anlayan birisi […]

5 Temmuz 1998. Hâlâ hatırlarım, piknik sofrası üzerinde dans eden yağmur damlalarının kıvrak raksının ritmini. Yağmur damlaları bize dünyanın en güzel bestelerini asırlık ağaçların yaprakları arasından ikram ettiler. Kuş tüyü minderlerde oturur gibi rahattık ıslak çimenler üzerindeyiz. Sohbetimiz doyumsuz, aldığımız kararlar ise ulaşılması güç ve zor idi. Ciddi olmalıydık, kararlı da. Çünkü gönüllere hizmete talip […]

Merhaba. Bu sizlere ilk merhabam… Hep sessizce izledim, taa uzaklardan; ama bugün cesaretimi toplayıp yazıyorum işte… Benim için ne kadar önemli olduğunuzu ve şu anda neler hissettiğimi tahmin etmeye çalışsanız da anlayamayacağınızdan korkuyorum. Muammer Abi… Size yazmak için kaç yıl bekledim… :)) Söyleyecek çok şey var… Zamanla inşallah… Lütfen en derin sevgi ve selamlarımı kabul […]

Yine merhaba Muammer abi 🙂 Geç de olsa sitenizin birinci yaş gününü kutlarım. Aslında size yazmaya gazetemizdeki yaşgünü yazınızdan sonra karar verdim. Yani çooooooook senelerdir istiyorum size yazmak ama nasip o zaman imiş. (YANİ NASİPLENEN BENİM 🙂 Ben sizin daha çok Stop köşenizdeki yazılarınızı hatırlıyorum. Çekirge Çetin’i de Türkiye Çocuk’tan. Ama kardeşim Çekirge Çetin’in gazetede […]

Muammer Abi Merhaba, Bilmek ister misin görüşmeyeli neler yaptığımı? : ) Bir hayal kurdum. Sen, başarabilirsin dedin. Annem yapabilirsin dedi. Ben inandım. O yardım etti, gerçekleşti. Ama, daha çok istediğim bir şeyi vermedi bana. Çok istediğim bir şeyden mahrum bıraktı. İçimde bir burukluk… Şımarıklık değil Muammer abi, uğrunda çok emek, çok zaman, çok sağlık harcadığın […]

Defalarca yön verdi bana yazılarınız… Düştüm, kaldırdı; koştum, durdurdu; uçtum, indirdi 🙂 Nerede durmam, nerede yol almam gerektiğini fısıldadı… Marifetler iltifata tabi ise eğer sağolun varolun Muammer abim. Küçük bir çocuk eliydi gazeteyi karıştırırken Çekirge Çetin’in muzipliklerine gülen… Sonra etraftaki yazılar göze çarptı… Artık gazetenin sayfaları hızla çevrilir ve Stop köşesinde STOP’lanır oldu :)) Okunur, […]

Muammer abi, ben seni çok seviyorum. Yazdığın makaleleri okuyorum, sana hep dua ediyorum. Ben 3. sınıfa gidiyorum, senin gibi yazılar yazacağım inşallah. Mehmet Emin İnler öğretmenimin sayesinde senin gibi olacağım. İyi yıllar…  Ahmet Fehim {*}{*}{*}  Sevgili Ahmet Fehim… Ben 3. sınıf giderken bir mahalleye taşınmıştık. O sokakta bir dünya güzeli vardı; mavi gözlü, güler yüzlü […]

  İlk karşılaşmamızın nerede olduğu konusunda bir türlü anlaşamıyoruz kendisiyle. Ben Sultanahmet’teki kitap fuarında, diyorum. O Üsküdar’da olduğunu söylüyor. Ben kendi hatıramı yazdığım için nerede hatırlıyorsam onu yazacağım elbette… Kız kardeşimle beraber gittim fuara, inanılmaz stresliydim, o kadar heyecanlıydım ki, yazılarını okuduğum ve çok sevdiğim o yazarla tanışacaktım. Oldukça kalabalıktı fuar. Bir tur döndük standı bulabilmek için. Bulduk […]

Evet, ne siz yanlış okudunuz, ne de ben yanlış yazdım. İlk "buluşamamamızı" anlatacağım sizlere… Bir gün telefonla konuşurken Muammer Erkul; "bir iş var tam senlik ama telefonla olmaz, anlatmam gerek sana" dedi… Bende bir merak, hem onunla karşılaşacağım, hem de bana bir iş anlatacak, ne ola ki… (Yok, iş kısmını şimdi anlatmayacağım, o başlı başına bir […]

Evet, nerde kalmıştık? Gazetede çıkan yazılarını okuduğum üstadıma bir şey sormak istemiştim. Tabi telefonunuzu oraya yazın sizi arayacağım, demek olmazdı. Onun için ben teflonumu yazdım mektubun sonuna, ve postaya verdim. Ama inanın arayacağını hiç düşünmemiştim bile. Aaaaaa, bir de baktım aramaz mı?.. {*}{*}{*} Ama bir şey diyeyim mi, insan hem çok seviniyor, hem de heyecandan arayanın kim […]

Virabismillah… Bizlerle paylaştığınız tüm yazılar için can-ı gönülden teşekkür ederim… Muammer Erkul, sağolun. Ömrümün hem mutluluklarını, hem hüzünlerini paylaştınız,,, en çok ta hasretleri… Tanışmadık aslında, ben siteye gelip; ben de buradayım, diyene kadar. Ama yazılarda hep içimden geçen kelimelerle, hüznümün tüm gözyaşlarına ve gülümseten tüm anılarıma ortak oluyordunuz… Yıllardır takip ediyorum yazıları, beni tanıyan herkes […]

Ne anlatmalıyım, diye bir düşününce bakıyorsun ki o kadar çok şey sığmış 15 seneye… Ama biz de bir yerden başlayalım, dedim.   Ben de burada bulunan hemen, hemen herkes gibi Türkiye Gazetesi’yle büyüdüm. Daha sonraları işyerine geliyordu. Stop köşesine bakardım ama sadece Çetin’i ve fıkraları okurdum. Bir gün ilk yılını doldurduğu gün Stop dikkatimi çekti. […]