Hatıralarınız

Brön; parlak kahverengi tüylü, dipdiri bir köpek. En çok da gözlerini seviyorum onun. İnsanın içine bakıyor. Öyle candan bir hali var ki; bir de konuşsa, insan yanına arkadaş diye ondan alâsını bulamaz… Çağırdığın zaman hep gelir, birlikte birşeyler yapmaya, oynamaya, koşmaya, yanında oturmaya hep hazır. Önceliği biziz onun. Bir gün, ilçeye gitmek için evden çıkmıştım. […]

  Biz küçükken hep derlerdi ‘nasipte ne varsa o olur, ötesi yalan.’ Pek anlamazdık. Ya da anlamak istemezdik. İllâ dediğimiz olacak, inat bu ya! Sonra sonra anladık ki çeşmeden akan suyla, dağdan gürül gürül akıp gelen suyun bir olmadığını. Bazı sular vardır insanı bir anlık kandırır, kimi şişkinlik yapar kiminden ise tat bile alamazsınız. Ama […]

Aman Allah’ım ben bulunmuşum hem de 20 gün önce… ‘İnsanlar Mühimdir’ demiştiniz bir yazınızda yıllar önce… Ve yine geçenlerde ‘anlamak zordur bu tıkırtıların senin mi yoksa benim mi içimden geldiğini…’ demiştiniz… Yüreğimin sesinin telaffuzlarını sizde bulduğum için, sözünüzde durup insanları mühimsediğiniz, ilk gençliğimden bu güne, moral, motivasyon, güven ve ifade edebilme sanatını -en azından- bana […]

Karşımda oturup, çayını yudumlarken durup sordu: "Muammer Erkul’u tanıyor musun?" diye. … "Tanımak mı? O benim abimdi, tanımak ne demek…" diye geçti aklımdam… Aynı anda yan sandalyede oturup gülümseyen gerçek abime takıldı gözlerim, hani; " Bu kadar olur!" dercesine gülümseyen abime… …. Bir kaç kelamdan sonra şöyle başladı: "2004 yılıydı. Bahçelievler tarafında bir fuar vardı…. […]

Seninle çok uzun zamandır uzak kalmıştım. Yıllar sonra merak edip baktım ki o gülen gözlerinle yine karşımdasın. Bundan yaklaşık 10 sene evvel girmiştin hayatıma. Ne çok şey değişmişti seni tanıdıktan sonra. Hayatı yavaş yavaş öğrenmeye başlamıştım. Sen öğrettikçe de kolaylaşmıştı. Sen beni hatırlamazsın ama, hayatımdaki izlerini ben hiç unutmuyorum. İyi ki tanıdım seni abi. Hayatıma […]

Bir 23 Nisan öncesiydi, ilkokuldaydım.  Bando takımına girmeyi çok istiyordum. Öğretmenimize söyledim bu isteğimi. Öğretmenimiz önce çok ciddiye almamıştı sanırım. Sonradan benim isteğimde ısrarlı olduğumu anladı, fakat bu defa da zaman daralmıştı. Öğrenmem için vaktin yetmeyeceğini, üstelik takımın kurulup tamamlandığını söyledi. Bir sürü başka görevler verdi vazgeçmem için; gönlüm de olsun, üzülmeyeyim diye uğraştı. ‘Ben de 23 Nisan’a gelmeyeceğim o zaman’ deyip, kestirdim […]

Türkiye Çocuk Dergisi ile ilgili hatıranız var mı? Evet var… Yıl 1983 Mayıs… Ben uçurtma yapıp satıyorum ufak, ufak… Bulvar Gazetesi (Tercüman Gazetesinin ilavesi) Uçurtma Bayramı düzenledi. Katıldım ve İstanbul 1.si olduğumu söylediler. Ama ödül yoktu!?.. "Niye ödül yok, ben birinci olmadım mı?" diye sorduğumda: "Bu bir yarışma değil ki, ‘sadece uçurtma bayramı’” cevabı aldım. […]

"İstanbul bir tane mi zannediyorsun?.. Fethedilecek İstanbullar seni bekliyor" yazınızla kendimde geleceğe dair güç bulmuştum o yıllar. "Oturacaksan Fatihlerin dizi dibinde otur… Yürüyeceksen Fatihlerin izinde yürü…" Bir gence bundan daha güzel bir nasihat olur mu?.. Şimdi işsiz bir üniversite mezunuyum ama işsiz de olsam bu yazılardan ilham alıp eğitimim için çalıştığıma memnunum. En azından insan […]

Selam, 22 Nisan tarihli yazınızı okuyunca sizinle aynı duyguları paylaştım. Ben kim miyim? Belki bir hayran, belki de öğretmenliğinde katkısı olduğunuz biri. 1999 tarihinde Marmara Ünv. öss sınav soruları çalındığında ben de sınava girecektim ama aile zoruyla. Sorular çalındığında sınav ertelenince bayağı öfkelenmiştim hatta küfür bile etmiştim, yeniden aynı stresi yaşayacağım diye. Tâ ki sizin […]

Merhaba STOP. Sizi 2000 yılından bu yana tanıyorum. Yazılarınızı takip ediyorum demeyi çok isterdim ama maalesef batıya göre biraz, hatta çok doğuda kalmış orta halli bir ailenin çocuğuyum. Sizin yazılarınızla ilk defa bir bakkalda ekmek alınca ekmek üşümesin diye verilen bir parça gazetede tanıştım ve o zaman daha ilköğretim 6.sınıf öğrencisi olan meraklı bir çocuktum. […]

Geçmiş zaman, kupon biriktirmek için abone olmuştu babam bir gazeteye. Tâ o günlere dayanır benim tanışmam. Yani çok uzun zamandır tanışıyorum ben Muammer Abiyle… "Abi" demek istiyorum, çünkü  ailemizin bir parçası haline gelmişti o gazete;  ve gazete demek benim için "Muammer Erkul" demekti. Her köşesini kestim, tekrar tekrar okudum, içtim, yuttum… Hâlâ durur gazete kupürleri. Altı çizilmiş […]

Cenaze olduğunda Adapazarı’da gitmiştim, ama mezarına gidememiştim hiç Muammer abimin. Vefat ettiğinden beri… Dayanamıyordum:( Bu sefer gücümü topladım, yine de çok ağladım… Dedemi ve babannemi 🙂 de dolaştım. Aynı bahçede yatan bir Ayşe ve bir Muammer gördüm bugün:) Dua ettim onlara. Baktım, baktım, baktım…   Açık yeşil otlar bürümüştü Ayşe’nin üstünü. Muammer’in üstüne lale dikmişlerdi. […]

Selam. Şükür kavuşturana… Sonunda seni buldum. 10 yıl önce tanıdım seni Türkiye Gazetesi köşesinde, her sabah işe giderken kapıdan ben alırdım gazetemi kimselere kaptırmadan. Bakalım bugün neler öğreneceğim senden diye… Sabırsızlıkla okurdum önce bütün köşeleri, en tatlıyı en sevdiğimi en ennn sonlara saklardım. Sonra keyfimce okurdum en sevdiğim Muammer Erkul köşemi. İyi ki seni tanımışım. […]

Merhaba Muammer bey, ben Dilek Ekici, kimya öğretmeniyim 15. yılımı çalışmaktayım çok şükür. Sizin hayranınız olduğumda daha ortaokula falan gidiyordum. O zamanlar yazılarınızı gazeteden özenle keser saklardım ki hala sararmış bir şekilde de olsalar şiir defterimin arasında yerlerini korumaktalar. Eşimin işi nedeniyle il il gezmekteyiz. Şu anda Diyarbakır’da bir Anadolu lisesinde çalışmaktayım. Her gittiğim yerde […]

"Canımın cananı, gönlümün sultanı, Ne olur, ne olur; düş olma, gerçek ol. Görmedim yaramı sen gibi saranı, Ne olur, ne olur; düş olma, gerçek ol… Gitmeyip her dem yanımda kalışın, Müşfik anne gibi dizine alışın, Tutup da sıcacık bağrına sarışın, Ne olur, ne olur; düş olma gerçek ol…" Böyle diyormuşum 2002’li yıllarda… Bir düş kadar, […]

Hayatımın kararını alırken bile sevgili Muammer Erkul’a danışmıştım. Onun görüş ve fikirlerine her zaman önem vermişimdir; yani bir iyi arkadaş, yol gösteren bir ağabey, şefkatli bir baba gibi… Hakan’la tanışıp evlenme kararı aldığımda ona anlatmış ona sormuştum. Eşimle bir arkadaş toplantısında tanışmıştık. Yıldırım aşka inanır mısınız bilmem ama ben o akşam âşık olmuştum eşime. Ve size […]

Okuyorum da hatıraları yazılanları herkes ne kadar da aynı duyguları besliyor size… Gazetelerden kesilmş köşe yazıları, Muammer Erkul sözleriyle değişen hayatlar… Bir söz bu kadar mı tesir eder insanın kalbine? O yaşa kadar doğru bildiklerini siler götürür? Bu benim için yazılmış, diyen ne çok insan var. Ben de keserdim, biriktirirdim emanetleri… Gerektiğinde çıkarır başka bir […]

  Selam ve Dua ile,   Dua dua ve duaların müşterek olduğunu bilerek en çok duaya kendimin ihtiyaç duyduğunu haykırarak yine dua ile… Afiyet, huzur üzere bulunmanızı dileyerek nasılsınız? Ben "Stop" lamak ile meşgulum şu an. Her günün bir saat diliminde işte ya da evde gazetenin aşivler bölümünde bir gezinti yapıyorum. Özellikle Stop’luyorum . İtiraf […]

Babaanneniz bu gün size, evvel zaman içinde diye başlayan bir masal anlatacak. Haydi işi gücü, kafanızdaki sorunları, soruları bırakın ve dikkatlice dinleyin. Çünkü bu masal gerçek. Bu masal sevgi ailesini anlatıyor. Bu masal sevginin nasıl yüce olduğunu. Sevginin nasıl yürekte taşındığını anlatıyor. Bu masalın kahramanı sevgi kalesinin muzaffer komutanı, Muammer Ekul’la başlıyor. Muammer Erkul’la bitiyor. […]