– I – Hadi, al sazı eline; anlat beni, öv beni… Ohh, bayılıyorum!.. {*} Ustaysan; Övgü yağmurun sağanak olmasın; kaçar insanlar… Ahmakıslatan olsun! İnce ince, toz gibi girsin ki suyun ahmakların içine, anlamasınlar; iliklerinin kemiklerinin ıslandığını, hasta olmadan sezemesinler hasta olacaklarını… {*} İkinci adımı, beni iyice gevşettiğin zaman at… Öyle ki; sen “aferin” bekleyen cümleleri […]

İstediğin her şeyini alabilirsin-çalabilirsin bir insanın! Parasını çalarsın, yeniden kazanabilir… İşini çalarsın, yeniden kurabilir… vs. vs… Ya bir insanın “hayatını” çalıyorsan?.. ….. Suçsuz bir insanı idam etmekten büyük kaç günah var; üstelik de onun suçu olmadığını bilip-söyleyerek yapıyorsan infazı?.. ….. Peki, ne farkı var, bir koca pastayı sonundan kesmek ile ortasından oymanın; “eksiltmek” açısından?.. Yazık […]

(…ya da “satır araları”) Bir tren, işte, şu yana gider… Binsen de, binmesen de; ona akıl versen de vermesen de!.. ….. (Sadece bunu bile; dinlemek de, anlamak da, anlatmak da ve tam kalbinden kabul etmek de zor… Değil mi?) {*} Al bakalım, bir mermi sana… Koy bunu silahına, ve tek tek vur karşındaki ordunun bütün […]

Yazamadığım, şimdilik bitiremediğim veya devamını size bıraktığım her biri bir diğerinden bağımsız olan konular… …………… …..ALTI Arkadaşlarımızı bile dövüyoruz kızdığımız zaman!.. Büyüklerin, evliyanın durumunu anlamaya çalışmak lazım; Biliyor, ama bilmediği için yapanı köprüden geçirmeye çalışıyor, düşmesin diye düşmanlık edenin bile elinden tutmaya çalışıyor sabırla… {*} …..YEDİ Ve roman; “-Kendi hayatımı SEN sandığım güne yazıklar olsun” […]

(Çok kişi anlamayacak. Anlamasın! Bu satırlar, anlayacak olan o birkaç kişi için yazıldı…) ……………………… …..BİR Ben bunların doğru olduğuna inandığım için yazıyorum. Baban, söylediklerinin doğru olduğuna inandığı için öyle davranıyor… Ve sen, on beş yaşında düşündüklerinin tabii ki doğru olduğuna inandığın için ona kızıyorsun… ….. Yine de sana bir şey olsa, babanın üzüntüsü başkadır. {*} […]

Bugüne kadar benim yapmış olduğum, ya da benimle yapılmış olan röportajlar arasında en hoşuma gideni; Türkiye Çocuk Dergisi’nin (şu an bayilerde satılan) Ağustos sayısında çıkmış olan röportaj… Aslını isterseniz ben de şaşıp kaldım; bu fakîre ayrılan sayfalara ve kullanılan resimlerin büyüklüğüne… Böyle, köşe yazısı boyunda köşe yazarı resimleri kullanmak; bizim yazarlığa (yani size) sevdalandığımız zamanlarda […]

Kahvaltımı yapmış, üstüne içtiğim keyif çayımla birlikte sigaramı yakmış, gazetemi okuyordum. Bir Cumartesi günü olduğunu elimdeki ilaveden hatırlıyorum… Sayfada “ters” bir haber vardı. Ters, yani her zaman okuduklarıma benzemeyen, başka yönden, pozitif bakan ve baktıran… Şöyle diyordu: Sen, sigarayı bıraktıktan 20 dakika sonra; kan basıncın düzelecek… El ve ayak ısın ile… Kalp atışların normale dönecek… […]

Uzaklar, vardır… Ama, görünmez; yolcular tarafından!.. {*} Kaptan, bilir gideceği yeri. Geçeceği denizleri, aşacağı okyanusları bilir… Rastlayacağı adaları, göreceği kıtaları bilir… Uğrayacağı limanları, ve… Varmak için bunca hayal, emek ve ter döktüğü şehri bilir! ….. Bilir ve işte bu bilmenin ardına takılmaları için çağırır yolcularını! {*} Kaptanlar en temiz ve tertipli kimseler olabilseydi keşke, ne […]

Öğrenci diyor ki: Bu hoca da gene bana soruyor… Evlat diyor ki: Babam, gene bana söylüyor… Hanım diyor ki: Kocam gene beni uyarıyor… {*} Sınırlı bir dünyada yaşadığımızı hatırlasaydık; yaşadığımız sinirli bir dünya olmazdı!.. Öğrenci, derdi ki hocasına; “Niye bana sormuyorsunuz?” Evlat, derdi ki babasına; “Niye bana söylemiyorsunuz?” Hanım derdi ki beyine; “Niye beni uyarmıyorsunuz?” […]

Leyla; Mecnun eli değmemiş ve değmeyecek bir kitaptı. Bunu biliyordu Mecnun… {*} Sayfaları açılmamış “Leyla” kitabının… Kaçıncı sayfasını okuyor olduğuna bakıp, ona göre “deli” diyordu Mecnun’a; müstehzî, deli avcıları!.. {*} Yaşa sen ey sevgili delilik… Yaşasın “Mecnun” olmak! {*} Çünkü Mecnun, rüyalara bile sığmayan… Üstelik yiyip eksilttikçe yeniden bütünlenen, tekrar tamamlanan “anka kuşu” etiyle besleniyordu!.. […]

Yârinin söylediklerini kendisine duyuran telefona “Leyla” diyordu ya Mecnun… Ve onu yanından ayırmıyordu ya… Bunun için. Yani bir telefona “Leyla” dediği için, “deli” diyordu insanlar ona… {*} Mecnun, kendisine, yârinin suretini gösteren fotoğraf makinesine de “Leyla” diyordu… Sanki Leyla’nın babasını görmüş gibi hürmet ediyordu, elinde fotoğraf makinesi olan bir adam görse… Elini uzatmak, dokunmak, öpmek, […]

BİR Eşeği tımar ettiler; Pislik bulaşmış yerlerini kazıyıp, kurumuş çamurlarını ufaladılar… Yelelerinde ve kuyruğundaki dolaşmış kılların açılmayan topaklarını kestiler… Ve bütün vücudunu kaşağıyla taradılar, kaşıdılar… ….. Vakit vardı, merhamet boldu; ılık suyun başındaydılar. Sırtına sabun da sürüp ovaladılar… ….. Eşek bile, yerde oluşan gölcükteki aksine bakıp; “Meğer ben, sandığım kadar siyah değilmişim” diye kasılmaya başladı!.. […]

Çoğu insan… Büyük bir gayretle… Mahallenin delisini aşağılamaya çalışıyor; Kendisinin… Ondan daha akıllı olduğunu… Görsünler diye! {*} Deli ise, tam bir “deli gibi” bakıyor; sessizce ve deriin derin; Hallerine acır veya sonlarından korkar gibi! {*} Deli, sadece dinliyor; diğerleri söylüyor… Deli, sadece bakıyor; diğerleri, onun etrafında kahkahalar atarak dizlerini dövüyor… Deli, sadece oturuyor; diğerleriyse tepiniyor […]

Köpek mi sadıktır Mecnun’dan, yoksa Mecnun mu sadıktı köpekten?.. ….. Her ne ise… Nasılsa bulur sadakat kendine; Kendi yüzünü seyredebileceği bir ayna!.. {*} Mecnun köpek olsaydı; Bir zincir bulup, boynuna geçirir… Sonra da tutar o zincirin diğer ucundan ve kendini getirip; sevdiğinin kapısına bağlardı… {*} Mecnuun… Mecnun eğer, köpek olsaydı; zincirinden, kendini sevdiğinin kapısına bağlardı… […]

Bir yandan besleniyor, diğer yandan da sahiplerinin üflediği kavalın sesini dinliyordu koyunlar… {*} Sabah erkenden yeşil çayırlara yayılıyorlardı. Biri birlerinden ayrılmadan, ama hiçbiri de bir diğerinin önünü kesmeden kendi rızklarının peşine düşüyorlardı. Koyunları usul usul gezinmeye başladığında, küçük bir kaval çıkaran sahipleri üflemeye başlıyordu… Buna öyle alışmışlardı ki, koyunlardan bazıları; kendilerini doyuranın, kavalın sesi olduğunu […]

Çim; biçilir… Biçildikçe sulanır, sulandıkça biçilir çim. ….. Yoksa iki yol kalır geriye: Ya kurur gider günün birinde, veya orijini, tohumu, soyu karışıp çayıra dönüşerek hayvan sürülerini besler… {*} Biçilen, veya biçilmeyen çimenler arasında farklı bedenler gözükür bazen. Bazısına kıyılamaz bunların, bazısı da kıyılır!.. Bunuysa erbabı anlar; analar değil… {*} Sağlıklı bir çim istiyorsan bahçende; […]

Yolun kenarına oturur, bakarsın… Yıllarca düşünür, bulamazsın; kamyonların son tekerlerinin neden dönmediğini!.. {*} Kum çeker, taş döker, durmadan bir şeyler getirip götürür kamyonlar… Kamyon demek, çalışmak demektir; nerede iş varsa, oraya kamyonlar girer sanki ilk önce… E, iyi de; neden bazı kamyonların bütün tekerlekleri döndüğü halde, bazısı iki tekerleğini kullanmadan yürür?.. Beklersin, bakarsın, görürsün, anlamaya […]

Bu yazıyı kahvehanelerde okuyan adamlara da, komşudan komşuya gitmekten başka lüksü bulunmayan hanımlara da hak veriyorum… Niye bilmek zorunda olasınız ki; c.d. nedir veya virüslü si-di ne demektir?.. Hızla değişen dünyamızdaki teknolojiye, değil ayak uydurabilmek… Önümüze konan makine, cihaz ve ürünler ile bunlarda kullanılan alet, aparat ve ilave parçaların sadece isimlerini hatırlamak bile neredeyse mümkün […]

En güzel, nerde cıvıldar kuşlar? {*} Kuşlar cıvıldıyordu… ….. Ve kuşlar cıvıldadıkça; Annesi tarafından yalanan buzağılar gibi gözünü bir açıyor, sonra tekrar kapıyordu gün!.. Kuşlar tekrar cıvıldıyor… Gündüzü dürtüklüyordu… Gündüz ise, dürtüklendikçe; Sanki alacakaranlık ahırında şefkatle yalanan beyaz bir buzağı gibi titreye gerine uyanıp gözünü açmaya, ayağa kalkmaya çabalıyordu!.. {*} Kuşlar cıvıldarken, tanımadığım adamlar camiden […]

Diledim ki; her yazdığım… Her yaşadığım kitap olsun… {*} Kabul oldu duam! {*} Her yazdığım… Ve yaşadığım her şeyi içinde bulunduran defterim, kitap oldu… {*} Getirilip, sağ tarafımdan bana verilen… Bütün yazdıklarımın, ve hayatım boyunca yaşadığım her şeyin içinde yazılı bulunduğu kitabımda; “Bütün yazdıklarımın kitap olduğunu gördüğüm” yazmıyordu!.. ……. Edebiyat dergileri olmasaydı, edebiyatı televizyonlardan mı […]