Duygu Bahçemiz

  Nalbant çiçekleri kış gelmeden solmuş, mevsim sılasını seyre dalmışlardı. Yeryüzünün en son fidanı toprağa dikilmişti. Yere düşen yaprakların hışırtısı katman katman oldukça kainat bir başkaydı. Dürülüp dürülüp sergi açan her şey göz önünde raks ediyordu. ”Dürülme” fiilinin hangi kaynaklarda kullanıldığını ve kaynaklarda neye işaret ettiğini merak etmişti. Ertelemeyi sevmeyen bir tabiatı vardı. Zenginliğin kalpte […]

Sen de yetim büyüdün ey dost!.. Sana da yetim demiş ve horlamışlardı. Tutan eli olmayıp da esbab dairesinde rıza-yı ilahiye istimdad edenleri müjdelemiş ve bir kapı bırakmıştın. Ne devlettir ki, susayanlar yetim ayrımcılığını hissetmemiş ve beşir pazarına koşmuşlardı. Gâyeden kıvılcımlar kopup kopup gelerek etrafı süslemiş ve ideal hayata giden yolda şehrahlar açılmıştı. Zemin ağlayamazdı konuştuklarına, […]

Bir yerlerde bir mezarlık var, Nerede bilmiyorum, ama eminim var. Diğerlerinden farksız, onda da kabirler var. Baharda otlar yeşeriyor, kışın üzerinde yağmur kar. Kiminin kabri geniş,, kiminin çok dar. İşte yerini bilmediğim o mezarlığın, Benim için çok büyük önemi var.   O mezarlıkta bir karış toprak var, Boş bomboş… Bir gün dolmayı bekliyor, O mezarlıktaki […]

Sen çok tatlı yazıyorsun yaa… 🙂 Küçücük gibi görünen bir ifaden, tam yerinde kullanılmış tatlı bir kelimen… Damağında bal gibi bi tat bırakıyor insanın. Senin kalemini görmüş dünya benim kalemimi n’etsin, deyip bir daha yazmayasım geliyor… Yazmayı henüz yeni yeni söken kalemimin cesareti kırılıyor 🙁 Zaten her yazdığım da senden kopya çekmiş gibi oluyor. Allah’tan, […]

Kuşlar ve çocuklar, birbirlerine ne de çok benziyorlar… İkisi de cıvıl cıvıl… İkisi de bugünü yaşıyor, yarından endişesiz. İkisi de bulduğunu yiyor rızık tasası çekmeden. Ve ‘yarın ne yerim’ derdine düşmeden, elini çekiyor artan rızkın üzerinden. İkisi de tûl-i emelden uzak… Kuşlar ve çocuklar… İkisi de hoplaya zıplaya. İkisi de kanatlı. Birinin bedeni, diğerinin rûhu […]

Kimi yerinde öylesine not alınmış bir yemek târifi… Kimi yerinde kalemin yazıp-yazmadığı veya rengi kontrol edilmiş. Kimi yerinde telefonda konuşan bir dalgının karalamaları; aceleyle alınmış yarım yamalak bir telefon numarası belki… Kimi yerinde okul öncesi bir veledin çiziktirmeleri. Ve yırtık… Ve bomboş kimi sayfalar… İçinde, ne olduğu bile belki anlaşılamayan birkaç not olmasına rağmen işe […]

Hayat başlı başına bir ölüm-kalım mücadelesi. Hayat, iman-küfür mücâdelesi. Hayat sevap-günah mücâdelesi. Hayat kâr-zarar mücadelesi. Hayat başarmak-başarmamak mücâdelesi. Hayat, başarmak veya başaramamanın hikâyesi… Hayat sadece sarp dağlardaki komando için ölüm-kalım mücâdelesi değil ki… Hayat, hep nefes nefese! Hep nefesin kesile kesile… Ve ölümle burun buruna. Âlemdeki her şey zıddıyla kâim. Ve zıddıyla burun buruna. Zıddıyla […]

  Ülfet bir günah girizgahı sayıldı sayılalı, dünya gözümüzle taçlandıramadığımız kutsi değerlere zirve adımlarla eşlik edemez olduk. Ağzımıza alıştıramadığımız rabbâni ifadeleri, bireysel dillerimizle “ahirzaman!..” diyerek kesip attık veya istidraki bir keyfiyet sunamadık! Sunumumuzda rabbani teveccühün matmah-ı nazarı uzaktan gelen bir yolcunun serâpa olan aşkını betimlemeye yetiyordu sadece… "Sadece”lik ifadesi garip halimize bir dem tutuyor ve ezgisini, […]

Kanser hastası bi adam varmış, 6 ay ömrün kaldı demiş doktorlar. Enver abilere ne yapayım diye sormuş adam. O da GAZETE DAĞIT demiş. "Peki" demiş 6 ay ömrü kalan adam ve başlamış… Sabah namazında kalkıp dağıtıyomuş gazeteleri. Ve tabi aylar geçiyomuş yavaş yavaş. Adam 6. ayda ölecek ya, kefenini filan hazırlamış. Mezarını da… Adam bekliyor… Bir yandan […]

(Muammer Erkul abiciğime…) Bahçesinde açar her gün rengârenk güller,Buram buram sevdâ kokar, der; “yâr güzeli”…Güllerinin dallarında şakır bülbüller,Gönül okşar nağmeleri, der; “nar güzeli”… Sevgisizlik ve öfkeye “Stop” diyerek,Siyahların arasında beyaz giyerek,Karanlığa huzme huzme ışık yayarak,Kardelence deler karı bahar güzeli… Yâr güzeli, nar güzeli, bahar güzeli,Doğum günün kutlu olsun yazar güzeli… Hicran Seçkin

(Muammer Erkul abime…)Sen sevgiler kaynağı, sen güzeller güzeli,Düşmüşüm ben yoluna sende sevgi sezeli… Sende sevdâ ateşi, sende aşkın cevheri,Kuşattın niceleri güçlü sevgi çemberi… Hoş sohbetli, hoş sözlü güzellikler menbaı,Yedi rengin hepsini kuşanmış gökkuşağı… Gönlünde niceleri sevgi ile büyüttün,Yürüyemeyenleri “tay tay” deyip yürüttün… Bizler senden öğrendik acıya dayanmayı,Aydınlık sabahlara gülerek uyanmayı… Nice öğretmen var ki seni öğretmen […]

neden gülen biri yok anne yok, baba yok neden sokaklarda gülen yüzle gezen yok hacı yok, hoca yok. `öğretmenim` denenler secdeye götürenler sayın meclistekiler küs müsünüz acaba? a-b-c-`yi der iken elif ba`yı sökerken nolur gülüverin ben güleni severim bir tebessüm isterim yoksa uçar giderim neden sokaklarda gülen yüzle gezen yok gülen yok, güldüren yok… 🙂 […]

Senden ayrı kaldığım süre içinde, kendimi kötü hissediyor muyum, bunu bile anlayamadım henüz; bırakın iyi hissetmeyi. Bazı zamanlar, nasıl yaşadığımı bile tam olarak bilemiyorum. Kaç öğün yemek yiyorum, saat kaçta uyuyorum; kaçta uyanıp işe gidiyorum hiçbir şey aklımda değil, kalmıyor… Tramvay’ın bu durağında, benim işe gittiğim saatlerde genellikle anneler çocuklarıyla el ele tutuşmuş olur. Tramvayda, […]

Efkârı hıncahınç doldurdu gurbet Ne garip; dört yanda donmuşsun, gene Bakmayan gözlere doyumsuz nefret Bilmem ki ağlamak çare mi düne Efkârı hıncahınç doldurdu gurbet.   Bûseni beklerken temenni geldi Tedirgin gönlümün korkusu yarın Yıllarım habersiz birşeyler çaldı Yokluğun ümidi kapısı ‘var’ın … İlhan Palalı

Sabah alacasında ekmek kokusu Çiğli kaldırımlar güvercine hasret Boynumda son yılların hasret tortusu İlle sevilmek değil, sevmek maharet   İçimden sevdalarım incecik geçti Bir toz bürüdü dersin gözbebeğimi Avcumda ne varsa hep yağmurlar içti Yağmurlar bilirdi gülmeyeceğimi   Sokağımdan usulca çıkmaz, akardın İpekten bir geçiştin yarınlarıma Tüm gördüğüm kuğular gibi bakardın Rüzgâr esmez olurdu yakınlarıma […]

Lirik lirik akma içimde nehir… Aniden öteleri istedim simdi! Kaybolsam birisi arar mı zahir? Derler mi bu adam nerdendi, kimdi?   Atlayıp zamanın köşküne birden Tümsekleri sessiz sessiz aşayım Çiçekler toplayıp geçtiğim yerden Hudutsuz denizde nihan olayım   Sadasız ikindi, omzumda hüzün Elimde bavulum, mazi yüklüdür N’olur karanlıklar ışığa dönsün Korkarak yürümek beni öldürür   […]

Kasım bulutları gönlüme zemin, Mevsimler bu kadar niçin öfkeli? Bu kaçıncı günü bitmez matemin; Kaç yıl oldu umutlarım öleli?..   Gözlerim, verdiğin çiçeğe dalmış, Kuru yaprağını sular gözlerim… Beni, benden gayrı birisi çalmış: Artık bende değil, en canlı yerim!   Gerçeğim yalancı, gerçeğim kördür, Güle bakanların kördür gözleri! Varıp düşüncemi hayale ördür, Bana merhem kalsın, […]

Uykulu gözlerde mahmur direniş, Kalbimde bir aşk ki ölmemek ister. Mektuplarda bu kez haklı serzeniş, Bugün de hudutlar karanlık besler.   Görünen bu sûret yalan güzeldir, En güzel resmimi çizdi, boyadı. Güzellik geçici; kalan güzeldir, Bulutlar sihrini çözdü ve yağdı.   Günümde ne varmış açıp bakınca, O büyülü boşluk yine aheste… Devlerle yarışa girmiş karınca, […]

Yeniden başlarken her sabah sensiz, Şehirden bir kervan geçmez sanırım. Söylediğim türkü, şarkı ahenksiz, Sağırlar sesimden kaçmaz sanırım.   İnler-cinler, hep ruhumda curcuna, İpekten umudu tutmuş, giderim. Gülücük koyarsın, bir sen avcuma, Sanırsın dilimi yutmuş giderim.   Merhem olur sesin tüm bedenime, Yüzüme her rüzgâr aşinâ gelir… Saçından salıncak yapıp kendime, Uçarım… salıncak, peşine gelir… […]