Stop Köşesi

Tarihin az gördüğü sel suları geldi üstümüze. İlk panik aşıldıktan sonra, bilenler dediler ki: “Hemen sürüklenenleri kurtaralım, bir an evvel kaybolanları bulalım, derhal hasarları tespit edelim, en kısa zamanda yaptığımız yanlışlardan vazgeçip kusurlarımızı telafi ederek aynı hataları bir daha yapmayalım!.." {*}{*}{*} Bir ay oldu; 9 Eylül Çarşamba günü İstanbul’a araba sürüyordum. Önceki yaz, çekilen kısımlarında […]

Tarihçiler doğru söylemiyor! Saray görmüş son şehzade Ertuğrul Osman değildi… Zaten şehzadeler sarayda yaşamazdı. Dolmabahçe Sarayı da hanedan mensupları için kullanılmazdı. O muhteşem saray; devletin ihtişamını ispat edecek önemli gün ve toplantılar içindi. Padişah ve ailesi (bugün her iş adamının alabileceği ölçüde) Yıldız Köşkü’nde otururdu. 1912’de Nişantaşı’ndaki baba konağında doğan Ertuğrul Osman Efendi, dört-beş yaşlarında […]

Dün bir film satın alıp gece seyrettim. Üç özelliği şunlardı benim için: Bir tren vagonunda geçiyordu, başrollerde iki Türk kızı oynuyordu ve fiyatı 2.49’a inmişti… Yanında ise her nasılsa çektiğimiz (Rus savaşında Ermeni çetelerini anlatan) “120” filmi vardı ki; sanki çoluk çocuk alamasın diye 8 misli pahalı satılıyordu… Türk milletinin binlerce acısı arasından filmini yapabildiğimiz […]

Birkaç yıl önce; “hepimiz Ermeni’yiz” diye yırtınanlar, birkaç gün önce; “hepimiz Osmanlıyız” diyemediler! Çünkü bazıları iki kaşık fasulye yese gazdan kıvranır ama ömür boyu yuttukları yalanlardan “hazım” şikâyetleri yoktur! {*}{*}{*} Hatırlatacağım ismin sahibi (1840-1888) ünlü masonlardandı. Sultan 2. Abdülhamid Han’a (zamanımızın kutbu, asrımızın İmam-ı Rabbanisi) hitaplarıyla mektuplar yazar, bu arada kendi firar ve fikir arkadaşlarını […]

Cengiz Han: Dünyanın en meşhur zalimlerinden olan bu Moğol; birleştirdiği kabilelerden büyük bir yağmacılar ordusu kurdu. 1227’de ölünceye kadar, medeniyet adına rastladığı her şeyi yıktı, yaktı. Milyonlarca Türk ve Müslüman öldürdü… Unuttuk! V. Lenin: Komünist Partiyi kurup Marx’ın fikirlerini hayata geçiren çok yalancı ve zalim Rus Tatarı. Dinlere düşmandı. 1924’te ölünceye kadar geçen 7 senede […]

Kutup ayılarına çok üzüldük ve foklara, balinalara… Aşağılanan Kızılderili, zenci, pigmelere ve savaşı bitmeyen milletlere çok üzüldük; hatta dünyanın öbür ucunda Koreliler için çok canlar verdik. İngiltere Prensine ve Hollanda Kraliçesine; Belçika, İspanya, Suud krallarına saygı duyduk hep. Avusturya, Tayland, Bhutan, Brunei, Norveç, İsveç, İspanya, Japon, Kamboçya, Bahama, Barbados, Kanada, Avustralya, Yeni Zelanda ve yeryüzünde […]

Açtığınız dosyada; Sultan Abdülhamid Han torunu Ertuğrul Osman Efendi‘nin 97 yaşında vefatı ve Sultanahmet’de kılınan cenaze namazından sonra dedelerinin yanına defnedilmesi üzerine STOP isimli köşemizde yayınlanmış yazılar… Köşemizde çıkmamış yazılarımız… Konu ile bağlantılı ve kuvvetlendirici mahiyette tarihçi (Yılmaz Öztuna, Prof. Dr. Ekrem Buğra Ekinci) ve yazarlarımızdan (Av. Rahim Er, Mustafa Necati Özfatura, Murat Başaran, Ahmet […]

Sultan Süleyman Han, bir gün devletinin ihtişamına baktı. Üç kıtaya yayılmış, okyanusları tutmuş Osmanlı’nın yıkılma ihtimalinin olup olmadığını merak etti. Birkaç satır yazıp; derin âlim ve büyük evliya Yahya Efendiye gönderdi. Hem uzun hem de geç beklediği cevap, iki kelime olarak hemen geldi! Sadece “Bana ne!” yazıyordu kâğıtta. Peki, bu ne demekti? Kısa zamanda buluştular: […]

Çoğu kimse şunu bilmiyor: “Osmanlı” ismiyle anılan dedelerimiz, kuzeyden güneye ve doğudan batıya kadar bütün toprakların sahibi olmak; bütün denizlerin hâkimi olmak; bütün insanları köle, bütün hayvanları mal yapmak ve bütün hazineleri bir araya toplamak derdinde değildi… O kutlu insanlar imparatorlarla, krallarla, hükümdarlarla savaşmadı… Onlar papazlarla, hahamlarla uğraşmadı… Onların düşmanları Patrik değildi, Kardinal ve hatta […]

Bayram günlerinde herkes herkese selam verir. Bayram günlerinde herkes herkese şeker, mendil, çorap, çeşitli hediyeler, bir şeyler verir… Bayram, vermeye çalışmaktır! {*}{*}{*} Ha el öpmeye gelen çocuklara arzu ettikleri şekeri, ha rastlaştığın Müslümana hakkı olan selamı, ha karşına gelen meleğe senden istediğini… Bayram; vermeye alışmaktır!.. {*}{*}{*} Bayram; bir şeyleri seve seve, sevine sevine, kolayca verivermektir… […]

Ramazanın son yazısı… Bu mübarek ayın her günü, gecesi ve saatinde söylenecek her sözü, okunacak her satırı, çekilecek her tespihi, edilecek her duası o kadar mühim ve kıymetli ki… İşte bu önemli zamanlar tükenirken ve söylenmesi lazım bunca söz varken; şu avuç içi kadar ve elbette gayet kıymetli köşemizde işlemek zorunda kaldığımız konu, gene televizyon… […]

Avizesini parlatıyor sahibi ve ışığı binlerce huzmeye ayırsın diye kristal toplar sarkıtıyor boşluğa… Eskilerini sökerek en yeni ampullerden takıyor duylara… Orta çembere bitişik daha küçük avizeler de var ve onlardaki ampuller de zor sayılabilecek kadar çok ama hepsi de aynı hatta bağlı. Asla hata istemiyor, titizleniyor, işinin uzmanı olan ev sahibi. Masraftan kaçınmıyor, zaman çalmıyor, […]

Saçı başı yolunmuş, yerlere yıkılıp toza bulanmış, hırpalanmış ve tırmalanmış olan turist elinin tersiyle de patlayan dudağını siliyordu. “Var ben olmak Musliman, ne oluyorsunuz size?” diyordu. Yaşlı bir adamın ardına sığınmış; irileşen mavi gözleriyle, korku içinde diğerlerine bakıyordu. {*}{*}{*} -Dinlemeyecekseniz sormayın, dedi o yaşlı adam. Boşuna anlattırmayın bana! -Anlat, dediler. Anlamak için dinleyeceğiz, söz… -Yetmişli […]

İki Çingene, hiçbir kitabın öğretemeyeceği iki büyük ders verdi bana, unutmam mümkün değil. (Çingeneler için kullanılan “Roman” lafı yakın zamanda çıktı.) Yirmi seneyi geçti. Marmaris’e konmuş (geçici olarak konaklamış) kafile reisinin karısı falcı kadın; kumlardaki çıplaklara, üstsüzlere doğru elini uzatarak: “Ben mi Çingeneyim yoksa onlar mı” demişti. Susup kalmıştım! {*}{*}{*} İkinci ders ise klarnet sanatçısı Romen’in […]

Dayıma uğradım. Yere diz çökmüş, kanepenin üstüne gazeteyi sermiş. Tam da şu okuduğunuz sayfalar açık. “Ne yazmış yeğenin?” dedim. “Cumadan yeni geldim, açtım sayfaları ama daha okuyamadım” dedi… “Dayımın korsan gözlüğü”nü hatırlayan vardır: Çift görmeye başladığı için gözünün birini kapatıyordu. Tansiyonu oynasa da şükür bu haline… “Katiyen pazara gitmem, demiş yengeme. Gözüm oynayıp duruyor. Elâlemin […]

İlâhi; ilâhî olanı övmektir. Bu ise ibadettir. İbadet ise; söyleneni ve söylendiği gibi yapmaktır… Şimdi, pavyonlardan emanet alınan kimi çalgı ve çalgıcılar; şu mübarek ramazan-ı şerif günlerinde, sabahlara kadar çalıyor, çalışıyor. Hem de daha düne kadar kendilerini horlayan dindarlarımızın alkışları altında! Hatta bazıları bu işten sevap bile bekliyor! Daha kötüsü ne olabilir? Şu: Bunları görerek […]

Krala derler ki: “Suyundan her içenin delireceği yağmurlar yağacak!” O da büyük küplere su biriktirir ve onlardan içer sadece. Fakat gün gelir, o yağmurun suyundan içmemiş kimse kalmaz. İnsanlar bakarlar ki kralları kendilerinden farklı davranıyor: “Kral delirdi” demeye başlarlar! Adam bakar, tahtı elden gidecek; temiz sularla dolu bütün küplerini kırar ve delirten yağmurun karıştığı sulardan […]

Sırtına savrulan yeleleri arasından ufka baktığım atımla, uzaklara doğru uçmak… Ve yine aynı atımla kanlarımız karışmış ve soluklarımız dolaşmış ve bakışlarımız sarmaşmış olarak, Cennete doğru uçmak… En büyük hayallerimden biriydi! Büyüdüm. Gerçekleri gördüm. Atım, acısı hâlâ içimde sızlayan o can yoldaşım ise hayallerimin arasından çıkamadı! Farkına vardım ki sonra; her harf bir ok imiş meğer […]

Oruç tutmak da “yolculuğa” benziyor. En büyük benzerliği ise “kalkış” ve “iniş” saatleri. Yani sen vasıtaya girmedikten, uçağa binmedikten sonra istediği kadar “ben yolcuyum” de, veya uçağın ardından koşmaya çalış, faydasız!.. Eskiden tarifelerde “yolcuların içeri alınma saati“ yazardı. Gecikenler bile çoğu zaman yetişirdi uçağa. Sonra birileri, hangi akla hizmetse, uçağın “havalanış saatini“ yazmaya başladı kâğıtlara. […]