Birini seviyorsan… Eğer birini seviyorsan O’nu serbest bırak…Dönerse senindir; Dönmezse zaten hiç senin olmamıştır… ….. Bildiğimiz duyduğumuz bu kadardı sadece. Meğer daha neler de varmış. Siz de bilmek ister misiniz?.. İyi, okuyun o zaman bakalım “birini seviyorsan onu serbest bırak…” diyen değişik kişilik ve meslekteki insanların felsefelerini… {*} {*} {*} (YENİ VERSİYONLAR:) Pesimist (Karamsar): Eğer […]

Acıkan ayılar ormanda dolaşır… Bir armut ağacı bulunca, tırmanabildikleri kadar yüksek dallara tırmanır… Ve önlerine gelen her meyveyi hapır hupur yutmaya başlarmış… Ne zamana kadar? Karınları şişinceye kadar! ….. Sonra? Sonra yine bir armut seçer, onu dalından kopartır… Şöyle yukarıya doğru, kendi gözleri ile gökte parlayan ay arasına, yani ışığa tutarak bir süre bakıp; “Bunun […]

Yiyeceğini önünde, yiyemeyeceğini ardında bulmaya alışık inekler okşanmaktan hoşlanır… Kendi tezeklerinin içinde yatıyor olsalar bile! Kediler de okşanmaktan hoşlanır… Az önce yemek masasını dağıtmış olsalar bile; şefkatli kucağında mırıldanmaya devam etmeyi ve tüylerini karıştırmanı isterler… Gözlerine bakıp konuşmanı ve yelelerini taramanı bekleyen atlar da hoşlanır okşanmaktan… Köpekler, bir hareketine hayatlarını verir bazen. Büyük düşmanların üzerine […]

Gözün her gördüğüne inanacak olsaydık; Güneşin pencereden küçük olduğuna hükmederdik… Ve gözlük camından küçük olduğuna… Ve, anahtar deliğinden!.. {*} Zaman, güçlü rüzgârlar gibi savurup bazen insanoğlunu, bir yana topluyor; sonra oradan alıp başka tarafa yığıyor… Kim kurtulacak başıboş savrulmaktan?.. Bir balon gibi başıboş savrulmaya hazır olan; başı, boş kalanlar… {*} Ekin, ne güzel; başını eğdiğinde! […]

Ara sıra “www.sanatalemi.net” isimli sanat edebiyat sitesine da yazılar koyuyorum; internet dünyasıyla haşir neşir olanların malumudur… Bu site önceleri, çok eski arkadaşlarımdan Mehmet Nuri Yardım’ın şahsî adresiydi ve kendi çapında sanat edebiyat faaliyetleri yürütüyordu. Baktı ki böyle olmuyor; yetemiyor; genişleyelim, dedi… Birikimini, dostların birikimleriyle de birleştirip; daha büyük bir çemberin içinde ve daha çok kimseyle […]

(Psikolojiye yeni bir teori…) Bir çocuğun, ağaçları; sanki bir kaşık şeklinde bütün veya çatal şeklinde dal dal çizdiği gibi çiziyor çoğu insan, kendi iç dünyalarının ağaçlarını… Bu büyük bir farktır insanlar arasında ve bazılarının kendilerini şiddetli bir baskı altında hissetmelerine sebep olur; bir baloncunun elindeki balonlar gibi… …dünden devam: ….. Halbuki kendi içimizde, kendimiz büyütüyoruz […]

(Psikoloji ile ilgilenenlere, yeni bir bakış açısı…) Var olan bütün cisimlerin, şu büyük boşlukta; ve şekillerinin ise gözümüzde bir yerleri olduğu gibi… İnsanoğlunun iç dünyasının büyük boşluğunda da, kendi hayallerinin şekillendirdiği yerleşimler var! Bu bir kanun değil tabii ki, kabulleniş… Ve fakat bu kabulleniş; sahip olduğu insanın dünyasında, sanki bir kanuna aykırı geliş şiddetinde acı […]

Beni kandırmak isteyenlere Size bir sır vereyim mi? Beni çok kolay kandırabilirsiniz… Ciddi söylüyorum. Çünkü, öyle bazılarında olduğu gibi kuvvetli bir şiir hafızam yoktur. Arka arkaya üç şiir okuyamam ezberden. Ayrıca öyle yüzlerce şiir kitabı koleksiyonum da yoktur. Bir şiirden şüphelensem anında araştırıp kaynağını bulabileceğim kaynağım da yoktur. Yani demem şu ki; herhangi biri bana, […]

Şiir bazen kahve içer Bütün hücrelerim şiirin karşısında oturmak ister… Ve şiirin bütün hücrelerinin de “karşısında oturmamı” istediğini bilirim. Ama şiir, bir türlü gelip almaz ve kendi omuz çantasıymışım gibi koymaz beni masanın karşı ucuna! Ben?.. Bense felçli gibi yürüyemem, Lâl gibi söyleyemem, Âmâ gibi bakamam… {*} {*} {*} Bakışları?.. Bana bakmadan… Saçımın bir tek […]

Üç soru Mum ışığındaki bilgisayar Kağıt ve kalemim her dakika cebimde olsa da, günlerdir klavyemde gezinmedi parmaklarım… Merak edenler olmuş, sağolsunlar. Bunca günün en farklı tecrübesini ise şair arkadaşım Hasan Doğrusoy ile birlikte yaşadım; sokak çocuklarının arasında… Carrefoure’un üst katında oturuyor ve kahve içiyorduk bir masada. Laf lafı açıyordu. Bir ara; “Beni, dedim… Bir ara […]

Mavi kurdele New York’ta yaşayan bir öğretmen, lise son sınıftaki öğrencilerini “diğer insanlardan farklı olan özelliklerini” vurgulayarak onurlandırmaya karar vermişti… California Del Mar’dan Helice Bridges tarafından geliştirilmiş süreci kullanarak her bir öğrencisini teker teker tahtaya kaldırdı. İlk önce öğrencilere sınıf ve kendisi için ne kadar farklı ve özel olduklarını belirtti. Sonra her birine üzerinde altın […]

Seni almaya geldik… Sizden gelenleri okuyor, biraz daha yayınlanabilir olanlarını ayırıyor…Onları tekrar okuyor ve yayınlamam lazım gelenleri bir ayrı dosyaya yerleştiriyor… Fakat bir bakıyorum ki, Aman Ya Rabbii… Ne çok ve ne güzelsiniz. Şükürler olsun, çoğalıyoruz ve çoğalıyor yazılar… {*} Bir gün gelecek; benim yazmama ihtiyaç kalmayacak… Bir gün gelecek; zaten benim söylememe lüzum kalmayacak… […]

Çatlak Kova Hindistan’da bir sucu, boynuna astığı uzun bir sopanın uçlarına taktığı iki büyük kovayla su taşırmış. Ama kovalardan biri çatlakmış. Sağlam olan kova her seferinde ırmaktan patronun evine ulaşan uzun yolu dolu olarak tamamlarken, çatlak kova içine konan suyun sadece yarısını eve ulaştırabilirmiş. Bu durum iki yıl boyunca her gün böyle devam etmiş… Sucu […]

Ve gönlüm kışa döner Bulutlar neden bu renk ve rüzgâr neden taa tepeden dökülüyor başıma? Neden “neden”lerin içinde de ayrı nedenler pusuya yatmış? Neden çığlık çığlığa geçiyor üstümden kuşlar; yangın yerinden geçer gibi… Ve neden kaçırıyorlar seni uzaklara?.. {*} {*} {*} Ben, bütün mektuplarımda “kendimi” gönderiyorum parça parça; Her zerrem koklasın diye seni… Ben, her […]

Kırk günde bir Mahallede kırk ev vardı. Kırkında da insanlar yaşardı…Biz, bu kırk evin arasında; bahçe ve sokaklarında oynayan çocuklardık. {*} {*} {*} Mahallede kırk ev vardı. Kırkından kırk çocuk, dökülürdük sokağa… Kırk gün kırk gece bıraksalar, oynardık. {*} {*} {*} Bazen coşkumuzu tutamadığımız ve mahalleyi gürültüye boğduğumuz olmadı değil… Bazen ayağımızdan fırlayan topun, en […]