Stop Köşesi

(O gece ıslak bir laciverde yansıyordu ay…) O gece, ıslak bir lacivert üstündeydi ay, görüyordum gittikçe kararan gözlerimle… ….. Bir kabarıp bir yatışıyordu içim… Ve sanki çevriliyordu, yakamoz dökülmüş sayfaları gibi; Kilidi açılmış bir şiir defterinin! Lacivert davetiydi, kapkara gece altında; …şimşeğin öpebileceği her bir şeyin!.. Lacivert bir davetliydi, gözlerinin; …siyaha kesmek için!.. {*}{*}{*} Veya, […]

Kendi tarihimizi ben de merak ettim küçük yaşlarımdan beri, okudum: “Malazgirt zaferi… Bize katılan beylikler… Bursa’dan sonraki başkentimiz Edirne’den çıkıp İstanbul’a yürüyüşümüz… Afrika’nın doğusundaki Atlas Okyanusu’yla Karadeniz, Hazar, Hint Okyanusu arasına sahip oluşumuz ve bir o kadar daha alanı kontrol edişimiz… Avrupa içlerine dalıp, dünyanın en büyük imparatorluklarından biri oluşumuz… Vahdettin’in ülkemizi İngilizlere satıp, İngiliz […]

Görmek için, "bakmak" gerekiyor elbette… Önce kendimize; sonra da etrafımıza!.. Körler var ya, körler en kötüsü… Bunlar; göz sinirleri, karşılarındaki görüntüyü beyinlerindeki görme merkezine aktaramayan âmâlardan çok farklıdır! Çünkü körler kireç kuyusuna düşmüş çingene tuğlasına benzer, ki en küçük bir ot bile bitemez üzerlerinde!.. Etraflarında olanlara baksalar bile; sinir uçları, duyargaları, filizleri, kökleri yanmış, kurumuş […]

(-Çok hoşuma gitti bu yazdıkların.. Ama ben o kitapları kimin derlediğini ve tercüme ettiğini bilmiyordum. Bilmeden ilgimi çekti ve okudum. Çok açtım o zamanlar. Yine acıksam keşke!..)   Bir balık… Dinmeyen açlığıyla gelir, denize salınmış oltayı yutarmış. Ve tutulduğunu anlarmış… Bu işin uzmanı olan balıkçı da, bu balığın yakalandığını bilirmiş; Kalbinden!..  {*} İşte o zaman, […]

(Sanırım bazen, insanlar; kendilerini basite alıyorlar… Halbuki bir insan, en fazla bir insan kadar basittir; yine en fazla bir insan kadar değerli…) Gördüm; duvarda asılı bir fener, çantanın içinde bir telefon ve kapının ardında bir araba vardı… Hangisi çalışır bilmem… Hiç birinin, bilmiyorum; işe yarayıp yaramadıklarını!..  {*} Sağında bir insan var, solunda bir insan… Ardında […]

(Sanırım bazen, insanlar; kendilerini basite alıyorlar… Halbuki bir insan, en fazla bir insan kadar basittir; yine en fazla bir insan kadar değerli…) Yolcu, yolu bilmez çoğu zaman. Sadece “nereye” gitmek istediğini bilir… Yol başkadır çünkü, menzil başkadır… Şehirleri bağlasa da biribirine, yollar; şehirlere benzemez!.. Şimdi… Bunca yol bunca yolcu tarafından doldurulmuş da olsa; yol bilmeyen […]

Her yaratılmışın kabiliyeti ayrıdır, öyle değil mi?.. Mesela, bir kedi eğer derse: "Karanlığın içinde tuhaf şeyler oluyor!.." Veya bir çoban köpeği; "şu istikametten filan kimse geliyor. Kokusunu duyuyorum, yarım saat sonra burada olur" diye mırıldansa… Yahut bir kör yarasa, elinden tutmuş ve seni büyük bir hızla havada uçururken, aniden dönüp; "Ohhh, diye solusa… Dönmesek çarpacaktık!.." […]

Harmantepe’nin tepesinde; bahçesinden de, penceresinden de deniz görünen bir evde oturuyorduk… Zaman zaman "yüzmeye gideceğimiz" konuşulunca beni bir telaş alıyor… Böyle zamanlarda; bazen yerdeki mavi muşambanın deniz olduğunu hayal edip üzerine yatıyor, bazen de sandalyenin minder kısmına göbeğimi koyup hababam debabam kulaç atıyordum!.. "Heey, bakın bakın; ne kadar güzel yüzüyorum!.." E, iyi, güzel, hoş bir […]

Pervâneler, beni göremezdi bile; Ben… "Senden" tutuşmuş bir meş’ale gibi, ortalarda dolaşmasaydım!.. ….. Pervaneler beni görmezdi bile; ben… Onlardan önce yanmasaydım!  {*} Yanmayan, nasıl yakar?..  {*} Farkında olunmamın, sebebidir; senin farkında olmam… Farkım, budur!..  {*} Söylüyorum, inanmıyorlar: Pervâneler beni göremezdi bile, ben "senden" tutuşmuş bir meş’ale gibi ortalarda dolaşmasaydım!.. Pervaneler beni görmezdi bile… Ben, onlardan […]

Cep dikmeyi unuttukları bir çocuk fistanı gibiyim; Bu hasret nereme sığacak?..  {*} Ellerim boşluğa boşluğa gidiyor… Dünyada basacak yer bulamayan sarhoşun dolaşık ayakları gibi; karışık parmaklarım üzerimde sığınacak bir kuytu bulamıyor… Aklım, yangında gevreyip kalmış son dala tüneyen kuş gibi; Şaşkın!..  {*} Sorma… Bilmiyorum; bir gün kaç gündür, ve kaç günde biter bir gün?.. Sorma… […]

Bir sünger olsa… Ve dünde kalan bütün öfkeleri silse bu sünger… Hatırlamasak artık, kime kızmıştık beş gün önce. Hatırlamasak altı ay evvel kime küsmüş, kiminle kavga etmiştik… Altı yıl evvel kimden kazık yemiştik. Ve silinse tamamen, çocukluğumuzdan beri yaşayıp hazmedemediğimiz başarısızlıklar…  {*} Yenilgileri hazmedemeyiz… Başarısızlıklarımız, mahcubiyetlerimiz bizim en özel yerimizde saklıdır… Üstelik bu mahcubiyetler ve […]

Hayırlı Cumalar, dedi az evvel biri telefonu kapatırken… Günlerden Cuma olduğunu, önümdeki yazıyı gelecek Cuma günü için yazdığımı… Ardından da, belki bunlarla bağlantılı olarak başka bir hadiseyi hatırladım… Komik mi bilmiyorum. Ama bence ilginç!..  {*} Günün biriydi… Şu an söylemek istemediğim bir yerdeydim. Adamlardan biri masanın arkasında, diğeri önünde oturuyordu… İş konuşuyorlar, bir alışveriş için […]

Sorular, cevapları sevmez… Çünkü cevaplar “eceli”dir soruların! Sorular cevapları sevmez… Çünkü karın güneşi sevmediği gibi; cevaplar ısıttığında, sorular erir!.. …………… Soğuklar çıkacağı, ve fırtınalar geleceği için mi göç eder kuşlar; Yoksa kuşlar gittiği için mi soğur hava,,, ve öfkeden kudurmuş bir manda boğasının soluması gibi “mışş”lar rüzgar?.. Kuşlar gider, ve,, ardından,,, yuvaları dağılır!..  {*} Hayyret […]

Gitme, dedim. Her kim isen!.. Yabancı bir şehrin seni tanamayan sokaklarında; kılavuzsuz, ve telefonsuz, ve hatta adressiz kaybolduğunu sanıp… Yönünü bulmak için güneşten de başka işaret kalmadığında saldırmışken bulutlar, ve gürüldeyerek kara bir kepenk gibi girmişlerken araya… Senin dilini ve hatta aynen senin şiveni konuşan birine rastlarsın ya aniden, bu gurbet elde… "-Heyy!.. Dur, gitme!.." […]

Verdiğin; aldığın ışıktır… Kârın ise; aydınlık kalmak!.. ….. Temiz bir ayna da aydınlık kalabilir ışıkta durduğu müddetçe, kara bir keçe de… Biri aydınlıkta kalır, diğeri kendine bakanları da aydın kılar! Sen, kendin karar vereceksin; "ne" olduğuna…  {*} Senden yansıyan; aldığın ışıktır!.. Güneşin kim?.. Işığı kesilmiş kütleler halinde dolaşıyor insanların çoğu; karanlıktaki uydular gibi!.. Almazsan veremezsin, […]

Geniiiş ve yeşil tarlalar gibi yayılmıştı içim… Her tarafımda, ayrı bir damakla sevişecek mahsuller yetişiyordu.  {*} Ve bir gün kamaştı gözlerim… Kulaklarım uğuldadı; Çünkü sen, büyük bir tarrakayla göğsüme düştün!.. ….. Geniş ve yeşil tarlalar gibi yayılmış idi içim; Ufuktaan ufka!..  {*} Çatallaşmış alevden bir kılıç olup saplandığında tam ortama… Toplandım, sana doğru; bir tespihböceği […]